Kamdev

শিল্পা যোৱাৰ প্ৰায় এঘণ্টাৰ পিছত ৰাজেনৰ শৰীৰৰ জঠৰতা লাহে লাহে কমিল। তেওঁ কোনোমতে থিয় হৈ অলকাৰ শোৱা কোঠালৈ খোজ ল’লে। অলকা তেতিয়ালৈকে সাৰ পাইছিল আৰু লাহে লাহে তাইৰ হোঁশ ঘূৰি আহিছিল। ৰাজেনক কোঠাত সোমাই অহা দেখিয়েই তাই লৰালৰিকৈ নিজৰ নগ্ন দেহটো বিচনাৰ চাদৰখনেৰে ঢাকি পেলালে। তাইৰ মূৰটো তেতিয়াও ঘূৰাই আছিল। ৰাজেনে তাইক এগিলাচ পানী দিলে। …

Read more

ৰাজেন যেতিয়া শিল্পাৰ কোৱাৰ্টাৰৰ পৰা ঘৰ পালেহি, তেতিয়া ৰাতি প্ৰায় ৯ বাজিছিল। তেওঁৰ মুখত আছিল এক গভীৰ বিষাদ আৰু অপৰাধবোধৰ চাপ। ৰাজেনক সোমাই অহা দেখি অলকাই লৰালৰিকৈ ওলাই আহি সুধিলে, “আপুনি ইমান দেৰি কৰিলে যে? মই কিমানবাৰ ফোন কৰিলোঁ! গা-পা ভালে আছে নে? ডাক্তৰ শিল্পাই কি ক’লে?” ৰাজেনে অলকাৰ চকুলৈ চাব পৰা নাছিল। তেওঁ তলমূৰ …

Read more

ৰাজেন আৰু অলকা ঘৰ পোৱাৰ পিছতে খগেন আৰু মনিকাও তেওঁলোকৰ ঘৰত হাজিৰ হ’ল। তেওঁলোকে বৰ চিন্তিত হৈ ৰাজেনক ডাক্তৰে কি ক’লে সেইটো সুধিলে। ৰাজেনে হাঁহি এটা মাৰি আকৌ এবাৰ তেওঁলোকক আশ্বস্ত কৰি ক’লে যে চিন্তাৰ বিশেষ কাৰণ নাই, মাত্ৰ কেইদিনমান জিৰণি ল’লেই হ’ব।   অলকাই জোৰ কৰিলে যে আজি দুপৰীয়াৰ ভাত সাঁজ তেওঁলোকৰ ইয়াতেই খাব …

Read more

পিছদিনা দেওবাৰ। ৰাজেনৰ শুই উঠাত অলপ পলম হ’ল আৰু তেওঁ ৰাতিপুৱা প্ৰায় ৮ বজাত সাৰ পালে। তেওঁ খৰধৰকৈ মুখ-হাত ধুই পাকঘৰত সোমালহি। অলকাই ইতিমধ্যে চাহ সাজু কৰি থৈছিল। চাহ খাই খাই দুয়ো কিছু সময় কথা পাতিলে। ৰাজেনে ধেমালি কৰি ক’লে যে কেনেকৈ বিয়াৰ পিছত তেওঁ অফিচৰ পৰা মিছা অজুহাত দি ঘৰলৈ পলাই আহিছিল।​ৰাজেনে অলকাক ক’লে, …

Read more

Kamdev

পিছদিনা পুৱা ৰাজেনৰ টোপনি অলপ দেৰিকৈয়ে ভাঙিল। চহৰীয়া মানুহৰ অভ্যাস মতে| প্ৰায় ৮ বাজি গৈছিল। তেওঁ নিজৰ বেগটো খুলি টুথপেষ্ট আৰু ব্ৰাছদাল উলিয়াই ল’লে। যোৱা নিশাৰ জোনাকত দেখা অলকাৰ সেই মোহনীয় ৰূপটো মনত পৰি তেওঁৰ ওঁঠত এটা মৃদু হাঁহি বিৰিঙি উঠিল। তেওঁ নিজৰ কোঠাৰ বাওঁফালৰ দুৱাৰখন খুলি সেই ঠেক বাটেৰে বাথৰুমৰ ফালে খোজ ল’লে। ​বাথৰুমৰ …

Read more

সোমবাৰৰ আগদিনাই ৰাজেন বৰুৱা নিজৰ বয়-বস্তু লৈ গাওঁত উপস্থিত হ’ল। তেওঁ নিজৰ দামী গাড়ীখন অনাৰ পৰিৱৰ্তে বাছত অহাটোৱেই পছন্দ কৰিলে। এফালে গাঁৱৰ ৰাস্তাৰ অৱস্থা কেনেকুৱা হ’ব সেই লৈ তেওঁ নিশ্চিত নাছিল আৰু আনফালে তেওঁ নিজৰ চহকী পৰিচয়টো গাঁৱৰ মানুহৰ আগত ইমান সোনকালে প্ৰকাশ কৰিব বিচৰা নাছিল। বাছ আস্থানৰ পৰা মণিকা আৰু খগেনে তেওঁক আদৰি আনি …

Read more

পিছদিনা পুৱা গাওঁৰ আকাশখন অলপ মুকলি হৈছে যদিও বাৰিষাৰ সেই সেমেকা ভাবটো তেতিয়াও মাৰি যোৱা নাই। মণিকাই অতি ব্যস্ততাৰে পাকঘৰত ৰাতিপুৱাৰ আহাৰ তৈয়াৰ কৰিছে; ল’ৰা-ছোৱালী দুটাই স্কুললৈ যাবলৈ সাজু হৈছে। কালি নিশাৰ সেই উন্মাদনাৰ মাদকতা তেতিয়াও মণিকাৰ চকু-মুখত বিৰিঙি আছিল। ব্যস্ততাৰ মাজত তেওঁ প্ৰায় পাহৰিয়েই গৈছিল যে খগেনে আজি এটা বিশেষ ‘আইডিয়া’ দিয়াৰ কথা আছিল। …

Read more

বানগাঁৱৰ আকাশখন আজি যেন ভাঙিহে পৰিছে। বাৰিষাৰ ধাৰাসৰসাৰ বৰষুণজাকত গাঁৱৰ কেঁচা আলিবাটবোৰ ঠায়ে ঠায়ে ভাগি একাকাৰ হৈ পৰিছে। চহৰৰ পৰা বহু নিলগত থকা এই পিছপৰা গাঁওখনৰ একমাত্ৰ চৰকাৰী কাৰ্যালয়টোত এতিয়া নিস্তব্ধতা। কাম-কাজৰ বিশেষ হেঁচা নাই, বিশেষকৈ বৰষুণৰ এনে দিনবোৰত গাঁৱৰ মানুহৰ সমাগম একেবাৰেই নগণ্য।​অফিচৰ মেজত বহি থকা মণিকা দাসৰ চকুযোৰ খিৰিকীৰ সিপাৰে থকা ধূসৰ প্ৰকৃতিৰ …

Read more