দাদাই পকৰ ফালিলে

২০০২ চনৰ কাহিনী। মই মানে অমৰ জেঠাইৰ ঘৰত থাকিব গৈছিলো। জেঠাই হতৰ সৰু দাদাৰ লগত দিনটো ঘূৰি পকি ৰাতি ১০.৩০ লৈকে ভাৰত ইংলেণ্ডৰ খেল চালো। ৰাতি সৰু দাদাৰ লগত আনকালৰ দৰে শুলো। ভাগৰত মই সোনকালে টোপনি গলো। তাৰ মনত কি আছিল একো জনা নাছিলো। মাজনিশা গাৰ ওপৰত গধুৰ কিবা এটা উঠা যেন অনুভৱ হল। খকামকাকৈ সাৰ পাই দেখো দাদা মোৰ গাৰ উপৰত উঠি আছে আৰু মোৰ পেন্ট খোলা আছে। মোৰ ভয়ত মাত কথা হেৰাল। সাৰ পায়ো টোপনিৰ ভাওযুৰি শুই থাকিলো মই। সি তাৰ শকত যেন লগা কণীটো মোৰ কৰঙনৰ ফাকত ভৰাই চুদা চুদি কৰি আছে।

প্ৰথমতে কেনেকুৱা লাগিছিল একো বুজি পোৱা নাছিলো, ভয়ো লাগিছিল। কিন্তু লাহে লাহে মোৰ ভাল লাগিছিল। সচা কবলৈ গলে সি মানুহটো বৰ ধুনীয়া আছিল আৰু মনে মনে তাৰ প্ৰতি আৰ্কষিত আছিলো। সি অলপ সময় তেনেকৈ উঠানমা কৰি কৰি মোক জোৰকৈ সাবটি লৈ জোৰে জোৰে কৰিবলৈ ললে আৰু মোৰ দুদু দুটা টিপিবলৈ ধৰিলে। সুখত মোৰ মৰি যোৱা যেন লাগিছিল। কিন্তু মই সি গম পোৱাৰ ভয়ত একো সাৰ সুৰ জনোৱা নাছিলো। সি তেনেকৈ কৰি কৰি একোবত খুব জোৰে কপি উঠিল আৰু মোৰ উৰু দুটাত গোটেই মালপানী পেলাই অলপপৰ মোৰ গাৰ ওপৰতে শুই দিলে। তাৰ পিছত উঠি গল। মই একেই ভাগে পৰি থাকিলো। সি কাপোৰ এখন আনি গোটেইবোৰ মচি দিছিল যাতে মই সাৰ পালেও একো গম নাপাও।