এটা সত্য ঘটনা

নমস্কাৰ বন্ধু সকল মোৰ নাম ৰিয়া। আজি মই মোৰ জীৱনৰ এটা সত্য ঘটনা আপোনালোকৰ আগত প্রকাশ কৰিবলৈ লৈছোঁ। গতিকে কাহিনী টো শেষৰ লৈকে পঢ়িব তেতিয়াহে বেছি মজা পাব। তেনেহলে আৰম্ভ কৰোঁ । স্কুল শেষ কৰাৰ পিছত কলেজত বিজ্ঞান বিষয়ত এডমিচন লৈছিলো। মোৰ শৈশৱৰ বান্ধৱী মনিকাইও মোৰ লগত এডমিচন লৈছিল। তাইৰ দেউতাক আৰু মোৰ দেউতাই একেলগে কাম কৰিছিল। মনিকাহঁতৰ ঘৰ আমাৰ ঘৰৰ ওচৰতে আছিল । আমি দুয়ো বেষ্ট ফ্রেণ্ড আছিলো, গতিকে ই-জনীয়ে সি-জনীৰ ঘৰলৈ যোৱা আৰু ৰাতি ইজনীয়ে সিজনীৰ ঘৰত থকাটো সাধাৰণ কথা আছিল । আমাৰ কলেজৰ সুন্দৰ দিনবোৰ আৰম্ভহৈছিল, বহু নতুন বন্ধুও গঢ় লৈ উঠিছিল, কিন্তু মনিকাৰ লগত মোৰ বন্ধুত্ব কেতিয়াও কমি যোৱা নাছিল । এই সময়ছোৱাতে মোৰ জীৱনলৈ এজন ল’ৰা আহিল । কলেজৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া ল’ৰাটো আছিল সি।

তাইৰ প্ৰেমত মই অন্ধ হৈ পৰিলোঁ । এবাৰ দুবাৰমান মোৰ গোটেই শৰীৰটো তেওঁৰ হাতত তুলি দিলোঁ। মনিকাই মোক কেইবাবাৰো এইবোৰৰ ক্ষেত্রত বাধা দিছিল, কিন্তু মই তাইৰ কথা নুশুনিলোঁ । আৰু এদিন মনিকাৰ কথাটো সত্য হ’ল, সেই লৰাটোৱে মোক বহুত বেয়াকৈ প্ৰতাৰণা কৰি মোক এৰি দিলে। সেই কঠিন দিনবোৰত মনিকাই মোক সমৰ্থন কৰি সেই আন্ধাৰৰ পৰা উলিয়াই আনিলে । এবছৰ পাৰ হৈ গ’ল আৰু আমাৰ পৰৱৰ্তী ক্লাছ আৰম্ভ হ’ল তিনিমাহৰ পিছত আমাৰ দুই-তিনিদিন ছুটী আছিল, গতিকে মই ঘৰতে আছিলো । ঘৰত বহি বহি আমনি লাগি আছিলে, সেয়ে মাক কলো যে মই মনিকাহঁতৰ ঘৰলৈ যাম, নোট কেইটামান লব লাগিব । এই বুলি কৈ মই ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিলোঁ । মনিকাৰ ঘৰলৈ গৈ দুৱাৰৰ ঘণ্টাটো বজাই দিলোঁ, কিন্তু কোনেও দুৱাৰখন খুলিবলৈ নাহিল। মই অলপমান খঙ উঠি, হতাশ হৈ উভতি যাবলৈ ধৰিলোঁ, কিন্তু তেতিয়াই ঘৰৰ দুৱাৰখন খোল খালে।

দেখিলো মনিকাৰ দেউতাকে দুৱৰাৰ সন্মুখত থিয় হৈ আছে। খুড়াই মাত্ৰ এখন টাৱেল পিন্ধি আছিল, বহল বুকুখন আৰু মজবুত বাহু দুটা শৰীৰটোত স্পষ্টকৈ দেখা গৈছিল । খুড়াৰ পেটটোও ওলাই অহা নাছিল, হয়তো দৈনন্দিন ব্যায়ামৰ প্ৰভাৱ আছিল ।

“আৰে ৰিয়া বেতী তুমি!” খুড়াই ক’লে ।

“খুড়া… মনিকা ঘৰত আছে নেকি?” মই সুধিলোঁ ।

“তাই মাকৰ লগত মমাইকৰ ঘৰলৈ গৈছে ।” খুড়াই ক’লে ।

মই মনে মনে থাকিলোঁ। গতিকে তেওঁ সুধিলে – কিবা কাম আছিল নেকি?

“একো বিশেষ কাম নাই খুৰা… নোটচ্ ল’ব লগা আছিল ।”

খুড়াই ক’লে, “আৰে, তাইৰ ৰুমৰ পৰা বিচাৰি লোৱা… তাত নো কি ডাঙৰ কথা?”

যিয়েই নহওক, আগতেও বহুত বাৰ খুড়াৰ ঘৰলৈ আহিছিলোঁ, কিন্তু আজি খুড়াই মোৰ ফালে অদ্ভুত চকুৰে চাই আছিল । মোৰ শৰীৰটো ক্ষীণ যদিও ক্লাছৰ আন ছোৱালীতকৈ মোৰ পিয়াহ দুটা অলপ ডাঙৰ । খুড়াইও কথা পাতি থাকোঁতে মোৰ বুকুৰ উখহি উঠাটোলৈ চাই আছিল।

“ঠিক আছে খুৰা… মনিকা অহাৰ পিছত লৈ যাম।”

“হেৰা, তাই চাৰি-পাঁচ দিনৰ পিছত আহিব… ইচ্ছা কৰিলে তুমি তাইৰ ৰুমত বিচাৰি চাব পাৰিবা।” খুড়াই ক’লে ।

এই চাৰিদিনতে মোৰ সকলো নোট সম্পূর্ণ হ’লহেঁতেন, গতিকে নোটবোৰ বিচাৰি ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ’লোঁ ।

“তুমি নোটবোৰ বিচাৰি লোৱা… মই গা ধুব যাওঁ।”

এই বুলি কৈ খুড়াই দুৱাৰখন বন্ধ কৰি বাথৰুমলৈ গ’ল । মই মনিকাৰ ৰুমলৈ গলো, নোটবোৰ বিচাৰিবলৈ বেছি সময় নালাগিল । নোটবোৰ লৈ বেলেগ এটা ৰুমলৈ আহি গা ধুই খুৰা ঘূৰি অহালৈ ৰৈ থাকিলোঁ । কিছু সময় নোটচবোৰ পঢ়িলোঁ আৰু তাৰ পিছত আমনি লগাৰ কাৰণে ৰিম’টটো লৈ টিভিটো অন কৰিলোঁ। টিভিটো অন কৰি দৃশ্যবোৰ দেখি মোৰ জ্ঞান হেৰাই গ’ল। টিভিত বেয়া বেয়া ভিডিঅ’ ৰ ফিল্ম চলি আছিল, কাষত চিডি প্লেয়াৰ চলি আছিল । মানে মোৰ অহাৰ সময়ত খুড়াই বেয়া ফিল্ম খন চাই আছিল ।

মোৰ অহাৰ পিছত তেওঁ মাত্ৰ খৰখেদাকৈ টিভিটো বন্ধ কৰি দিলে, কিন্তু চিডি প্লেয়াৰটো বন্ধ কৰিবলৈ পাহৰিলে। মইও খৰধৰকৈ টিভিটো বন্ধ কৰি বাথৰুমৰ ফালে চালোঁ, শ্বাৱাৰৰ শব্দ তেতিয়াও আহি আছিল । মাত্র কেইটামান মুহূৰ্তৰ বাবেহে চিনেমাখন চাইছিলোঁ যদিও মনটোৱে আৰু চাবলৈ ইচ্ছা কৰিবলৈ ধৰিলে । খুড়াই ইতিমধ্যে সকলো দুৱাৰ-খিৰিকী বন্ধ কৰি ৰাখিছিল । বাথৰুমলৈ গৈ শ্বাৱাৰৰ শব্দত অনুমান কৰিলোঁ যে খুড়াই আৰু সময় ল’ব ।

চোফাত বহি কঁপি কঁপি হাতেৰে টিভিটো অন কৰিলোঁ, তাৰ পিছত আকৌ চিনেমা আৰম্ভ হ’ল । টিভিৰ শব্দটো বন্ধ কৰি দিলোঁ । ফ্লিমখনত এজন মানুহে ছোৱালী এজনীৰ বুকুখন চুপি আছিল । এই দৃশ্যটো দেখি মোৰ হৃদয়খন তীব্ৰভাৱে ধপধপাই উঠিবলৈ ধৰিলে । যদিও এনেকুৱা বেয়া ছবি আগতে এবাৰ দুবাৰ চাইছিলোঁ, কিন্তু অকলে চাইছিলোঁ । কিন্তু আজিৰ পৰিস্থিতি বেলেগ আছিল। সেই সময়ত খুৰা বাথৰুমত আছিল আৰু মই তেওঁৰ হলত বহি বেয়া ছবি চাই আছিলো। মই আকৌ এবাৰ বাথৰুমৰ ওচৰলৈ গৈ চেক কৰি থাকিলোঁ, শ্বাৱাৰৰ শব্দ তেতিয়াও আহি আছিল । দুই মিনিটৰ পিছত ছবীখনৰ নায়কজন চোফাত বহিল, অভিনেত্ৰী গৰাকীয়ে তেওঁৰ নুনুটোক আদৰ কৰি তাক চাই হাঁহি এটা মাৰি তাৰ নুনুটো তাইৰ মুখত ভৰাই দিলে । সেই নায়ক জনেও চকু মুদি ছোৱালীজনীৰ মূৰটো তাৰ নুনুটোৰ ওপৰত হাতেৰে টানিবলৈ ধৰিলে ।

কিছুসময়ৰ পাছত দৃশ্যটো সলনি হ’ল হিৰোৱে ছোৱালীজনীক চোফাত শুৱাই দি তাইৰ হেৰিখনত নিজৰ নুনুটো ঘঁহিবলৈ ধৰিলে । উফ্‌ফ্ফ… মোৰ অভিজ্ঞতা হৈছিল যে নুনুটোৱে হেৰিখনত ঘঁহিলে শৰীৰটোৱে কিমান মজা পায়। সেই দৃশ্যটো দেখি মোৰ প্ৰাক্তন প্ৰেমিকৰ নুনুটোলৈ মনত পৰিল আৰু মোৰ হাতখন স্বয়ংক্রিয়ভাৱে মোৰ পেণ্টৰৰ ওচৰলৈ গ’ল । পেন্টোৰ হুক আৰু চেইন খুলি হাতখন ভৰাই মোৰ তলৰ ফুটাটো আদৰ কৰিবলৈ ধৰিলোঁ।

মোৰ তলৰ খনৰ তিতাই মোৰ উত্তেজনা দেখুৱাই আছিল । মোৰ তলৰ ফুটাটোত আঙুলি সোমাই দিছিলোঁ আৰু ৰস টোপাল টোপালকৈ টোপাল টোপালকৈ ওলাবলৈ ধৰিছিল । মই উত্তেজনাত পাহৰি গৈছিলোঁ মই ক’ত আছো । যেতিয়াই মোৰ আঙুলিবোৰে মোৰ বুচৰ কণিকাত খুন্দা মাৰে, তেতিয়াই মই হুমুনিয়াহ কাঢ়িছিলোঁ। ন্মুখত টিভিত চলি থকা নীলা ছবিখনত দুয়োজনে জোৰদাৰ মিলন কৰি আছিল । চকু দুটা মুদি মই তলৰ ফালে আঙুলি মাৰিবলৈ ধৰিলোঁ ।

তেতিয়া মোৰ হাতত তিতা স্পর্শ এটা অনুভৱ হ’ল । মই যেতিয়া থতমত খাই পিছলৈ ঘূৰি চালোঁ, খুড়া পিছফালে থিয় হৈ আছিল। মাত্র টাৱেল পিন্ধিছিল আৰু ওপৰত একো কাপোৰৰ নাছিল । বুকুখন চুলিৰে ভৰি পৰিছিল । ভয়তে টিভিটো বন্ধ কৰিবলৈ গ’লোঁ, তাৰ পিছত ভয়তে টিভিটোৰ শব্দটো বেছি কৰি পালোঁ। টিভিৰ পৰা অহা ‘উম্মঃ… আহহহ… হায়… ইয়াহ…’ৰ মাতবোৰ কোঠাটোত প্রতিধ্বনিত হ’বলৈ ধৰিলে।

সন্মুখত ফিল্ম খনত দুয়োজনে জোৰদাৰ মিলন কৰি আছিল। আকৌ এবাৰ চেষ্টা কৰি টিভিটো বন্ধ কৰি দিলোঁ। মই লাজতে তললৈ চাই আছিলো, খুড়াইও একো কোৱা নাছিল ।

“ৰিলাক্স… ৰিয়া ।” খুড়াই অলপ পিছত কথা ক’লে।

“খুড়া… ক্ষমা কৰিব… পাপাক একো নকবা… প্লিজ!” মই ডাঙৰকৈ কান্দি কথা ক’লোঁ।

“ৰিলাক্স… ৰিয়া… শান্ত হোৱা।” মোক বুজাই দি খুড়াই ক’লে।

“খুড়া… প্লিজ… ছ’ৰী।” মই কান্দিবলৈ ধৰিলোঁ ।

“চিন্তা নকৰিবা… মই কাকো নকওঁ… তুমি কন্দা বন্ধ কৰা।”

খুড়াৰ বুজাবুজিৰ পিছত মই মোৰ চকু দুটা মচিলোঁ । ‘ইয়াত তোমাৰ দোষ নাই, ভুলতে মইয়ে অন কৰি থৈ পালোঁ। মোেক হে তুমি ক্ষমা কৰিব লাগে ।”

কান্দোন বন্ধ কৰি দিছিলোঁ, কিন্তু তথাপিও তললৈ চাই আছিলোঁ। “আৰু এই সকলোবোৰ দেখি ভাল পোৱাটো তোমাৰ ৰ বাবে স্বাভাৱিক, চিন্তা নকৰিবা । মই কাকো একো নকওঁ। তুমি বহা, মই তোমাৰ বাবে চাহ বনাম । খুড়া পাকঘৰলৈ গ’ল, গতিকে মই মোৰ পেন্টটো ঠিক কৰি ললোঁ। বেয়া ফ্লিম চোৱাৰ বাবে মোৰ শৰীৰটো তেতিয়াও উত্তেজনাৰে ভৰি আছিল । একেবোৰ চিন্তাই বাৰে বাৰে মনলৈ আহিছিল, গতিকে মন সলনি কৰিবলৈ মনিকাৰৰ টোকাবোৰ পঢ়িবলৈ ধৰিলোঁ । এনেতে খুড়া ৰুমত আহিল । “এইয়া লোৱা গৰম চাহ ভাল লাগিব ।” খুড়াই মোক কাপটো দি মোৰ কাষত বহিল । তেতিয়াও সি … মাত্র টাৱেল পিন্ধিছিল, মাত্র চুলিখিনি সজাই আহিছিল ।

মোৰ মনত তেতিয়াও উত্তেজনা আৰু লাজৰ অনুভূতি আছিল আৰু তাৰ বাবেই চাহ খাবলৈ মন যোৱা নাছিল । খুড়াই চাহ খোৱা শেষ কৰি কাপটো সন্মুখৰ টেবুলত ৰাখিলে। “হেই এতিয়াও চাহ খোৱা নাই যে?” খুড়াই মোৰ কান্ধত হাত থৈ ক’লে –সোনকালে খোৱা… ঠাণ্ডা হ’লে ভাল নাপাবা । মোৰ কান্ধত হাতখন ৰাখিলে, … মোৰ কান্ধত প্ৰায় ধৰি পিতিকি দিলে । তাৰ আঙুলিবোৰে মোৰ বুকুখন স্পৰ্শ কৰি আছিল ।

তেওঁৰ স্পৰ্শৰ লগে লগে মোৰ হৃদস্পন্দন বাঢ়িবলৈ ধৰিলে, উশাহ-নিশাহ দ্রুতগতিত চলিবলৈ ধৰিলে, হাত দুখন কঁপিবলৈ ধৰিলে । প্ৰথমতে বেয়া ফিল্মৰ সেই গৰম দৃশ্য আৰু দ্বিতীয়তে খুড়াৰ স্পৰ্শই মোৰ শৰীৰত শিহৰণৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ ধৰিলে। হাতত ধৰি থকা কাপটোও কঁপিবলৈ ধৰিলে আৰু জিন্সৰ কাপোৰৰ মাজেৰে চাহ কেইটোপালমান ছিটিকি উৰুৰ ওপৰত পৰিল । “হেই সাৱধান হোৱা!” খুড়াই কাপটো হাতত ধৰি টেবুলত থৈ দিলে । মোৰ উৰুত পৰি থকা চাহখিনি তেওঁ হাতেৰে মচিবলৈ ধৰিলে ।

খুড়াই মোৰ উৰুত চাহৰ টোপাল বোৰ কমকৈ মুচি মোৰ উৰুটোক বেছিকৈ আদৰ কৰিছিল । জিন্সৰ ডাঠ কাপোৰৰ মাজেৰেও তেওঁৰ স্পৰ্শই মোৰ উৰুত উত্তেজনাৰ সৃষ্টি কৰিছিল । মই নাকচ কৰাৰ কোনো অৱস্থাত নাছিলোঁ। তেওঁৰ স্পৰ্শই মোক আৰু উত্তেজিত কৰি তুলি ছিল । দাঁতৰ তলত ওঁঠ দুটা হেঁচা মাৰি ধৰি মোৰ হুমুনিয়াহবোৰ বন্ধ কৰিবলৈ বহুত চেষ্টা কৰি আছিলো । মোৰ ফালৰ পৰা কোনো প্ৰতিৰোধ নেদেখি খুড়াই উৰুৰ ওপৰেৰে হাতখন লৰচৰ কৰিবলৈ ধৰিলে, গতিকে মই খৰধৰকৈ তাৰ হাতখন ধৰিলোঁ “ন.. ন.. নাই.. খুড়া… প্লিজ..” “ৰিয়া… তোমাক এইটো লাগে… নহ’লে তুমি আৰাম নাপাবা।” খুড়াই ক’লে…এইদৰে কৈ তেওঁ মোৰ হাতখন হাতৰ পৰা আঁতৰাই দিলে । এতিয়ালৈকে সি তাৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা মোৰ মনৰ অৱস্থাৰ ধাৰণা এটা লৈছিল। উত্তেজনাৰ বাবে মোৰ পিয়াহ দুটা থিয় হৈ আছিল । খুড়াক ৰখাবলৈ মোৰ বাবে অসুবিধা হৈ আহিছিল।

খুড়াই হাতখন ওপৰলৈ তুলি মোৰ পেন্টৰ হুক আৰু চেইনখন খুলি ভিতৰত হাতখন ভৰাই মোৰ তলৰখনৰ ওপৰত ঘঁহিবলৈ ধৰিলে । মোৰ তিতা তলৰখন সেই পুৰুষসুলভ স্পর্শ পোৱাৰ পিছত জলপ্ৰপাতৰ দৰে বৈ যাবলৈ ধৰিলে । চকু দুটা মুদি দিলোঁ… আৰু ডিঙিটো পিছলৈ লৰচৰ কৰি থাকোঁতে মোৰ হুমুনিয়াহবোৰ বন্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ।

(আগলৈ)