পানিপুৰী গাঁৱৰ দূৰৈৰ অসমীয়া গাঁৱখনত সন্ধিয়াৰ আন্ধাৰ ধীৰে ধীৰে নামি আহিছিল। গাঁওখনৰ চাৰিপাশে ধাননি পথাৰ, বাঁহৰ জংঘল আৰু মাজত এটা পুৰণি বাঁহৰ ঘৰত গাঁও মুৰব্বী শ্ৰীকান্ত (৫৫ বছৰীয়া, মধ্যম শৰীৰ, ৫ ইঞ্চি লিংগ) চাহৰ কাপ লৈ বহি আছিল। তেওঁৰ চকুত এটা ক্লান্তি আছিল, কিন্তু তেনেতে এজন শক্তিশালী ৪০ বছৰীয়া পুৰুষ আহি উপস্থিত হ’ল — গোলাপ বাবা। বাবাৰ শৰীৰটো লোহাৰ দৰে দৃঢ় আৰু চওড়া, বুকুখন প্ৰশস্ত, কোমৰখন সংকীৰ্ণ, আৰু চকু দুটাত এটা অদ্ভুত জাদুকৰী তীব্ৰতা। তেওঁৰ পেণ্টৰ ভিতৰত ৯ ইঞ্চিৰ বিশাল, শক্ত, নাড়ি উঠা লিংগটো সদায় তৈয়াৰ হৈ থাকে।
“নমস্কাৰ মুৰব্বী। মই গোলাপ বাবা। মোৰ এটা আশ্ৰম বনাবলৈ গাঁৱত কিছু মাটি লাগে। আপুনি অনুমতি দিব নেকি?” বাবাই মৃদু কিন্তু আত্মবিশ্বাসী স্বৰত ক’লে। তেওঁৰ চকু শ্ৰীকান্তৰ চকুত পৰিল।
শ্ৰীকান্তই মূৰ ঘুৰাই দীৰ্ঘক্ষণ চাই ক’লে, “বাবা, মই একো ক’ব নোৱাৰোঁ। ধনী হৰিৰ ওচৰলৈ যাওক। তেওঁৰেই গাঁৱৰ বেছিৰভাগ মাটি। তেওঁৰ ডাঙৰ ঘৰত থাকক, তেওঁক সকলো কওক।”
বাবাই হাঁহিল। তেওঁ শ্ৰীকান্তৰ চকুত এটা তীব্ৰ দৃষ্টি দি মনত ক’লে — “পিছত এই বুঢ়াইও মোৰ সম্পূৰ্ণ দাস হ’ব।”
বাবাই হৰিৰ ডাঙৰ ঘৰলৈ গ’ল। হৰি (৫৪ বছৰীয়া, শুকান শৰীৰ, বয়সীয়া) বাহিৰত বহি আছিল। বাবাই তেওঁৰ চকুত গভীৰ দৃষ্টি দি ক’লে, “হৰি… তোমাৰ চকু মোৰ চকুত লাগি আছে… তোমাৰ মন এতিয়া সম্পূৰ্ণ শিথিল… মোক মাটি দিবা… মোক কেইদিনমান ৰাতি থাকিবলৈ অনুমতি দিবা… আৰু কেতিয়াও মোৰ বিৰোধ নকৰিবা…” হৰিৰ চকু অস্পষ্ট হৈ গ’ল, শৰীৰ কঁপি উঠিল আৰু তেওঁ একেবাৰে আত্মসমৰ্পণ কৰিলে, “হয় বাবা… মই আপোনাৰ দাস… মাটি দিম… আপুনি মোৰ ঘৰত যিমান দিন ইচ্ছা থাকক…”
প্ৰথম ৰাতি। হৰি গভীৰ টোপনিত ডুবি গ’ল। বাবাই নীলিমাৰ (৪৭ বছৰীয়া, পূৰ্ণাঙ্গ মাংসল শৰীৰ, ডাঙৰ ডাঙৰ বুকু) কোঠালৈ নিঃশব্দে সোমাল। নীলিমাই নিম্ন কাটৰ ভেলভেট ব্লাউজ পিন্ধি বিছনাত বহি আছিল, ভিতৰত চাটিন ব্ৰা আৰু পেণ্টি। বাবাই দুৱাৰ বন্ধ কৰি মৃদু স্বৰত ক’লে, “নীলিমা… মই গোলাপ বাবা। তোমাৰ স্বামীয়ে মোক থাকিবলৈ ক’লে।”
নীলিমাই চকু বড়া কৰি তৎক্ষণাত উঠি দাঁত কঢ়িয়াই ক’লে, “কে আপুনি? এই ঘৰত কিয় সোমাইছে? এতিয়াই যাওক! মই চিঞৰিম! হৰিক মাতোঁ! এয়া অশ্লীলতা! মই বিবাহিত মহিলা!” তেওঁ দুৱাৰৰ ফালে দৌৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে, হাত কঁপি আছিল, চকুত খঙ আৰু ভয়ৰ মিশ্ৰণ।
বাবাই তেওঁৰ চকুত স্থিৰ দৃষ্টি দিলে। তেওঁৰ কণ্ঠস্বৰ গভীৰ আৰু মধুৰ হৈ গ’ল, “চোৱা মোৰ চকুত… ধীৰে ধীৰে… তোমাৰ চকু মোৰ চকুৰ পৰা আঁতৰিব নোৱাৰে… তোমাৰ শৰীৰ ধীৰে ধীৰে গৰম হৈ আহিছে… তোমাৰ মন শিথিল হৈ আহিছে…”
নীলিমাৰ শ্বাস-প্ৰশ্বাস বঢ়িল। তেওঁ পিছ হৈ ক’লে, “নহয়… মই… আপোনাৰ কথা একো শুনিব নোৱাৰোঁ… যাওক এতিয়াই! মই চিঞৰিম… হৰি! হৰি! এই বাবাই…!” কিন্তু তেওঁৰ চকু বাবাৰ চকুৰ পৰা আঁতৰিব নোৱাৰিলে। বাবাই আৰু এখোজ আগবাঢ়ি ফুচফুচাই ক’লে, “তোমাৰ বুকুৰ ভিতৰত এটা মিঠা আগুন জ্বলি উঠিছে… তোমাৰ ভোদা ধীৰে ধীৰে ভিজি আহিছে… তুমি মোৰ কথা শুনিব খুজিছা… তোমাৰ শৰীৰে মোক বিচাৰিছে…”
নীলিমাৰ শৰীৰ কঁপি উঠিল। তেওঁৰ হাত দুয়োটা মুষ্টিবদ্ধ হৈ গ’ল, “নহয়… মই… মই নোৱাৰোঁ… এয়া ভুল… মোক এৰি দিয়ক বাবা… মই চিঞৰিম… মোৰ স্বামী আছে… মই ভাল মহিলা…!” কিন্তু তেওঁৰ কণ্ঠস্বৰ কমি আহিল, চকু অৰ্ধ-বন্ধ হৈ আহিল। বাবাই আৰু ওচৰ চাপি, তেওঁৰ কাণৰ ওচৰত ফুচফুচাই ক’লে, “তোমাৰ বুকু মোৰ বাবে ভৰি আছে… তোমাৰ ভোদা মোৰ লিংগৰ বাবে ভিজি গ’ল… তুমি মোৰ আজ্ঞা পালন কৰিবা… ক’বা — ‘বাবা, মোৰ শৰীৰ আপোনাৰ…’”
নীলিমাই শেষ চেষ্টা কৰিলে, চকুত চকচকনি লৈ, মূৰ ঘুৰাবলৈ চেষ্টা কৰি ক’লে, “নহয়… মই… আপোনাৰ নহয়… মোক… মোক এৰি দিয়ক… মই… মই চিঞৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ…!” কিন্তু তেওঁৰ মুখৰ পৰা অজানিতে ওলাই গ’ল, “বাবা… মোৰ শৰীৰ… আপোনাৰ…” তেওঁৰ চকু সম্পূৰ্ণ অৱশ হৈ গ’ল, শৰীৰৰ পৰা প্ৰতিৰোধৰ শক্তি কমি আহিল। বাবাই হাঁহি ক’লে, “ভাল। এতিয়া তোমাৰ ব্লাউজ খোলা… নিজে… ধীৰে ধীৰে… প্ৰতিটো বুটাম এটা এটা কৰি…”
নীলিমাই কঁপি কঁপি নিজৰ ভেলভেট ব্লাউজৰ প্ৰথম বুটাম খুলিলে, তাৰ পিছত দ্বিতীয়, তৃতীয়… চাটিন ব্ৰাৰ ভিতৰত তেওঁৰ ডাঙৰ ডাঙৰ বুকু দুটা ওলাই পৰিল, নিপল দুটা শক্ত হৈ উঠিছে। বাবাই ব্ৰা খুলি দুটা বুকুত হাত দি মালিছ কৰিবলৈ লাগিল — আঙুলিৰে নিপল চেপি, চুচি চুচি কামোৰিলে, জিভাৰে চকচকাই লেহুৰি লগাই দিলে। নীলিমাই কঁপি কঁপি ক’লে, “আহহ… বাবা… মোৰ বুকু… গৰম… মই নোৱাৰোঁ… আহ… এনেকুৱা চুচি আছা… মোৰ নিপল… আহহ…”
বাবাই তেওঁৰ সাটিন পেণ্টি খুলি দিলে। নীলিমাৰ ভোদা একেবাৰে ভিজি, ৰস বৈ আছিল, যোনিৰ ওচৰত চকচকাই আছিল। “দেখা তোমাৰ ভোদা কেনেকুৱা ভিজি গ’ল। তুমি মোৰ দাসী হ’বা।” বাবাই তেওঁৰ ৯ ইঞ্চিৰ বিশাল, শক্ত লিংগ বাহিৰ কৰিলে। নীলিমাই চকু মেলি চাই কঁপি কঁপি ক’লে, “আহ… ইমান ডাঙৰ… মোৰ ভোদাত নাযায়… বাবা… মই ভয় খাইছোঁ… মোক এৰি দিয়ক…”
বাবাই তেওঁক বিছনাত শুৱাই মিছনাৰী পজিচনত লিংগৰ মূৰটো ভোদাৰ মুখত ঘষিলে। “ধীৰে… তোমাৰ ভোদা মোৰ লিংগ গ্ৰহণ কৰিব… এতিয়া তুমি মোৰ…” তেওঁ ধীৰে ধীৰে ঠেলিলে। নীলিমাৰ যোনি প্ৰথমে টান হৈ আছিল, তেওঁ চকু বন্ধ কৰি চিঞৰিলে, “আহহহ… বাবা… লাহে… ইমান ডাঙৰ… মোৰ ভোদা ফাটি যাব… আহ… ধীৰে…!” কিন্তু হিপ্ন’টিজৰ প্ৰভাৱত যোনি ভিজি গৈ ৯ ইঞ্চি পূৰা গ্ৰহণ কৰিলে। বাবাই গতি বঢ়াই দিলে — প্ৰত্যেক ঠেলাত নীলিমাৰ বুকু লৰি উঠিল, তেওঁ চিঞৰিলে, “চোদক মোক… আপোনাৰ দাসীৰ ভোদা… জোৰে জোৰে… ভাঙি দিয়ক… আহ… মোৰ ভিতৰত গভীৰ… মই আপোনাৰ… আহহহ… মোৰ ভোদা ভাঙি গ’ল…”
বাবাই প্ৰায় ২০ মিনিট ধৰি এই মিছনাৰী পজিচনত শক্তকৈ চোদিলে, প্ৰতি ঠেলাত নীলিমাৰ ৰস বৈ আছিল, তেওঁৰ চকুত অশ্ৰু আৰু আনন্দৰ মিশ্ৰণ। তেওঁ বাৰে বাৰে ক’লে, “বাবা… জোৰে… মোৰ ভোদাত… আপোনাৰ লিংগে মোক ভাঙি দিছে… মই… মই তোমাৰ দাসী…”
তাৰ পিছত বাবাই তেওঁক ডগি স্টাইলত ঘুৰাই পিছফালৰ পৰা শক্তকৈ ঠেলিলে, হাতেৰে কোমৰ চেপি ধৰি, আন হাতেৰে বুকু চেপি। নীলিমাৰ পিঠিৰ পৰা ঘাম বৈ গ’ল, তেওঁ চিঞৰি চিঞৰি ক’লে, “আহ… পিছফালৰ পৰা… মোৰ ভোদা আপোনাৰ… জোৰে… মোক দাসী কৰক… আপোনাৰ লিংগে মোক ভাঙি দিলে… আহহহ… মোৰ যোনি ফাটি যাব… চোদক… চোদক… মই আপোনাৰ ভোদা দাসী…”
বাবাই এই পজিচনতো প্ৰায় ১৫ মিনিট ধৰি ধৰি চোদিলে, প্ৰত্যেক ঠেলাত নীলিমাৰ শৰীৰ কঁপি উঠিল, তেওঁ বাৰে বাৰে চিঞৰিলে, “বাবা… মোক সম্পূৰ্ণ দাসী কৰক… মোৰ ভোদা আপোনাৰ সম্পত্তি… আহ…”
শেষত বাবাই তেওঁক কাউগাৰ্ল পজিচনত বহুৱাই দিলে। নীলিমাই ওপৰত উঠি নিজেই উপৰ-তল কৰিবলৈ লাগিল, লিংগটো পূৰা গিলি, বুকু দুটা লৰি লৰি। “বাবা… মোৰ ভোদাত… ভৰাই দিয়ক… আপোনাৰ গৰম বীৰ্য… মই আপোনাৰ দাসী… চোদক… আহহহ… মোৰ ভোদা জ্বলি আছে… মই… মই স্কোৱাৰ্ট কৰিব খুজিছোঁ…” বাবাই তেওঁৰ ভিতৰত গভীৰকৈ ঢালি দিলে — ঢলকা ঢলকা গৰম বীৰ্য। নীলিমাৰ যোনিৰ পৰা স্কোৱাৰ্ট হৈ ৰস আৰু বীৰ্য একেলগে বৈ আহিল, তেওঁ চিঞৰি উঠিল, “আহহহহ… স্কোৱাৰ্ট হৈ গ’ল… মই আপোনাৰ দাসী… চিৰদিনৰ বাবে… মোৰ শৰীৰ আপোনাৰ… মই তোমাৰ লিংগৰ দাসী…”
বাবাই তেওঁৰ কাণত ফুচফুচাই ক’লে, “এতিয়া তুমি মোৰ সম্পূৰ্ণ দাসী… হৰিৰ দৰে। তোমাৰ কন্যা আৰু বোৱাৰীকো মোৰ দাসী কৰিম। কেতিয়াও অমান্য নকৰিবা।”
নীলিমাই চকুত সম্পূৰ্ণ আত্মসমৰ্পণ লৈ, কঁপি কঁপি ক’লে, “হয় বাবা… মই আপোনাৰ দাসী… চিৰকালৰ বাবে… আপোনাৰ লিংগৰ দাসী… মোক যিদৰে ইচ্ছা চোদক… মই তোমাৰ সম্পূৰ্ণ দাসী…”
