ৰশ্মি

নমস্কাৰ বন্ধুসকল, মোৰ নাম বিবেক শর্মা। মই এটা সমৃদ্ধিশালী পৰিয়ালৰ ল’ৰা। মোৰ ঘৰত মোৰ মা-দেউতা, এজনী সৰু ভণ্টি আৰু এজন মৰু ভাই আছে। মোৰ ভণ্টিৰ নাম ৰশ্মি। মোৰ মৰু ভাইটি এতিয়া দশম শ্রেণীত পঢ়ি আছে। ঘৰৰ ডাঙৰ ল’ৰাটো মই। মোৰ পঢ়া-শুনা সম্পূর্ণ হৈছে। মই এম বি এ কৰিছো।

মই এম বি এ কৰিছো। মোৰ দেউতাৰ চৰকাৰী চাকৰি আছে। আমি যোৰহাটৰ টাওনৰ ওচৰৰ এখন গাঁৱত থাকো কাৰণ দেউতাই তাতে চাকৰি কৰে। মোৰ মা এগৰাকী গৃহিণী। মোৰ ভণ্টিয়ে এইবাৰ HS পৰীক্ষা দি ঘৰতে আছে। পঢ়া-শুনাত মোৰ ভণ্টি ভাল, গতিকে এইবাৰ তাই কলেজলৈ যোৱাটো খাটাং। এতিয়া মই ক’বলৈ ওলাইছো মোৰ আৰু ভণ্টিৰ সম্বন্ধৰ সেই খেলখন কেনেকৈ আৰম্ভ হৈছিল। এদিন মই আৰু দেউতাই মন্ধিয়া ঘৰত টিভি চাই আছিলো। মায়ে ৰন্ধা-বঢ়া কৰি আছিল। মোৰ ভন্টিয়ে মাক সহায় কৰি আছিল আৰু মোৰ সৰু ভাইটিয়ে বাহিৰত বন্ধুৰ লগত খেল খেলি আছিল।সেইবাবেই দেউতাই মোক সুধিলে

– বিবেক, তুমি পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ কৰিলা, এতিয়া ইয়াৰ পিছত কি কৰিম ভাবিছা ?

মই ক’লো – পাপা, এতিয়া মই ভাবিছোঁ তোমাৰ দৰে এটা চৰকাৰী চাকৰি লৈ Settlement হ’বলৈ।

দেউতাই হাঁহি হাঁহি ক’লে – বাবা, চৰকাৰী চাকৰি সহজে পোৱা নাযায়। বহু প্রস্তুতি কৰিব লাগিব, তাৰ পিছত হে যদি ভাগ্য ভাল হয় তেতিয়া হে চাকৰি পাবা।

মই গভীৰ চিন্তাৰ মাজলৈ গ’লোঁ। তেতিয়া দেউতাই মৌলৈ চাই কৈছিল

– এটা কাম কৰা… তুমি মোৰ বন্ধুৰ ঘৰলৈ যোৱা। গুৱাহাটীত থাকে। তালৈ গৈ কিবা এটা কাম কৰা, তাৰ লগতে চৰকাৰী চাকৰি এটাৰ বাবেও চেষ্টা কৰি থাকিব পাৰিবা।

মই অলপ সময় ভাবি ক’লো – ঠিক আছে দেউতা আপুনি ঠিকেই কৈছে। মই মোনকালে গুৱাহাটীলৈ যাম।

দেউতাই ক’লে- কাইলৈ তোমাৰ খুৰাক ফোন কৰি ক’ম যে তুমি চাকৰিৰ বাবে গুৱাহাটী লৈ যাবা বুলি।

মই ক’লো – পাপা, কিন্তু মই খুৰাৰ ঘৰত নাথাকো, ৰুম এটা লৈ তাতেই থাকিম কাৰণ মোৰ কাৰোবাৰ ঘৰত ইমান দিন দিন থাকি ভাল নালাগে তেতিয়া দেউতাই মোৰ কথা মানি ক’লে

– ঠিক আছে, মই সিহঁতক ক’ম। তেওঁ তোমাৰ বাবে ভাল কম চাই ক’ব।

মইও কলো – ঠিক আছে দেউতা।

ইমানবোৰ কথা পাতি থাকোতে মায়ে সকলোকে ভাত খাবলৈ মাতিলে আমি সকলোৱে ভাত খাই নিজৰ নিজৰ কোঠালৈ গৈ শুই পৰিলোঁ। পিছদিনা ৰাতিপুৱা মাৰ পাই দেখো ভণ্টিয়ে মোৰ কোঠাত থিয় হৈ আছিল।

মই তাইক সুধিলোঁ- কি হ’ল ৰশ্মি… তুমি ৰাতিপুৱাই মোৰ কোঠাত কি কৰি আছা?

সি ক’লে – দাদ তোমাৰ লগত কথা এটা পাতিবলৈ আহিছো। এই ক্ষেত্ৰত তুমি মোক মহায় কৰিবা নে?

মই ক’লো – কি বিচাৰ্ছিা কোৱা?

তাই ক’লে – মাথোঁ তুমি মোক লগত লৈ যোৱা গুৱাহাটীলৈ। কাৰণ মই তাতেই থাকি পৰৱৰ্তী পঢ়া-শুনা কৰিব বিচাৰো আৰু দেউতাৰ সন্মুখত এইবোৰ কথা ক’বলৈ মোৰ সাহস নাই। গতিকে এই ক্ষেত্ৰত তুমি মোক সহায় কৰিবা নে!

মই ক’লোঁ – ইয়াত কি ডাঙৰ কথা, তোৰ যত পঢ়িবলৈ মন তাতেই পঢ়িবি… টেনচন ল’ব নালাগে। দেউতাৰ লগত মই কথা পাতিম।

মোৰ কথা শুনি তাই মুখী হৈ মোক সাৱটি ধৰি ‘Thank You দাদা…’ বুলি কৈ নিজৰ কাম কৰিবলৈ গ’ল। সন্ধিয়া যেতিয়া দেউতা Duty ৰ পৰা ঘৰলৈ আহিল, মই কিবা কোৱাৰ আৰম্ভ কৰাৰ আগতেই দেউতাই কৈছিল

– আজি বন্ধুৰ লগত কথা পাতিলো। আৰু তেওঁলোকে এটা ফ্লেটৰ ব্যৱস্থা কৰিছে… ইচ্ছা কৰিলে কাইলৈ গুৱাহাটী লে যাব পাৰিবি।

দেউতাৰ মনটো ফুৰ্তি আছিল, গতিকে ইয়াৰ মুবিধা লৈ মই কলো -পাপা ৰশ্মি ও মোৰ লগত যাম বুলি কৈছে। তাৰ বুলে গুৱাহাটীতে কলেজ পঢ়িবলৈ মন.. যদি আপুনি তাইক অনুমতি দিয়ে।

পাপাই ক’লে- মোৰ কি সমস্যা হ’ব আৰু যিয়েই নহওক তুমি তেওঁৰ যত্ন ল’বলৈ আছাই দেখুন… গতিকে মোৰ কি টেনচন!

এই বুলি কৈ দেউতাই মোৰ পিঠিত থপৰিয়াই ক’লে – তোমালোক দুয়ো কাইলৈ যাবা।

মই কলো – ঠিক আছে দেউতা। তাৰ পিছত মই -তাৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই আহিলোঁ।

ভণ্টিয়ে গোটেই কথাবোৰ মনে মনে শুনি আছিল, তাইও বহুত মুখী আছিল আৰু মাও মুখী আছিল কাৰণ এতিয়া মই নিজৰ ভৰিত থিয় হ’বলৈ ওলাইছিলো বুলি। আমি ঠিক পিছদিনাই গুৱাহাটী লৈ আহিলোঁ। প্রথমে আমি খুৰাজনৰ ঘৰলৈ গলো। তালৈ যোৱাৰ লগে লগে মোৰ চকু দুটা থৰ হবলৈ ধৰিলে। কিয়নো দেখিলো যে খুৰাৰ পত্নী জনী বহুত বেছি ধুনীয়া…

খুৰীৰ দুদু দুটা কমেও ৩৮ ইঞ্চি আৰু কঁকাল ৩০ ইঞ্চি হব। খুৰীৰ গোটেই শৰীৰটো গোলাপী ৰঙৰ আছিল, তাইক প্ৰলয়ৰ দৰে দেখা গৈছিল। তাইৰ দুদু দুটাৰ পৰা চকু আঁতৰাব নোৱাৰিলোঁ। মই বাৰে বাৰে খুৰীক গোপনে চাই আছিলো। আৰু ভণ্টিয়ে মোক খুৰীক চাই থকাতো গম পাই মোৰ গাত হাত এখনেৰে পিতিকি দি চকুৰ চাৱনি এটা দিলে।

তাই ক’লে- দাদা মুখ হাত ধুই আহক… আমিও ফ্লেট চাবলৈ যাব লাগিব নহয়।

এইখিনি কথা কোৱাৰ পিছত ভণ্টিয়ে হাঁহিলে। লাজতে মোৰ মুখখন লুকুৱাবলৈ ধৰিলোঁ৷ তাৰ পিছত আমি সকলোৱে ব্রেকফাষ্ট কৰিলোঁ আৰু চাহ খোৱাৰ গোটেই সময়খিনিত মই খুৰীৰ ফালে চাই থাকিলোঁ আৰু ভাবি থাকিলোঁ যে মই যদি এবাৰ খুৰীৰৰ মৈতে মিলন কৰিব পাৰিলেহেঁতেন। তাৰ অলপ পিছতে আমি খুৰাৰ লগত ফ্লেটটো চাবলৈ গ’লোঁ। খুৰাই আমাক ২ টা ফ্লেট দেখুৱালে যিবোৰ খুৰাৰ ঘৰৰ পৰা মাত্র ৫ কিলোমিটাৰ দূৰত আছিল। তাৰ পৰাই মই এটা ফ্লেট ফাইনেল কৰিলোঁ। তৃতীয় মহলাত আছিল, আৰু ২টা বেডৰুম আছিল। খুৰাই আমাক সকলো বিষয়ে কৈ এৰি গুচি গ’ল।

খুৰা যোৱাৰ পিছত আমি ফ্লেটটোত পৰিপাৰ্টিকৈ সকলো বস্তুবোৰ থৈ, ভালদৰে চাফ চিকুন কৰিলো । প্রায় ১ ঘণ্টা লাগি গ’ল, আমি দুয়ো ককাই-ভনী কাম কৰি ভাগৰি পৰি একেখন বিচনাতে গৈ শুই পৰিলোঁ৷ ভাগৰুৱা হোৱাৰ বাবে আমাৰ দুয়ো জনৰ কেতিয়া টোপনি আহিল গম পোৱা নাছিলোঁ। দিনটো মই কেৱল খুৰীৰ কথা ভাবি আছিলো কাৰণে চাগে খুৰী মোৰ সপোনত আহিছিল আৰু মই সপোনতে খুৰীৰ লগত কথা পাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলো। সপোনত খুৰীৰ লগত কথা পাতি থাকোঁতে মই বাৰে বাৰে খুৰীৰ দুদু দুটালৈ চাই আছিলো। তাৰ পিছত খুৰী আহি মোৰ কাষত বহিল আৰু মোক চুমা খালে। আৰু মই লাহে লাহে খুৰীৰ দুদু দুটা টিপিবলৈ ধৰিলোঁ।

মই খুৰীৰ দুদু দুটা কিছু সময় হেঁচা মাৰি ধৰিলোঁ, কিন্তু কিছু সময়ৰ পিছত খুৰীয়ে মোৰ হাতখন জোকাৰি আঁতৰাই দিলে আৰু মই মাৰ পালোঁ। মাৰ পাই দেখিলোঁ যে মই খুৰী বুলি ভাবি ভণ্টিৰ বুকুখন হেঁচা মাৰি ধৰিছো। মোৰ জ্ঞান হেৰাই গ’ল। মই ভাবিলোঁ কি কৰিলোঁ, এতিয়া ভণ্টিয়ে মোৰ বিষয়ে কি ভাবিব। মই ভণ্টিক ক্ষমা খুজিলো।

মই ক’লো – ৰশ্মি মই টোপনি গে আছিলোঁ আৰু এই সকলোবোৰ কেনেকৈ হ’ল মই একোবেই নাজানো। অনুগ্ৰহ কৰি এইবোৰৰ পৰা কোনো ভুল অর্থ নোলিয়াবি।

এই কথা শুনি ভণ্টিয়ে একো নোকোৱাকৈ নিজৰ কোঠালৈ গ’লগৈ। আৰু মই বিচনাতে শুই থাকিলো। পিছদিনা ৰাতিপুৱা মাৰ পাই কালিৰ ঘটনাটোক লৈ অলপ চিন্তিত হৈ পৰিছিলো যে ভণ্টিয়ে মা দেউতাক কিবা ক’ব নেকি বুলি।

মই ভণ্টিক কলো- শুনা ৰশ্মি, মই চাকৰিৰ Interview দিবলৈ ওলাইছো। তুমি দুৱাৰখন বন্ধ কৰি দিবা। পিছত মই আহি আমি দুয়ো তোমাৰ কলেজলৈ যাম।

তাই ঠিক আছে বুলি কৈ পাক ঘৰৰ পৰা ব্রেকফাষ্ট আনিলে। ৰশ্মিয়ে ক’লে – দাদা, ব্রেকফাষ্ট কৰি যোৱা আৰু কালি কি হৈছিল সেই বিষয়ে কোনেও একো গম নাপাব। গতিকে চিন্তা নকৰিবা। যিয়েই নহওক খুৰী বৰ গৰম আছিল, মই বুজিব পাৰিছো তোমাৰ মনৰ কথা কৈ ৰশ্মিয়ে হাঁহিলে।

তেওঁ হাঁহিৰ পিছত মোৰ টেনচনো শেষ হ’ল, মইও হাঁহি হাঁহি Interview বাবে গ’লোঁ। যেতিয়া মই উভতি আহিলোঁ… তেতিয়া মই বৰ মুখী হৈ আহিছিলো কাৰণ মোৰ Selectionএটা মাল্টি নেচনেল কোম্পানীত কৰা হৈছিল। মোৰ হাতত ফ্লেটৰ আনটো চাবি আছিল, গতিকে দুৱাৰখন খুলি ভিতৰলৈ আহিলোঁ। ভিতৰৰ দৃশ্য দেখি মোৰ ভৰিৰ তলৰ পৰা মাটি পিছলি গ’ল। ভণ্টিয়ে নিজৰ কোঠাত বহি আঙুলি মাৰি আছিল। মেই সকলোবোৰ দেখি মোৰ খং উঠা নাছিল আৰু গোপনে চাবলৈ ধৰিলোঁ।

দেখিলোঁ মোৰ সন্মুখত ভণ্টি উলংগ হৈ পৰি আছে আৰু তাইৰ দুদু দুটা আচৰিত ধৰণে দেখা গৈছে। তাইৰ বুচখন বৰ পৰিষ্কাৰ আৰু মসৃণ দেখা গৈছিল। তাই হাতৰ মাজৰ আঙুলিটো নিজৰ বুচৰ ভিতৰলৈ উলিয়াই আনি তাইৰ এটা দুদু হাতেৰে ঘঁহি আছিল। এই সকলোবোৰ দেখি মোৰ বাৰি দাল থিয় হৈ গ’ল আৰু মই ভাবিলোঁ যে ইয়াক চেট কৰাৰ ইয়াতকৈ ভাল কোনো সুযোগ নাথাকিব। ভিতৰলৈ সোমাই গ’লোঁ। মোক দেখি ভণ্টিয়ে ভয় খাই নিজৰ গাটো চাদৰেৰে ঢাকিবলৈ ধৰিলে।

মই ক’লো – একো নাই। যেনেকৈ তুমি মোক কাকো একো নকও কৈছা, ঠিক সেইদৰে মইও কাকো একো নকওঁ। এতিয়া তুমি আৰামত বাহিৰলৈ ওলাই আহিবা, মোৰ কিবা এটা ক’বলগীয়া আছে।

এইখিনি কৈ মই ওলাই আহি ঘৰত ফোন কৰি মা-দেউতাক চাকৰি পাইছো বুলি ভাল খবৰটো দিলো। মা-দেউতাৰ লগত কথা পাতি শেষ কৰাৰ পিছত মই ভাবিলোঁ যে এতিয়া মই নিশ্চিতভাৱে ভণ্টিৰ সৈতে মিলন কৰিবলৈ উপায় বিচাৰি পাম, ভণ্টিৰ যৌনতাৰ কথা ভাবি মই বৰ মুখী হৈছিলোঁ। তাৰ পিছত আমি দুয়ো নিজৰ নিজৰ ৰুমলৈ গৈছিলোঁ যদিও মোৰ মনত ভণ্টিয়ে ঘূৰি ফুৰিছিল। তাইৰ শীতল দুদু দুটা, তাইৰ গোলাপী বুচ, যিবোৰ মই আজি ভণ্টিৰ দেখিছিলো। মাত্র মই ভাবিবলৈ ধৰিলোঁ যে যিয়েই নহওক আজি ৰাতি তাইক কৰিবই লাগিব। তাৰ পিছত মই এটা Planning কৰিলোঁ। মই ফ্লেটৰ পৰা বজাৰলৈ গৈ বিয়েৰৰ বটল এটালৈ আহিলোঁ।

ভণ্টিক কলো আজি খাবলৈ ভাল কিবা এটা বনাবা, আজি মই বৰ মুখী, গতিকে পাৰ্টি কৰাৰ মুডত আছো। ভণ্টিয়েও কি ক’ব… মই তাইক আজি যিহেতু আঙুলি মাৰি থকা দেখিলোঁ। তাই হব বুলি মাত দি বনাবলৈ গ’ল। মই মোৰ ৰুমত বিয়েৰ খাই খাই লেপটপত অশ্লীল ফিল্ম চাই চাই মোৰ নুনুটো ওলিয়াই লাহে লাহে হাত মাৰি আছিলোঁ। আৰু কিছুসময়ৰ পাছত যেতিয়া ভণ্টিয়ে ৰান্ধি শেষ কৰিলে, তাই মোৰ ৰুমলৈ আহি ভাত খাবলৈ ক’বলৈ আহিল। আহি থাকোঁতে মাতিলে – দাদা, দাদা ভাত খাবলৈ বলা। কিন্তু তাই ভিতৰলৈ আহি মোৰ নুনুটো জোকাৰি থকা দেখি পলাই গ’ল। মোৰ কিন্তু একো বেয়া লগা নাছিল কাৰণ কিছু সময়ৰ আগতে ভণ্টিয়ো ৰুমত অকলে আঙুলি মাৰি আছিল আৰু মইও তাইক দেখিছিলোঁ।

মেইকাৰণে মোৰ একো ভয় লগা নাছিল যে তাই কাৰোবাক কিবা ক’ব বুলি। তাৰ পিছত মই ৰুমৰ পৰা উলংগ হৈ উঠি ভাত খাবলৈ ওলাই আহিলোঁ। কিন্তু ভণ্টিয়ে মোৰ অবস্থা দেখি ভয় খালে। মই তাইক ক’লো – একো নহয় অ’… এতিয়া আমি ডাঙৰ হৈছো। তোমাৰ সকলো গোপন কথা মই কেতিয়াও প্রকাশ নকৰো। মাত্ৰ মোৰো যত্ন লবা.. ভয় ভয়কে ভণ্টিয়ে ক’লে

– দাদা, তুমি ভিতৰলৈ গৈ কাপোৰ পিন্ধি আহিবা যোৱা।

মই কলো – নাই আজি মই এনেকৈয়ে খাম। মই গৈ টেবুলত বহি কামুক চকুৰে ভন্টিলৈ চাবলৈ ধৰিলোঁ। আৰু মই ক’লো – ভন্টি তুমি কি ভাত নোখোৱা নেকি… তুমিও আহা, আজি একেলগে খাওঁ।

কিছুসময় চিন্তা কৰি তাই মান্তি হৈ মোৰ পৰা কিছু দূৰৈত বহি মনে মনে খাবলৈ ধৰিলে। সেইবাবেই তাইক মুধিলোঁ – ভন্টি, অশ্লীল ফ্লিম কেতিয়াবা চাইছানে?

ভণ্টিয়ে একো কোৱা নাছিল।

মই আকৌ মুধিলোঁ – কোবা না চাই পাইছা নাই?

সি ক’লে – নাই চোরা, কেতিয়াও চোৱা নাই।

মই ক’লো – ভাত খাই লোৱা, তাৰ পিছত মই তোমাক দেখুৱাম। এই বুলি কৈ মই ভাত খাবলৈ ধৰিলোঁ।

ভাত খোৱাৰ পাছত হাত ধুই ভণ্টিক ৰুমলৈ আহিবলৈ ইংগিত দিলোঁ। ভণ্টিয়েও কিছু সময়ৰ ভিতৰতে খোৱা শেষ কৰি প্ৰায় এঘণ্টামান পিছত মোৰ ৰুমলৈ আহিল। মই ভাবিছিলো যে Planing টো বিফল হৈছে, কিন্তু মোৰ Planningটোৱে কাম কৰি আছিল। তাই ভিতৰলৈ অহাত মই এখন অশ্লীল এখন চিনেমা লগাই দিলোঁ আৰু তাইক ক’বলৈ ধৰিলোঁ যে এই দুজনো ছবিখনত ককায়েক-ভণ্টি। ভণ্টিয়ে মোৰ উদ্দেশ্য বুজি পাইছিল।

তাই লগে লগে ক’লে- চোৱা দাদা আজি দিনত যি যি হ’ল… আৰু এতিয়া যিহৈ আছে, সকলো ভুল। মই তোমাৰ মৰু ভণ্টি আৰু তুমি মোৰ দাদা। সেইবাবেই তুমি যি ভাবিছা এনেকুৱা একো নহ’ব।

মইও ক’লোঁ- মই কেতিয়া কলো তুমি মোৰ লগত কিবা এটা কৰা…কিন্তু ভাবি চোৱাচোন, যেতিয়া তুমি অকলে আঙুলি মাৰা, তেতিয়া তোমাৰ নিশ্চয় অকলশৰীয়া অনুভৱ হয়… আৰু মইও অনুভৱ কৰো। গতিকে আমি দুয়ো ইজনে সিজনৰ মন্মুখত নিজৰ নিজৰ কাম কৰি লও… তেতিয়া দুইটাৰে বেছি ভাল লাগিব। ভণ্টিক বহুত বুজোৱাৰ পিছত তাইও হব বুলি ক’লে।

কিন্তু এটা চর্ত থলে যে মই তেওঁক স্পর্শ নকৰো। আমি দুয়ো দুৰত বহি নিজে নিজে কৰিম। আৰু মইও জোৰ দিয়াটো উপযুক্ত বুলি নাভাবিলোঁ আৰু হব বুলি ক’লোঁ। মই কলো- তেনে ভন্টি, কাপোৰ খুলি ইয়ালৈ বিছনাতে আহা। মান্তি হৈ তাই জিন্স আৰু টি-চার্ট খুলি বিচনাত বহি চিনেমা চাবলৈ ধৰিলে। ইতিমধ্যে মই উলংগ হৈ বহি আছিলো।

ছবিখন চাই থাকোঁতে ভণ্টিয়ে গৰম হ’বলৈ ধৰিলে আৰু তাইৰ হাত দুখন লাহে লাহে তাইৰ তলৰ ফালে আগবাঢ়িবলৈ ধৰিলে। মই বাৰে বাৰে তাইৰ ফালে চাই মোৰ নুনুটো আগলৈ পিছলৈ লৰচৰ কৰি আছিলো। মই ক’লো – এটা কাম কৰা… তুমিও চব কাপোৰ খুলি আৰামত জিৰণি লৈ আনন্দ লোৱা। ভণ্টিয়ে গৰম হৈ আছিল আৰু মোৰ কথা শুনি তাইৰ কোনো আপত্তি নাছিল।

তাই খৰধৰকৈ চব খুলি পেলাই দিলে। ভণ্টিক নাঙঠ দেখি মোৰ নুনুটো আৰু বেছি টান হৈ গ’ল আৰু মোৰ টোপাটো ফুলিবলৈ ধৰিলে। মই চিনেমা খন নাচাই ভণ্টিক চাবলৈ ধৰিলোঁ। ভণ্টিৰ মালখন দেখি মোৰ হাত দুখন মোৰ নুনুটোৰ ওপৰত বেগেৰে গতি কৰি আছিল। কিছুসময় সকলো এনেকৈয়ে চলি থাকিল। তাৰ পাছত ভণ্টিয়ে নিজৰ গাঁতটোত আঙুলি এটা দি লাহে লাহে উলিয়াই আনিবলৈ ধৰিলে। মই মেইটোৱেই বিচাৰি আছিলোঁ। অলপ সময় পিছত ভণ্টিয়ে আঙুলিটো বেগেৰে চলাবলৈ ধৰিলে। কিছুসময় এনেকৈয়ে চলি থাকিল আৰু তাৰ পিছতেই ভণ্টিৰ পানী ওলায় গ’ল। তাই মোৰ ওচৰতে তেনেকৈয়ে পৰি থাকিল।

তাৰ পিছত ময়ো ভণ্টিৰ ফালে চাই চাই মোৰ নুনুটো খৰকৈ জোকাৰিবলৈ ধৰিলোঁ আৰু প্ৰায় ৫ মিনিট মানৰ ভিতৰতে মোৰো ওলাই গল। মইও ভণ্টিৰ ওচৰতে শুই পৰিলোঁ।

মই ক’লো – এটা কথা কোৱা ভন্টি, আজি আগতকৈ বেছি ভাল পালা নে নাই, সঁচা কথা কোৱা। তাই লাহে লাহে পালোঁ বুলি ক’লে।

তেতিয়া মই তাইক মুধিলোঁ -তোমাৰ প্ৰেমিক আছে নে নাই?

তাই ক’লে – নাই দাদা, কোনো নাই।

মই ক’লো – আজিৰ পৰা আগতে কোনো ল’ৰাৰ নুনু দেখিছানে ?

তেওঁ নেতিবাচক উত্তৰ দিলে।

তেতিয়া মই তাইক ক’লোঁ – আপত্তি নাই যদি মই এটা কও নেকি?

মি ক’লে – অ’ কোরা না দাদা।

মই ক’লোঁ- মইও আজিলৈকে কোনো ছোৱালীক একো কৰা নাই… কিন্তু তুমি মোৰ ভন্টি, গতিকে মই মাত্ৰ তোমাৰ দুদু দুটা এবাৰ চুই চাব বিচাৰো… মেইটোও যদি তুমি বিচাৰা! মোৰ কথা শুনাৰ লগে লগে ভণ্টিয়ে মোৰ হাতখন ধৰি তাইৰ দুদু দুটাত থৈ ক’লে – যি কৰিব মন যায় কৰা দাদা… আৰু আমনি দি নাথাকিবা। মই তাইৰ মুখৰ পৰা এই বাক্য শাৰী শুনাৰ লগে লগে আৰু ৰখিব নোৱাৰিলো। অলপো সময় নষ্ট নকৰি তাইৰ ওপৰত উঠি এফালৰ পৰা তাইক খাবলৈ লাগি গলো। মোৰ টনটনিয়া নোনো টো একে বাৰতে তাইৰ গোফাত ভৰাই দি জোৰ জোৰ জোৰকৈ কৰিবলৈ লাগি গ’লো। প্রায় ১ ঘণ্টা মানকৰাৰ পিছত মোৰ পানী ওলাই গ’ল আৰু সেইদিনা ৰাতি কমেও ৮ বাৰ লৈকে কৰিলোঁ। আৰু এই দিনটোৰ পৰাই এতিয়া আমি প্রত্যেক দিনাই কৰো