কামাগ্নিঃ এক যৌন অভিলাষ – ৮

✍মৃগৰাজ দাস

 

          নিয়ৰে একান্তমনে শুনি যায় বায়েকৰ কথাবোৰ। বায়েকে কৈ যায় তাইৰ অতীতৰ কথা। তাইৰ আৰু দেউতাকৰ যৌন সম্পৰ্কৰ কথা। কথাবোৰ শুনি নিয়ৰে চক্ খাই উঠে। দেউতাক আৰু দুৱৰিৰ অবৈধ সম্পৰ্ক আছে! তাৰ চকুপানী বৈ আহে। দুৱৰিয়ে তাক বুকুৰ মাজত সাৱটি কৈ যায় কথাবোৰ। নিয়ৰে বায়েকৰ দুদু দুটাত মুখ খন গুজি দি শুনি যায় বায়েকৰ কথা। 

    —মই চেক্স নকৰাকে থাকিব নোৱাৰো। যাৰেই লগতেই হওঁক, মোক চেক্স লাগে। এইটো এটা বেমাৰ, চেক্স নকৰিলে মই পাগলীৰ দৰে হৈ পৰিম। কথাবোৰ মায়ে গম পোৱাৰ পিছত দেউতাৰ লগত মোক চেক্স কৰিব দিলে, দেউতাইয়ো কথাটো ভালেই পালে। দুয়ো চেক্স কৰো সদায় ৰাতি। 

 

          নিয়ৰে একান্ত মনে শুনি গৈছে কথাবোৰ। পেণ্টৰ তলত বাৰীডালে বায়েকৰ পেটটোত খুন্দিয়াই আছে। দুৱৰিয়ে লাহেকৈ চুই নিয়ৰক ক’লে;

    —তোৰডালৰ জুতিও লৈ চাব লাগিব।

 

          উত্তেজনাত নিয়ৰে বায়েকৰ দুদু দুটাত মুখখন গুজি দিয়ে। ব্ৰা নথকা বাবে নিয়ৰে বায়েকৰ দুদু দুটাৰ পৰস ভালকৈয়ে লব পাৰিছিল। দুৱৰিও ভায়কৰ লগত তেনেকৈ থাকি ভাল পাইছিল। তলওঁঠ কামুৰি তাই নিয়ৰক দুদু দুটাৰ মাজত জোৰেৰে সাৱটি ধৰিলে। দুৱৰিয়ে এইবাৰ দেউতাকৰ কাহিনী কব ধৰিলে।

    —দেউতাই কেৱল মোকেই নুচুদে, বহু কেইজনী আছে যাৰ লগত দেউতাৰ যৌন সম্পৰ্ক আছে। উৰ্মিলা মাহীৰ লগত, আমাৰ ঘৰৰ কাষৰ লীনা খুৰি, মোৰ বান্ধৱী শ্যামলী আৰু কোনোবা এজনী ছোৱালী আছে। সকলোৰে লগত দেউতাই সম্পৰ্ক ৰাখিছে, সকলোকে চুদে। 

 

          দুৱৰিয়ে ৰৈ যায়। বায়েকে ৰৈ যোৱা বাবে নিয়ৰে বায়েকক সোধে;

    —আৰু মাৰ কথা? মাৰ কি কাহিনী আছে?

    —মা ৰেণ্ডি নহয় কিন্তু আধুনিক হৈ থাকি ভাল পায়। অলপ বল্ড টাইপৰ কাপোৰ পিন্ধি ভাল পায়। আগতে দেউতাক চিডিউজ কৰিবলৈ পিন্ধিছিল, পিছত তই ডাঙৰ হোৱাৰ পৰা বাদ দিলে, এতিয়া দুয়োৰে কাজিয়া লাগে। কাৰ বাবে নো পিন্ধিব সেইবোৰ ড্ৰেচ? 

    —দেখাত আমাৰ মা বহুত চেক্সী ন বা?

    —ওমম। পিছে তোৰ কথা এটা জানো, তোক কোৱা হে নাই মই।

    —কি কথা?

    —তই মাৰ পেণ্টিবোৰ শুঙি শুঙি থৈ দিয়, হয়নে?

 

          নিয়ৰে লাজতে বায়েকৰ দুদু দুটাৰ মাজত লুকায়। দুৱৰিয়ে আকৌ কয়;

    —ভাল পাৱ ন তই মাৰ বুচৰ গোন্ধটো?

    —ওমম।

    —মাদাৰচুদ। অলপ সাহস গোটাই কোনোবাদিনা চুদিবি তাইক বুজিছ! এনেও দেউতাই আজিকালি নুচুদে মাক। অলপ গৰম কৰি তই চুদিবি।

 

          বায়েকৰ মুখত এনে কথা শুনি নিয়ৰৰ বাৰী ফাটি যাওঁ যেন কৰিছে। দুৱৰিয়ে তাক বুকুৰ মাজৰ পৰা আঁতৰ কৰি নিজৰ পিন্ধনৰ টি চাৰ্টটো খুলি দিয়ে। দুৱৰিৰ বিশাল স্তন যুগল মুক্ত হৈ পৰে নিয়ৰৰ সন্মূখত। সি এটাৰ পিছত আনটো পাগলৰ দৰে চুপে, চুমা খায়। দুৱৰিয়ে হাঁহি দিয়ে ভায়েকৰ কাণ্ডত। নিয়ৰৰ বাৰীডাল মুক্ত কৰি লয় তাই। যথেষ্ট ডাঙৰ। লাহেকৈ মুখত লয়, নিয়ৰৰ গা সিৰ সিৰাই উঠে। দুৱৰিয়ে পাকৈত খিলাড়ীৰ দৰে চুপি গৈছে ভায়েকৰ বাৰী। নিয়ৰে সুখত চকু বন্ধ কৰি দিছে। বায়েকে চপ চপাই চুপি আছে বাৰীডাল।

 

         কিছু সময় বাৰী চুপাৰ পিছত দুৱৰিয়ে ভায়কৰ আগত নিজৰ বুচখন মেলি দিয়ে। বুচৰ পানীৰে তিতি আছে তাইৰ বুচ। নিয়ৰে বায়েকক সোধে;

    —বা, মাৰ বুচখনো তোৰ বুচখনৰ দৰেই নে?

    —না, মাৰ বুচখন মোৰখনতকৈ বেছি ধুনীয়া। 

 

         নিয়ৰে বায়েকৰ বুচখনত জিভা লগাই চেলেকি দিয়ে। দুৱৰিয়ে চকু বন্ধ কৰি সুখৰ গেঙনি মাৰি উঠে। নিয়ৰে বায়কৰ বুচত জিভা চলাই গৈ থাকে। বিজলুৱা পানীৰে নিয়ৰৰ মুখ তিতি গৈছে। দুৱৰিয়ে উত্তেজনাত নিয়ৰক বুচখনত হেচি ধৰে। দুৱৰিৰ মুখেৰে উহ্ আহ্ শব্দ ওলাই থাকে, লগতে ভায়েকক কয় থাকে;

    —ভালকৈ চুপি দে অ মোৰ বুচখন। বায়েৰৰ বুচখন চাফা কৰি দে চেলেকি চেলেকি। অ কেলা চেলেকি থাক বাবু। 

 

         নিয়ৰে কেৱল চেলেকি আছে। নোপোৱা বস্তু চেলেকা দিছে সি। কিছু সময় পিছতে দুৱৰিয়ে নিয়ৰক বুচখনত হেচি এসোপা পানী এৰি দিলে। নিয়ৰৰ নাকে মুখে লাগিল সকলো পানী। ঠাণ্ডা হ’ল তাই, কিন্তু নিয়ৰ এতিয়াও ঠাণ্ডা হোৱা নাই। দুৱৰিয়ে তাক চুদাৰ পাৰমিশ্যন দিয়াৰ লগে লগে সি বায়েকৰ বুচত বাৰীডাল সুমুৱাই দিলে। পিছল হৈ থকা বাবে পৰপৰাই সোমাই গ’ল বাৰীডাল। তলওঁঠ কামুৰি দুৱৰিয়ে চিঞৰি উঠিল;

    —ওমমমমমমমমমমমম। আহ্ কেলা চুদ বাল মোক, চুদি চুদি বায়েৰৰ বুচ ফালি দে আজি।

 

         নিয়ৰ আৰু অলপ বেছিকৈ উত্তেজিত হৈ পৰিল, সি বায়কক মিশ্যনেৰী পজিচনত লৈ চুদা আৰম্ভ কৰিলে। দুৱৰিয়ে নিয়ৰৰ চকুলৈ চাই কামুক হাঁহি মাৰি চুদন খাই থাকিল। একান্ত মনে চুদিছে নিয়ৰে বায়েকক। বাওঁহাতেৰে বায়েকৰ গলত ধৰি লৈছে আৰু সোঁ হাতেৰে দুদু এটা তিপি তিপি চুদিছে। দুৱৰি আহ্ আহ্ উহ্ কেলা বুলি কৈ কৈ ভায়েকৰ চুদন খাই আছে। চুদনৰ তালত দুৱৰিৰ দুদু দুটা দুলি থকা চাই চাই নিয়ৰৰ উত্তেজনা বাঢ়ি গ’ল। বায়েকক সি তাৰ ওপৰত লৈ চুদিব ধৰিলে। তলৰ পৰা স্পীডত চুদি থকা বাবে এক মাদক শব্দ বিয়পি পৰিল গোটেই কোঠাটোত.. থাপ্ থাপ্ থাপ….! 

 

          কিছুসময় পিছতেই নিয়ৰে বায়েকৰ বুচখন চেলেকা আৰম্ভ কৰিলে। কাম ৰস লাগি চেপচেপিয়া হৈ থকা বুচখন চেলেকি চফা কৰি দিলে। দুৱৰিয়ে চকু মুদি ভায়েকৰ মৰম গ্ৰহণ কৰি গৈছে মাথো। বুচখন চেলেকা হোৱাৰ পিছত নিয়ৰে দুৱৰিক বাৰীডাল চুপিবলৈ আদেশ দিয়ে, দুৱৰিয়ে নিয়ৰৰ বাৰীডাল ডিঙিলৈকে সুমুৱাই লৈ আৰু উলিয়াই দিয়ে। আকৌ দীঘলকৈ উসাহ এটা লৈ চুপি দিয়ে। ধুনীয়া ব্ল’জব এটাৰ পিছত নিয়ৰে আকৌ মিশ্যনেৰী পজিচনত লৈ বায়েকক চুদা আৰম্ভ কৰিলে। গাৰ সমস্ত জোৰ দি চুদিব আৰম্ভ কৰিলে সি। দুৱৰিয়ে গেঙাই গেঙাই চুদন সহ্য কৰি থাকিল।

    —আহ্ আহ্ আহ্ কেলা উফ্ কি চুদিছ বে চেট আহ্ বাবু চুদ মোক। আহ্ আহ্ অ মা মৰিলো অ আজি আহ্!!!

 

          নিয়ৰে ফুল স্পীডত চুদাৰ ফলত দুৱিৰ ডাঙৰ ডাঙৰ দুদু দুটা জপিয়াই থাকিল। আৰু ইফালে মাক মণিয়ে কান্দি কান্দি শুই থাকিল। গাৰ চাদৰ কেতিয়াবাই খহিছে, পিন্ধনত সেউজীয়া ব্লাউজ আৰু মেখেলা খন আছে। সৰগৰ অপেশ্বৰীৰ দৰে ধুনীয়া লগা হৈছিল মণিক কিন্তু সেই ৰূপ চাবলৈ ঘৰটোত কোনো নাই। নিয়ৰ থকা হ’লে আজি মাকৰ ৰূপত পাগল হৈ গ’ল হেঁতেন। তেনেতে কুশল আহি ওলাই ঘৰ। আহিয়েই সি মণিক ডিভোৰ্চ পেপাৰ এখন দিয়ে আৰু ঘৰৰ পৰা ওলাই যাবলৈ কয়। মণিয়ে চিঞৰি চিঞৰি কান্দে কিন্তু কুশলৰ হৃদয় নগলে। মণিয়ে কান্দি কান্দি পৰি থাকে ড্ৰয়িং ৰুমৰ চোফাখনত। কুশলে শুই যায় নিজৰ ৰুমত। মণিৰ দুচকুৰে ধাৰাসাৰ পানী বৈ গৈছে, পুতেকলৈ বৰকৈ মনত পৰিছে তাইৰ। সি থকা হ’লে ৰাতিয়েই তাই সেই ঠাই ত্যাগ কৰিব পাৰিলে হেঁতেন কিন্তু ৰাতিখন অকলে কেনেকৈ যায় তাই! সেয়ে পুতেকলৈ ৰৈ শুই থাকিল চোফাখনত। মণিৰ কিছুমান কাপোৰ ভৰাই কুশলে বেগ এটা বাহিৰলৈ উলিয়াই দিয়ে। মণিয়ে ফোন কৰে নিয়ৰক কিন্তু সি আজি ব্যস্ত, বহুত ব্যস্ত। বায়েকক চুদাত ব্যস্ত সি। মণি শুই থাকে তেনেকৈ। 

 

           নিয়ৰ আৰু দুৱৰিৰ চুদন চলি থাকে বহু সময় ধৰি। নিয়ৰৰ আজি মাকৰ ফোনলৈ ভ্ৰুক্ষেপ নাই, সি বায়েকক চুদিব পাইছে যেতিয়া সকলো পাহৰি গৈছে। এফালে মণিৰ দুখ আৰু আনফালে নিয়ৰৰ সুখ, দুয়োটা সমানে চলি আছে এই ব্ৰহ্মাণ্ডত। নিয়ৰে মিশ্যনেৰী পজিচনত চুদি আছে বায়েকক। গেঙনি মাৰি মাৰি দুৱৰিয়ে চুদন খাই আছে। নিয়ৰৰ পানী ওলোৱাৰ নামেই নাই ইমান পৰে। আগতকৈ আৰু অধিক জোৰেৰে চুদে সি, এইবাৰ তাৰ পানী বাহিৰ হৈ যায় দুৱৰিৰ বুচৰ ভিতৰত। হলহলাই বীৰ্যপাত কৰে সি বায়েকৰ বুচত। দুৱৰিয়ে মৰমেৰে গ্ৰহণ কৰে ভায়েকৰ এই উপহাৰ। নিয়ৰে শুই পৰে তাইৰ ওপৰত। দুৱৰিয়ে তাক সাৱটি সোধে;

    —কেনেকুৱা লাগিল বায়েৰক চুদি?

    —ভাল লাগিল বা। বহুদিনীয়া সপোন এটা পূৰণ হ’ল।

    —হয়নে? পিছে তোৰ সন্তানটো ৰাখিম নে মই? 

    —কি সন্তান? 

    —এইমাত্ৰ যে বায়েৰৰ বুচত হলহলাই এসোপা পানী এৰিলি, প্ৰেগনেণ্ট নহ’ম নেকি? 

    —যা পিছে ফ্ৰেচ হৈ আহ। 

 

          দুৱৰিয়ে উঠি যাব লওঁতেই নিয়ৰে তাইক ৰখাই বুচখনলৈ চাই। গাঢ় বগা বীৰ্য বৈ গৈ বিচনাত পৰিছে। বুচখন ৰঙা পৰিছে আৰু আগতকৈ অলপ ফুলিছে। সি বুচখনৰ অলপ ওপৰত, অৰ্থাৎ নাভিৰ তলৰ অংশত এটা চুমা দিয়ে আৰু বায়েকক বাথৰুমলৈ যাবলৈ দিয়ে। দুৱৰি বাথৰুমত সোমাই ফ্ৰেচ হৈ আহে। তাৰপিছত নিয়ৰেও গৈ গা টো ধুই আহে। গৰমত ঘামি অৱস্থা নোহোৱা হৈ যায় তাৰ। ৰাতি কাপোৰ নিপিন্ধাকৈয়ে শুই যায় দুয়ো। 

 

          ৰাতিপুৱা ৭ বজাতেই ঘৰ গৈ পাই নিয়ৰে। দৰ্জাখন ঠেলি দিয়াত খোলা খাই যায়। বুকুখন কঁপি উঠে তাৰ, দৰ্জাখন খোলা কিয় বুলি মনতে ভাৱে। ড্ৰয়িং ৰুমৰ চোফাত মণিক শুই থকা দেখে সি। লাহে লাহে এখোজ দুখোজকৈ কাষলৈ যায় সি মাকৰ। মাকৰ চাদৰ নাই গাত, ঘামত তিতি যোৱা ব্লাউজ আৰু মেখেলাখনেৰে শুই আছে মাকে। ৰুমৰ ভিতৰত কিয় শুৱা নাই বুলি মনত প্ৰশ্ন উদয় হয় তাৰ। ৰাতি মাকে তাক ফোন কৰাৰ কথাও মনত আহে। ইমানকৈ ফোন আহিছে, কিবা সমস্যা হোৱা নাছিল টো? মাকৰ উদং পেটটোলৈ চাই সি, উশাহ-নিশাহত উঠা-নমা হৈ আছে। ব্লাউজেৰে আৱৰি ৰখা বুকুখনলৈ চাই, এবাৰ তিপি দিব মন যায় তাৰ। কিন্তু কেনেকৈনো দিয়ে, মাক যে! লাহেকৈ মাকক জগাই দিয়াত মণি সাৰ পাই উঠ্ বহে। গাত চাদৰখন নথকা বাবে পুতেকৰ আগত লাজ লাগে তাইৰ, দুয়োখন হাতেৰে আৱৰি ধৰাত নিয়ৰে বুজি পাই আৰু মাকক চাদৰ এখন আনি দিয়ে। গাত উৰি লৈ মাকে। নিয়ৰে মাকৰ কাষত বহি সোধে কি হৈছে, মণিয়ে পুতেকক সকলো কথা নকৈ কেৱল ডিভোৰ্চৰ কথাটো কয়। নিয়ৰৰ চকুপানী ওলাই যায়। সি মাকক সাৱটি কয়;

    —তুমি চিন্তা নকৰিবা মা, মই যি হৈ গ’লেও তোমাৰ লগত থাকিম। তোমাক এৰি ক’তো নাযাওঁ। 

 

         মণিয়ে হুকহুকাই কান্দে। কিছুসময় নিয়ৰে সাৱটি ৰাখে মাকক। কান্দোন কমাত মণিয়ে কয়;

    —আমি এই ঘৰ এৰি যাম বাবা। কৰবাত ভাড়া ৰুম লৈ থাকিম গৈ। 

    —হব দিয়া মা। ভাড়াৰুম আছে, আমি তালৈ যাম। মই ফোন কৰি জনাওঁ ৰবা।

 

‌‌ নিয়ৰে কাৰোবাক ফোন লগাই আৰু ৰুম থিক কৰে। এটা সৰু ৰুম লয় সি। গধুলিলৈকে যাম বুলি কয় আৰু ফোনটো কাতি দিয়ে। নিয়ৰে মাকক কয়; 

    —মা থিক হৈ গ’ল ৰুম। মাহত ২৫০০ লব, সৰু ৰুম, দুয়ো থাকিব পাৰিম দিয়া ন? নে তোমাৰ কিবা অসুবিধা হব?

    —নহয় দিয়া একো অসুবিধা। তুমি ফ্ৰেচ হৈ লোৱাগৈ আৰু কাপোৰ কানি ভৰোৱা বেগত। মই গা ধুই ৰেডি হৈ লওঁ। 

    —অ’কে মা।

 

         নিয়ৰ নিজৰ ৰুমলৈ যায়। ফ্ৰেচ হৈ সি বেগত কাপোৰ ভৰাব ধৰোতেই মাক আহি ওলাই তাৰ ৰুমত। নিয়ৰে মাকলৈ চায়। বুকুত বগা পেটিকোট এটা মেৰিয়াই গা ধুব ৰেডি হৈছে মণি। নিয়ৰে মাকক দেখি সোধে;

    —কি হ’ল মা? 

    —তোমাক মাতিবলৈ আহিছিলো বাবা, আহা না মোৰ পিঠিখনত চাবোন লগাই দিবা।

    —ব’লা।

 

         নিয়ৰৰ মনটো ভাল লাগি যায় মাকক গা ধোৱা চাবলৈ পাব বাবে। মাকৰ পিছে পিছে সি বাথৰুমলৈ আগবাঢ়িল। মাকৰ খোজৰ তালে তালে উঠা নমা হৈ থকা তপিনা দুখন চাই চাই গৈ থাকিল সি। মণিয়েও অলপ বেছিকৈ লৰাই দেখাইছে তপিনা দুখন। 

 

         বাথৰুমত সোমাই মণিয়ে বহি ল’লে। নিয়ৰ থিয় হৈ থাকিল মাকৰ পিছফালে। মণিয়ে গাত পানী ঢালি তিয়াই ল’লে গা টো। বুকুত মাৰি ৰখা পেটিকোটৰ গাঠিটো খুলি নিয়ৰক চাবোন সানিবলৈ আদেশ দিলে মাকে। নিয়ৰে মাকৰ উদং পিঠিখন কিছুসময় চাই থাকি লাহে লাহে চাবোন ঘহি দিলে। মণিয়ে তাইৰ পেণ্টিটো আগবঢ়াই নিয়ৰক ক’লে;

    —এইটোৰে চাবোন সানি দিয়া বাবা। ভালকৈ ঘহি দিবা দেই।

    —ঠিকআছে মা। 

 

         নিয়ৰে মাকৰ কথা মতে পিঠিখন ঘহি থাকে। পিঠিৰ লগতে দুদু দুটাৰ কাষৰ অংশ খিনি চুই চোৱাৰ ইচ্ছাৰে সি হাতখন বাৰে বাৰে কাষলতিৰ তলৰ অংশখিনিলৈ নিয়ে। মাকে গম পাইছে যদিও একো কোৱা নাই তাক। পিঠিত চাবোন সনা হোৱাৰ পিছত মণিয়ে পুতেকক ভৰিত চাবোন সানি দিবলৈ কয়। তাই পেটিকোটটো পুনৰ বুকুত গাঠি লৈ নিয়ৰৰ পিনে ঘূৰি লয় আৰু তাক চাবোন সানি দিবলৈ কয়। নিয়ৰে মাকৰ ভৰিৰ পতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰে চাবোন সানিব। লাহে লাহে আগুৱাই আহি সি মাকৰ আঠু পায়। মণিয়ে পেটিকোটটো আৰু অধিক কোচাই লয় আৰু আঠুৰ ওপৰৰ অংশত চাবোন ঘহিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে পুতেকক। যিমানে সি মাকৰ ভৰিৰ ওপৰলৈ আহিছে সিমানে তাৰ বাৰীডাল কঠিন হৈ গৈ আছে। বহি থকা বাবে মাকে গম পোৱা নাই, এই মূহুৰ্ততে যদি সি থিয় হয় মাকে তাৰ বিশাল বাৰীডালৰ সাক্ষী হব। আঠুৰ পৰা উঠি আহি নিয়ৰে ভৰিৰ উৰু দুটাত চাবোন সানি থাকে। মণিয়ে পুতেকলৈ চাই আছে, সি একান্তমনে মাকৰ দেহত চাবোন সনাত ব্যস্ত। মাজে মাজে মাকৰ দুদু দুটালৈ চাই সি, তিতি থকা বাবে পেটিকোটৰ ওপৰেৰে স্পষ্টভাবে চিনি পোৱা যায় মাকৰ দুদু দুটা। বুচখনৰ অংশখিনিটো চাই, বুচৰ নোমখিনি চিনি পোৱা যায় ভালকৈ।

 

          মণিয়ে আকৌ অলপ ওপৰলৈ কোচাই লয় পেটিকোটটো। নিয়ৰৰ কপালেৰে ঘাম বৈ আহে। পেটিকোটটো আৰু অলপ উজাই ল’লেই মাকৰ যোনীদেশৰ সাক্ষী হব সি। মণিয়ে উৰু দুখনত চাবোন ঘহা হোৱাৰ পিছত নিয়ৰক চাবোন ঘহাত বাধা দিয়ে আৰু তাক হাত ধুই ওলাই যাবলৈ কয়, কিন্তু বাথৰুমৰ দৰ্জাখন বন্ধ কৰি দিবলৈ নকয় তাই। নিয়ৰেও দৰ্জাখন জপাই নিদি বাহিৰত ৰৈ চাই থাকে মাকলৈ। মাকে দৰ্জাৰ পিনে পিছ দি পানী ঢালিব আৰম্ভ কৰে গাত। পেটিকোটো লিপিট খাই পৰে দেহত। ডাঙৰ ডাঙৰ তপিনা দুখন চাই থাকে সি। মণিয়ে বুকুৰ পৰা পেটিকোটৰ গাঁঠি খুলি কঁকালত বান্ধি লয়। নিয়ৰে মাকৰ উদং পিঠি খনলৈ চাই থাকে। লাহেকৈ বাৰীডালো উলিয়াই লয় সি। মাকক চাই চাই হাত মাৰিব ধৰে তাতেই। মণিয়ে গম পাই পুতেকে যে তাইক চাই আছে, সেয়ে অলপ বেছিকৈ উত্তেজক ধৰণে দেখুৱাই নিয়ৰক। মণিয়ে পেটিকোটটো আকৌ বুকুত বান্ধি গাত পানী ঢালি থাকে। পেটিকোটটো কোচাই উৰুলৈকে ধুই তাই। সকলো দৃশ্য নিয়ৰৰ আগত হৈ থকাত সি উত্তেজিত হৈ পৰে। অলপ আগুৱাই গৈ মাকৰ কাষত থিয় হয় সি। হঠাৎ এসোপা বীৰ্য মাকৰ তপিনাত পেলাই দিয়ে। মণিয়ে গম পাই চকু বন্ধ কৰি দিয়ে, মন যায় তাইৰ পুতেকৰ বাৰীডাল এই মূহুৰ্ততে মুখত লব, কিন্তু নোৱাৰে, পুতেক যে! মণিয়ে পুতেকৰ বীৰ্য পৰা ঠাইখিনিৰ পৰা অলপ বীৰ্য আঙুলিৰে নি খাই চাই, ভাল লাগে তাইৰ সোৱাদ টো। নিয়ৰে তাৰ পৰা লৰা লাৰিকৈ নিজৰ ৰুমত দৌৰে। মণিয়ে ঘূৰি চাই সি যোৱাৰ দিশে। দুদু এটাত ধৰি কিছুসময় চাই থাকে। তাৰপিছত আকৌ ভালকৈ গাটো ধুই পেটিকোটো সলাই ওলাই আহে বাথৰুমৰ পৰা। 

 

          নিয়ৰে আহি বিচনাত বহি আছে, অলপ অলপ ভয়ো লাগিছিল তাৰ কিন্তু মণিয়ে সাধাৰণভাৱেই তাক মাত লগাই। তাৰ সন্মূখত থিয় হৈ তাই পুতেকক সোধে;

    —বাবা কোনটো ব্ৰা পিন্ধো কোৱানা।

 

          নিয়ৰে মুখেৰে একো নামাতে। মণিয়ে আকৌ সোধে;

    —কোৱানা দেহা কোনটো পিন্ধো? 

    —এইটো পিন্ধা মা।

 

           নিয়ৰে ক’লা ব্ৰা এটা দেখুৱাই দিয়ে। ব্ৰাটো লৈ মণিয়ে পুতেকক কয়;

    —পিছফালে হুকটো লগাই দিয়াচোন বাবা।

 

         পুতেকৰ পিনে পিছ দি মণিয়ে বুকুত পিন্ধি থকা মেখেলা খন কঁকালত গাঠি মাৰি ব্ৰাটো সুমুৱাই লয় দুবাহুত। নিয়ৰে মাকৰ পিনে চাই থাকে। বাৰীডাল আকৌ থিয় হব ধৰে তাৰ। আগুৱাই গৈ মাকৰ ব্ৰাৰ হুকটো লগাই দিয়ে। মণিয়ে কয়;

    —এতিয়া মাৰাৰ ব্ৰাৰ হুক লগাব জানিলে হে পিছত ঘৈণিয়েৰাৰ ব্ৰাৰ হুক খুলিব পাৰিবা।

 

          নিয়ৰে একো নামাতে মাকৰ কথাত। মণিয়ে তাৰ পিনে ঘূৰি সোধে;

    —কেনেকুৱা লাগিছে দেহা?

 

          নিয়ৰে সেপ ধোকে। মাকৰ ডাঙৰ দুদু দুটালৈ চাই থাকে। আগতে মাকক কেতিয়াও এইটো ৰূপত দেখা নাই সি। ইমান আকৰ্ষণীয় দৃশ্য সি লাভ কৰা নাছিল মাকৰ পৰা। মণিয়ে পুতেকৰ গালত চিকুটি সোধে;

    —চেক্সী লাগিছেনে বাবা?

    —লাগিছে মা।

 

        মণিয়ে হাঁহি মাৰি পেণ্টি বিচাৰিব ধৰে। নিয়ৰে দেখুৱাই দিয়ে এটা সৰু পেণ্টি। মণিয়ে হাতত লৈ পুতেকক সোধে;

    —ভাল লাগিবনে বাবা এইটো পিন্ধিলে?

    —লাগিব মা। 

 

          পুতেকৰ পিনে পিছ দি মণিয়ে পিন্ধি থকা মেখেলাখন একোবাৰে খুলি পেলাই। নিয়ৰৰ আগত প্ৰকট হৈ পৰে মাকৰ বিশাল তপিনা দুখন। নিয়ৰৰ বাৰীডাল পেণ্টৰ ভিতৰতে ফচফচাবলৈ ধৰে। চুই চাব মন যায় তাৰ মাকৰ তপিনা দুখন। অলপ সাহস গোটাই সি লাহেকৈ চুই দিয়ে। মণিয়ে হাঁহি মাৰি সোধে;

    —ধুনীয়া নে বাবা মোৰ কতিখন?

    —বহুত ধুনীয়া মা। 

    —চুমা এটা দিয়া তেন্তে।

 

          মাকৰ এই কথাটোৰ বাবে নিয়ৰ অপ্ৰস্তুত আছিল। থেৰোগেৰো লাগে তাৰ। মণিয়ে পেণ্টিটো পিন্ধি লয় পুতেকক কয়;

    —কি হ’ল? দিয়া চুমা এটা।

 

          নিয়ৰে বহি লৈ মাকৰ তপিনা দুখনত দুটা চুমা দিয়ে। মণিয়ে তলওঁঠ কামুৰি দিয়ে। কামৰস বৈ আহে তাইৰ। তাই নিয়ৰক কয়;

    —বাবা, দুখনমান ফটো উঠাই দিয়া না।

    —এনেকৈ?

    —ওমম। বহুদিনৰ পৰা মন আছিল বাবা। 

    —কিন্তু মা…

    —আৰে অকল তোমাৰ আৰু মোৰ মাজত থাকিব। একো নহয় দিয়া না বাবা।

 

          মাকৰ কথাত নিয়ৰে ফটো উঠাই দিবলৈ মান্তি হয়। মনে মনে কিমান ফূৰ্তি সি বুজাব নোৱাৰে। মণিয়েও পাৰে মানে তাক চিডিউজ কৰাত লাগিছে। গিৰিয়েকে ডিভোৰ্চ দিয়াৰ দুখ নাই তাইৰ, পুতেকক পোৱাৰ সুখ হে আছে। নিয়ৰে ফটো ক্লিক কৰিব আৰম্ভ কৰে। বহু কেইখন ফটো উঠাৰ পিছত মণিয়ে কয়;

    —এইবাৰ তুমি মোৰ দুদু এটাত ধৰি হাতখন উঠা কৈ ফটোখন তোলা। 

 

           নিয়ৰৰ বাৰীডাল জঁপিয়াই উঠে মাকৰ কথা শুনি। মণিয়ে পুতেকৰ হাত এখন নি তাইৰ দুদু এটাত ৰাখি পুতেকক ফটো উঠাবলৈ দিয়ে। নিয়ৰ কঁপি উঠে। মাকৰ দুদুত হাত ৰাখি সি থিৰেৰে থাকিব নোৱাৰা হয়। মণিৰো বুচৰ ৰস খহি পেণ্টি তিতি গৈছে কেতিয়াবাই। নিয়ৰে কিবাকৈ ফটো দুখন তোলে তাৰপিছত মণিয়ে বিচনাত বহি পোজ দিয়ে। তাই তাইৰ পেণ্টিটো নিচেই অলপ আঁতৰাই দিয়ে, বুচখন নেদেখাই কিন্তু বুচত থকা নোমখিনি উঠাকৈ ফটো উঠাব কৈ নিয়ৰক। নিয়ৰে কঁপি কঁপি উঠাই ফটো। কি হৈ আছে তাৰ লগত সি ধৰিব নোৱাৰে একেবাৰে। মাকে কৈ গৈছে আৰু সি ফটো উঠাই গৈছে মাত্ৰ। মণিয়ে পুতেকৰ আগত পেণ্টিটো খুলি দিয়ে হঠাৎ। নিয়ৰে বুচৰ নোমখিনি দেখা পাই। মণিয়ে পেণ্টিটো পুতেকক দি কয়;

    —তোমাৰ প্ৰিয় কামটো কৰা বাবা।

 

          নিয়ৰে বুজি নাপাই মাকক সোধে কি প্ৰিয় কাম। মণিয়ে তাইৰ মোবাইলৰ পৰা ভিডিও এটা উলিয়াই দেখুৱাই নিয়ৰক, য’ত সি মাকৰ পেণ্টিটো শুঙি আছে। লাজ পাই যায় মাকৰ আগত। মাকে তাক দুবাহুত ধৰি কয়;

    —এবাৰ শুঙি চোৱা আজি মোৰ আগত। নে মাৰাৰ বুচখন শুঙি চাবা এবাৰ?

 

          মাকৰ কথাত নিয়ৰ হতবাক হৈ যায়, কি কৈছে মাকে এইবোৰ! এয়া সঁচা নে? মাকে তাক মৰমেৰে কয়;

    —তোমাৰ আপোন মাৰাৰ বুচখনৰ গোন্ধটো এবাৰ লৈ চোৱা বাবা।

 

          নিয়ৰৰ বাৰী ফাটি যাওঁ যেন কৰে। মাকৰ বুচখন নেদেখিলেও সি নোমখিনি দেখি আছে। ঘণ নোমেৰে ভৰি আছে মাকৰ বুচখন। মণিয়ে ভৰি জপাই বহি আছে বিচনাত, সেয়ে দেখা নাই সি। এবাৰ মাকৰ বুচখন শুঙিম বুলি ক’লেই মণিয়ে বুচ মেলি দিব পুতেকৰ আগত। ইতিমধ্যে বহুদূৰ আগবাঢ়ি গৈছেই সিহঁত, এতিয়া কিহৰ বাবে বাট চাব? মণিও বহুত বেছি উত্তেজিত হৈ আছে, নিয়ৰো উত্তেজিত হৈ আছে। 

 

 

      আগলৈ….