মোৰ বিয়া হোৱা তিনিদিন হৈছিলহে। আপোনালোকে হয়তো বিশ্বাস কৰিবলৈ টান পাব এনেকুৱাও হয়নে মানুহৰ ক্ষেত্ৰত, জীৱ জন্তুৰ ক্ষেত্ৰত বাৰু কথাবোৰ বেলেগ হয়! মোৰ বয়স ২০, মা দেউতা হঁতে সোনকালে বিয়া দিলে বিদেশত কাম কৰা মানুহ এজনলৈ। এটা চৌডি আৰৱৰ কুৰিয়াৰ চাৰ্ভিচত কৰ্মৰত মোৰ স্বামী। তেওঁৰ বয়স ৩৯, নাম মৃণাল। মোৰ নাম বুনু, ৰং বগা। শৰীৰৰ গঠন ২৮-২৬-৩০!
যোৱা সপ্তাহৰ ঘটনা, সোনকালে বিয়া খন হৈগ’ল গতিকে আমি যোৱা সপ্তাহত দূর্গা পূজাৰমহালয়াৰ সময়তেই নতুন সংসাৰত প্ৰৱেশকৰিলো। মই আকৰ্ষণীয় চেহেৰাৰ যদিও মই কিন্তুসেই হিচাপে সুন্দৰ সুঠাম চেহেৰাৰ পুৰুষ এজননাপালো। অৱশ্যে লাও সদায় পাতৰ তলত। সেইভাবি মূৰ তললৈ কৰি বিয়া হৈ আহিলো। কিন্তুঅহাৰ পাছদিনাই কোম্পানীৰ জৰুৰী ফোনতক’লে যে তেওঁ এদিন পাছতেই আহিব লাগিব!
চাকৰি গ’লে আকৌ এটা পাবলৈ বহু দিন যুঁজিব লাগিব গতিকে তেওঁৰ যোৱাটো জৰুৰী বুলি মোৰ কথা নুশুনি তেওঁ যাবলৈ ওলাল! মোৰ সংসাৰৰ প্ৰথম নিশা এটাই নোপোৱাকৈ মোৰ অতৃপ্ত বিবাহিত জীৱনৰ প্ৰতিটো দিন আৰম্ভণি হ’বলৈ ল’লে। মৃণালৰ ঘৰত জীৱ জন্তু বহু থকাৰ বাবে তৃতীয় দিনটোৰ আৰম্ভণি গৰু ছাগলীৰ চোৱা-চিতা কৰিবলৈ ল’লো কাৰণ জীৱ জন্তুৰ প্ৰতি মোৰো যথেষ্ট মৰম আছে।
মৃণাল যোৱাৰ এঘন্টা মান পাছতেই আমাৰ ঘৰত এখন অটো ৰ’লহি। মই মা দেউতাৰ সৈতে ৰাতিপুৱা আহাৰ খাই থাকোতেই এজন ডেকা ল’ৰা বয়স ১৯ মান হ’ব বেগ এটা লৈ জপনা খুলি থকা দেখা পাই মই আগবাঢ়ি গ’লো।
ল’ৰা জনে ক’লে,”বৌ মই সঞ্জীৱ, লক্ষীমপুৰৰ পৰা আহিছো, পেহা পেহী আছেনে?”
মই ল’ৰাজনক মা দেউতাৰ ওচৰলৈ লৈ আনিলো যিহেতু মোৰ চিনাকি নাছিল সি! পেহা পেহীয়ে ক’লে যে আমাৰ দূৰ সম্পৰ্কীয় ভনীয়েকৰ নাতি। আগতে ওচৰতেই আছিল গাঁওত থাকোতে। মা দেউতা হঁতৰ বয়স বেছি বাবে ময়েই ল’ৰা জনক তাৰ সকলো বোৰ যোগাৰ ধৰিব লগা হ’ল। অন্য হাতে মৃণাল ওচৰত নথকাৰ বাবেও ঘৰত নিজকে বিজি ৰখাই ভাল বুলি ভাবিছো। সঞ্জীৱে মোৰ শৰীৰৰ ফালে চকুৰে তাৰ আত্মতৃপ্তি লোৱা দেখা পাই বুজিলো যে তাৰ পৰা অলপ আঁতৰি থকাই ভাল হ’ব!
সি ফ্ৰেছ হৈ অহাৰ পাছত তাক চাহ পুৰি খাবলৈ দি মই কাষৰ দোকানলৈ গৈ অলপ বজাৰ কৰি আহিলোগৈ। ইটো সিটো কাম কৰি থকাৰ বাবে মই প্রায়েই গাটো টিয়াই নিজকে ফ্রেছ কৰি ৰাখো। গতিকে দোকানৰ পৰা আহি বস্তু খিনি পাকঘৰতে ৰাখি বাথৰুমলৈ সোমালো। ব্লাউজ,পেন্টি আৰু ব্ৰাটো চেন্জ কৰি বাথৰুমৰ পৰা ওলাই আহিলো। মোৰ কোঠাৰ দুৱাৰ খন সামান্য ভাৱে জপাই থোৱা আছিল।
মই গান এটা গুণ গুণাই মোেৰ তিতা মেখেলা চাদৰ খন সলাই নতুন খন পিন্ধি বলৈ ললো। পেটিকোটটো খুলি বিছনাতে থলো। ড্রেছিংৰ আগত ব্ৰা আৰু পেন্টিত নিজৰ আকর্ষণীয় শৰীৰটো চাই ভাবিলো বিয়া হ’লো যদিও বিয়া কৰোৱাজনে শৰীৰটো মোৰ চুইয়েই নাপালে। ব্ৰাৰ পিছৰ শোকটো ঢিলাকৈ লগাই থোৱা আছিল বাবে সেইটো খুলি আকৌ ভালকৈ লগাবলৈ ললো। শোেককিটা ঢিলাকৈয়েই লগালো।
মোৰ বহু ভাগৰ লাগিছিল তাতে গাটো ধুই দিয়া বাবে এটা টোপনি আহি ভাগৰুৱা কৰি দিলেহি।পুৱা ৪ টা বজাৰ পৰা একেৰাহে ১১ বজালৈ কাম কৰি থকাৰ বাবে মোৰ অলপ জিৰণিৰ আৱশ্যক আছিল। ফেনখন ২৩ দি বিছনাত বাগৰি দিলো।ব্লাউজৰ পিন কিটা লগোৱা নাছিলো কাৰণ পিহাকিটা ডাঙৰ বাবে বাগৰ দিলে সেইকিটাত প্ৰেছাৰ পৰি বিষায় ! বতাহ লাগক বুলি মেখেলা খনো অলপ আঁঠুলৈ তুলি থলো।
সঞ্জীৱে দুৱাৰৰ ফাকেৰে বুনুৱে কাপোৰ সলোৱা চাই চাই সি নিজৰ লিঙ্গটো মোহাৰি মজালৈ আছিল। সি বুনুৱে শুই থকা শৰীৰটো ওচৰৰ পৰা উপভোগ কৰিবলৈ দুৱাৰ খুলি ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰি আকৌ দুৱাৰ খন সামান্য ফাক থকাকৈ জপাই দিয়ে। ইতিমধ্যে বুনুৰ ভাগৰে তাইৰ টোপনিটোক এক মধুৰ আৱেশলৈ লৈ গৈছিল। মনত থকা দুখবোৰক সাৱটি স্বামী অবিহনে বুনু শুই পৰে। সঞ্জীৱ বুনুৰ কাষ পাইহি!
সঞ্জীৱে আচলতে পাহৰি গৈছিল এজনী ধুনীয়া বিবাহিত কিন্তু ভার্জিন ছোৱালী কিন্তু মহিলা দেখি। বুনুৰ আঁঠু, কোমল মঙহাল মসৃণ কলাফুল আৰু টপিনাৰ গাভৰু আকর্ষণীয় সুদৰ্শন গড় দেখি সি বিছনাৰ কাষতেই বহি লয়। সি লাহে লাহে আঁঠুলৈ উঠোৱা পেটিকোট আৰু মেখেলা খন ডাঙি টপিনাৰ তলৰ বহল ঢকঢকীয়া কৰঙণৰ তলচুৱা চাই চাই শুঙিবলৈ ল’লে। তাৰ লিঙ্গটো উদ্যত হৈ পৰে নতুন চিকাৰৰ সন্ধানত!
সি যিমানেই আগবাঢ়ি গ’ল সিমানেই তাৰ বাসনাও বৃদ্ধি পালে। সি লিঙ্গটো উলিয়াই লিঙ্গটোৰ মুখখনৰ চাল চটা পাছলৈ টানি দিয়াত লিঙ্গৰ মুখখন মেল খাই যায়। লগে লগে ভিতৰত জমা হোৱা চাৰিটোপাল মান ভিটামিন ওলাই আহে। সি সেই টোপাল কিটা হাতত লগাই বুনুৰ ফাটখনৰ তললৈ লৈ আন্দাজতে কোমল পাহিৰ ভিতৰত লগাবলৈ চেষ্টা চলালে। ইতিমধ্যে বুনুয়ে গভীৰ টোপনিত সপোন দেখা বুলি ভাবিলে।
বুনুয়েও কল্পনাতে এনজয় কৰাত লাগে। সঞ্জীৱে বুনুয়ে একো আপত্তি নকৰাকৈ থকাত সি বহু উৎসাহেৰে মেখেলা ডাঙি টপিনাকিটাৰ ওপৰলৈ উঠাই দিয়ে। এতিয়া সঞ্জীৱৰ আগত ভৰিতকৈ বেছি বগা ধুনীয়া পাৰফেক্ট দুখৰ মঙহাল ছোৱালীৰ সম্পদ তাৰ চকুত তিৰেবিৰাবলৈ ল’লে। জীৱনত হৰিণৰ মঙহ নেদেখা ডেকা বাঘ পোৱালিৰ আগত ধুনীয়া ছোৱালীৰ বগা টপিনা। সঞ্জীৱৰ গল শুকাই গ’ল। সি অবাক হৈ চাই ৰ’ল।
সঞ্জীৱে বুনুৰ টপিনা কিটা মেলি তাইৰ গিদাখন ভালকৈ চাবলৈ লয়। তাই এই সময়লৈকে ভাবি আছিল যে তাই সপোনেই দেখি আছিল। কিন্তু যেতিয়া তাই গম পালে যে তাইৰ টপিনাকিটা মেলি মেলি গিডাখনত কোনোবাই হাত দিছে তাই জানিবলৈ বাকী নাথাকিল যে এইটো সঞ্জীৱৰ বাহিৰে আন কোনো নহয়। কিন্তু তাই ইমান সময়ৰ পাছত যদি এতিয়া বিৰোধিতা কৰে কি যুক্তিত কৰিব ? তাই ভাবিবলৈ ল’লে!
তাই বুদ্ধি কৰি সপোনতে কান্দিবলৈ ল’লে,”মৃণাল মোক কোনোবাই ধৰিছে,বচোৱা বচোৱা !”
হঠাতে হোৱা এই কাৰ্য্যত সঞ্জীৱ বাহিৰ ওলাই আহে খৰ ধৰকৈ। সি আহিয়েই আনটো কোঠাত পেহাকক পাই থতমত খালে। ক’লে,”পেহা আপোনালোকৰ গৰু কেইটা বাৰু?”
তেওঁ ক’লে,”শুনচোন মই কলা, একো নুশুনো কিন্তু মই তোৰ আচলতে পেহা ককাহে হওঁ! বুজিলি, তই গৰুকেইটা হিচাপ কৰি লবি!”
সঞ্জীৱে গোহালি পালেগৈ, আচলতে সি অতিপাত ভয়ত আছিল। সিফালে বুনুৰ গিদাত সঞ্জীৱে হাত ফুৰাই দিয়াত বুনু অধিক ৰোমঞ্চিত হৈ উঠে। তাইৰ পিৰপিৰণী বাঢ়ি আহিল। তাই কিন্তু সঞ্জীৱৰ পৰা জানিবলৈ ইচ্ছুক হ’ল সি বুনুক বেয়া চৰিত্ৰৰ বুলি ভাবিছে নেকি? কাৰণ বোৱাৰী এজনীৰ এইটো বদনাম হোৱাটো বোৱাৰী এগৰাকীয়ে কেতিয়াও নিবিচাৰে। তাই শশুৰেক, সঞ্জীৱৰ কথা শুনি গোহালিলৈ ঢাপলি মেলে।
বুনুয়েও গোহালিলৈ ঢাপলি মেলে। বুনু অহা গম পাই সঞ্জীৱ তাৰ পৰা আঁতৰি গৈ ভঁৰাল পালেগৈ। সি তাত ভগৱানৰ নাম লব লাগিল। বুনু পাছে পাছে গৈ তাৰ কাষ পালেহি।
তাই সঞ্জীৱক ক’লে,”তুমি বাৰু মোৰ ৰুমলৈ গৈছিলা নেকি?”
সঞ্জীৱ:”নাই বৌ, মইতো গৰু হিচাব কৰিবলৈ আহি গোহালিতে ৰৈ আছোহি! আপুনি বাৰু মোক কিয় সুধিলে?” সঞ্জীৱৰ ভয় ভাগিল।
বুনু:” নাই, সপোন দেখি আছিলো, কোনোবাই মোক ধৰিবলৈ অহা, ভয় খালো বহুত,চ’ৰি!”
সঞ্জীৱে কোনোমতে বাচি যোৱা যেন পালে, তথাপিও তাৰ মনত এটা কথাই খোকোজা লাগি থাকিল, প্রথমে বুনুয়ে পাহিকিটা চুওঁতে কিয় গম নাপালে! সিফালে বুনুৱেও মূৰটো খজুৱাই গোহালিলৈ আহি বহু কিবা কিবি ভাবি আছিল।
সঞ্জীৱে আহি বুনুক ক’লে,”বৌ আপুনি গাখীৰ বহুত ভাল পাই ন’?”
বুনুয়ে ভালেই পালে সঞ্জীৱৰ কথা শুনি, তাইও জানিবলৈ বিচাৰি আছিল সঞ্জীৱৰ মনটো! বুনুৱে ক’লে,” গাখীৰতো মই সিমান ভাল নাপাওঁ,খাওঁ আৰু মাজে সময়ে! পিছে গাখীৰৰ লগত মোৰ কি সম্পর্ক! বুজি নাপালো যে!”
সঞ্জীৱ:”নহয় মানে আপোনাৰ গাটো ইমান বগা যে, আপোনাৰ নিচিনা বগা ছোৱালী মই দেখায়েই নাই!”
বুনুয়ে হাঁহি ক’লে, “ক’তা হাত ভৰিকিটাহে বগা মাত্র?”
সঞ্জীৱে ভাবিলে বুনুৰ পাছ খিনি সি যে দেখা পালে সেইটো বুনুৱে গমেই নাপালে!
সি ক’লে, ”নহয় আপোনাৰ আঁঠুৰ ওপৰৰ খিনি আৰু বাকী ঠাইবোৰো বগাই হ’ব, 100% সঁচা কৈছো!”
বুনুয়ে ক’লে,”তুমি এনেকৈ কৈছা যে একেবাৰে তুমি দেখাহে পাইছা মোৰ বডিটো!”
সঞ্জীৱে ভাবিলে বুনুৰ টপিনা, গিদা, পিঠি এইবোৰ নিজেই দেখাই পোৱা নাই বাবে বুনুয়ে তেনেকৈ ক’লে!
সি ক’লে,”নহয় বৌ আপুনি গোটেই ছোৱালী জনী বহুত বগা মানে গোটেই শৰীৰেই বগা আচলতে!”
বুনুয়ে কথাটো উলিয়াবলৈ এটা ট্রিক খেলিলে, তাই হাঁহি মাৰি ক’লে,”থিক আছে, চেলেঞ্জ দিছো মোৰ বডিৰ কোনটো পাৰ্ট বেছি বগা কোৱা? যদি নহয় কিন্তু তুমি মোৰ মতে কাম কৰিব লাগিব আজি!”
সঞ্জীৱে ভালেই পালে চেলেঞ্জ পাই, সি ক’লে, “আপোনাৰ কৰঙণটো!”
বুনুয়ে ক’লে,”বা নেদেখাকৈ কব পাৰিছা পিছে মইতো তোমাক এইটো দেখুৱাব নোৱাৰো!”
সঞ্জীৱ যেন বিচলিত হৈ পৰে, সি নিৰাশ হৈ ক’লে,”আপুনি মিছা কয়, চেলেঞ্জ নিজেই দিলে এতিয়া ফুলফিল নকৰে! কৰঙণটো দেখুৱালেই জানিবা, আপোনাৰ কিনো ক্ষয় যাব? মই খাই পেলাম নে আন কিবা? চেলেঞ্জ হে মাত্র!”
বুনুৰ মন পমি যায় সঞ্জীৱক মন বেয়া কৰা দেখা পাই!
তাই ক’লে,”অ’কে বাবা গোদামটোলৈ আহা!”
সঞ্জীৱ গোদামৰ ফালে গ’ল। বুনুয়ে পাছে পাছে গোদাম পালেগৈ। পুৰণা গোদাম ঘৰটোত পুৰণি বস্তু অলপ আছে, দুৱাৰ খন খুলি সিহঁত এখোজ দি ৰৈ যায়। তাই দুৱাৰ খন অলপ জপাই দিলে।
মেখেলা খন ডাঙি ক’লে,”চোৱা ক’তনো বগা পোৱা?”
সঞ্জীৱে কৰঙণত হাতেৰে ধৰি ক’লে,”এইখিনি বৌ চাওক কিমান বগা!”
আনটো টপিনাও চুই ক’লে, দুইটা ব’ম বগা ওহ!”
বুনুয়ে ক’লে,”আৰু ক’ত দেখিলা ইমান বগা, মিষ্টাৰ!”
সঞ্জীৱে ক’লে,”আপুনি পাছফালে মেখেলা খন ডাঙি দেখুৱাওক চোন এবাৰ!”
বুনু:” মোৰ বডিটো এনজয় কৰিবলৈ তুমি আকৌ কায়দা কৰা নাইতো?”
সঞ্জীৱ:”মই প্ৰমিজ কৰিছো, মই চেলেঞ্জ চেলেঞ্জ হিচাপেহে লওঁ, বৌ!”
বুনুয়ে মনতে ভাবিলে,”ৰ’ বেটা উৰহীৰ ওৰ উলিয়াইহে এৰিম!”
বুনুয়ে মেখেলা ডাঙি পিছৰ খিনি সঞ্জীৱৰ মুখৰ আগত ৰাখিলে। সঞ্জীৱে বুনুৰ বগা ভৰিকিটা দেখা পাই জহা চাউলৰ লগত হাঁহৰ মাংস পোৱা যেন পালে। সি মেখেলা খন অলপ ডাঙি টপিনালৈ উঠাই ক’লে,”এইখিনিতো পুৰা বগা আপোনাৰ বৌ?”
বুনুয়ে নজনা ভাও ধৰি ক’লে,”এইখিনি মানে কোনখিনি, ভালকে দেখুৱাই দিয়া!”
যিমানেই নহওক সঞ্জীৱে বুনুৰ পৰা কিবা আশা কৰিছিল আৰু বুনুৰ ? বুনু যিহেতু ছোৱালী তাইৰ মনৰ কথা সঞ্জীৱে ধৰিব নোৱাৰিলে। তথাপিও সঞ্জীৱ বুনুৰ পাছে পাছে আহি গোহালি পালেহি। সঞ্জীৱে মনৰ খু-দুৱনি মাৰিবলৈ সুধিলে,”বৌ, চেলেঞ্জটো মই জিকিলো।
বুনু:”অ’কে এতিয়া তুমি একো কৰিব নালাগে, হাৰিলেহে লাগিব বুলি কৈছিলো!”
বুনুৰ মনটো যেন আধৰুৱা হৈ থাকিল। ইফালে চৰিত্ৰৰ প্ৰতি ভয় আনফালে শৰীৰত এক নীৰৱ অসহনীয় সংস্পর্শহীন যাতনাৰ যাত্রা! তাইতো সঞ্জীৱক নিজেই কবও নোৱাৰে তাইৰ শৰীৰটোক যে তাৰ সহযোেগ লাগে, তাইৰ ভিতৰৰ নীৰৱতা খিনিকযে এটা সঞ্জীৱৰ আৱশ্যক হৈ পৰিছে। তাই উপায় নাপায় মৃণাললৈ ফোন কৰিলে, সি ক’লে যে এতিয়া চুটি একেবাৰে নিদিয়ে! হ’লে ডিচেম্বৰতহে হ’ব!
বুনুৰ চকুলো সৰি পৰে, তাই মন বেয়া কৰি পাকঘৰলৈ আহি ভাত ৰান্ধিবলৈ ল’লে।তেনেতে শাশু আই আহি তাইক কিবা সহায় কৰি দিব লাগিব নেকি সুধিলে। বুনুয়ে শাশু আইক লাল চাহ একাপ দি তাতে বহিবলৈ দিয়ে। সঞ্জীৱ এতিয়া দুমোজাত, সি বৌয়েকক একো বুজিব পৰা নাই, আচলতে বৌয়েকে নৌতঙ্কি কৰিছে নে সঁচাই তাই ধার্মিক !!
সঞ্জীৱে নিজৰ কথা উপলব্ধি কৰি সি নিজৰ পঢ়া কিতাপ খিনি উলিয়াই ল’লে। সি আচলতে পেহা ককাকৰ ঘৰত থাকি ওচৰতে থকা মেডিকেল ক’চিংত এন্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাৰ যো জা চলাবলৈহে আহিছে। সি জুল’জি কিতাপখন উলিয়ায় পঢ়াত ব্যস্ত হৈ পৰে। পঢ়ি থাকোতে দুপৰীয়া ২:৫০ হৈ গ’ল। তেনেতে তাৰ কোঠাত বুনু আহি মাত লগাই!
বুনুয়ে সঞ্জীৱৰ কিতাপখনলৈ চাই সুধিলে কি পঢ়ি আছে সি!
সি ক’লে, “জুল’জি!”
বুনুয়ে জুল’জিৰ বিষয়ে বিশেষ নাজানে তথাপিও তাই বিএ পাছ। তাই সুধিলে,” তুমি ডাক্তৰ হ’বা নেকি?”
সঞ্জীৱে ক’লে,”মোৰ বহুত ইচ্ছা আছে, যদি পাছ কৰো এন্ট্রেন্স তেতিয়াহে পঢ়িবলৈ পাম! আপুনি মোক অলপ সহায় কৰি দিব নেকি পঢ়াত?”
বুনুৱে আচৰিত হৈ হাঁহি ক’লে, “তুমি পাগল হ’লা নেকি? মই তোমাক কি বুজাব পাৰিম?”
সি ক’লে,”আপুনি চেলেঞ্জ কৰিছিল আপুনি হাৰিলে কিন্তু এইবাৰ আপুনি নহয় মই চেলেঞ্জ কৰিছো আপুনি পাৰিব মোক বুজাবলৈ! হ’বনে?”
বুনুৱে বিশেষ চিন্তা নকৰি হাঁহিয়েই ক’লে,”হ’ব মিষ্টাৰ হ’ব, কৰিবা চেলেঞ্জ। এতিয়া ব’লা ভাত বাঢ়িছো, মা দেউতাই খাই আছে!”
ভাত খোৱা টেবুলত বুনুয়ে সঞ্জীৱৰ ভাত খাজ দি তাই মা দেউতাক আগবঢ়ায় আহে তেওঁলোকৰ কোঠালৈ, শাশু মাৰ আঁঠুৰ বিষ, এজনে ধৰি নিব লাগে। তেওঁলোকক কোঠালীত থৈ আহি তাইও সিফালে বহিল খাবলৈ। তাইলৈ মাজে মাজে সঞ্জীৱে চকু ফুৰালে। বুনুৱে সঞ্জীৱলৈ চাই মিচিকিয়ালে। সঞ্জীৱৰ বুনুৰ টপিনাকিটা মনত পৰি আছিল।
বুনুৰ হঠাতে মনত পৰিল সঞ্জীৱৰ পঢ়াৰ কথাটোলৈ। বুনুয়ে কথা প্রসঙ্গতে সুধিলে,”তুমি যে ক’লা মোক সহায় কৰিবলৈ, মইতো চাইন্সৰ কথা একো নাজানো!”
সঞ্জীৱে কথাবোৰ পাগুলিয়াই মনৰ কথাবোৰ বুদ্ধি পাঙি ক’বলৈ যত্ন কৰিলে।
সি ক’লে,”কিছুমান কথা চাইন্সত প্রেকটিকেল নকৰিলে পঢ়ি জানিবলৈ প্রবলেম হয়, কিন্তু প্রেকটিকেলত বুজিবলৈ ইজি হয়!”
বুনু:”দুপৰীয়াও হ’ব নহ’লে ৰাতি ভাত খোৱাৰ পাছত, যিটো সম্ভৱ হয় !”
সঞ্জীৱ:”থিক আছে আপুনি মোক প্লিজ এই এন্ট্রেন্সটো পাছ কৰাত সহায় কৰক বৌ, আপুনি মোেক সঁচাই সহায় কৰিব পাৰিব ! থিক আছে আপুনি যেতিয়া সময় পায় মোক জনাব, মই এতিয়া ৰেষ্ট লওঁগৈ। বাই!”
সঞ্জীৱ কোঠালৈ গ’ল। বুনু ঠাল বাচন খিনি ধোৱাত লাগিল।সঞ্জীৱৰ বুনুৰ বগা ভৰিকিটা, তাইৰ দেহটো মনত পৰি থাকিল। সি তাৰ লিঙ্গটো চুই চুই বুনুৰ নাম লবলৈ ল’লে। বুনুয়ে কামৰ ব্যস্ততাৰ মাজতে সঞ্জীৱে তাইৰ টপিনা কিটা চোৱাৰ কথাটো মনলৈ আহিল, তাইৰ পিহাকিটাৰ নিপুলকিটা টনটনীয়া হৈ সৰু হৈ পৰে। আনফালে পাহিকিটাও পানীৰে তিতি যোৱাত তাই সোনকালে বাচনখিনি ধুই আজৰি হ’ল।
তাইৰ বিয়া হোৱা তিনি দিন মান হৈছেহে কিন্তু স্বামীও বিয়াৰ পিছৰ দিনৰ পৰাই নোহোৱা কথাটো কর্ম ব্যস্ততাৰ মাজতো মনত পৰিলে তাইৰ দুখে নধৰা হয়! তথাপিও তাই ভাবিলে যে অন্ততঃ ঘৰখনত ফুর্তি এটা আহিছে সঞ্জীৱ অহাৰ পৰা। সিও এক সুন্দৰ সুঠাম যুৱক, তাইও এজনী সুন্দৰী আকর্ষণীয় ছোৱালী। সিহঁতৰ সম্পর্ক এটা গঢ়লৈ উঠিছে।
মানুহে কোৱা কথাবোৰ বেছি গুৰুত্ব দিলেও নিজৰ সংসাৰ বা ঘৰুৱা অসুবিধা বোৰ দূৰ নহয়, সেই কথাই যেন বুনুৰ ক্ষেত্ৰত প্রমাণিত হৈছে আজি। বুনুয়ে মনতে ভাবিলে যে সঞ্জীৱে যে তাইৰ গোটেই তপিনাকিটা দেখিলে এতিয়া তাৰ মন গৈছে নে আকৌ চাবলৈ? এটা ডেকা ল’ৰাই ছোৱালী এজনীৰ দেহটো এবাৰ চাই মন ভৰিব জানো?
আৰু সি যে পঢ়াৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰাৰ কথা কৈছিল সেইটো ? কিন্তু যি নহওক গুডামত এটা পৰিৱেশ গঢ়ি উঠিছিল এজনী গাভৰু ছোৱালী আৰু এটা ডেকা ল’ৰাৰ মাজত গৰম যৌৱনৰ সুন্দৰ মূহুৰ্ত উপভোেগৰ, সেইটো আধৰুৱা হোৱাৰ দুখে বুনুক দহিব লাগিল। তাই এটা দোধোৰ মোধোৰ অৱস্থাৰ আগন্তুক চৰিত্ৰ যেন হৈ পৰে !!
নাৰীৰ ক্ষেত্ৰত কিছুমান সমস্যা নাৰী গৰাকীৰ সম্পদ হৈ পৰে। জীৱনটোও এনেদৰেই পাৰ হয়। কথাবোৰ ভাবোতেই বুনু টোপনিত লালকাল দিয়ে। সঞ্জীৱে হাত লগাই তাৰ লিঙ্গটো নিচুকাই। তেনেতে বাহিৰৰ কুকুৰ দুটা মানে আহি ডিষ্টাৰ্ব কৰাত সি গোহালিলৈ আহে। তাৰ কোঠাটোৰ পৰা গোহালিতো দেখা পায়।
সি কুকুৰ কিটা তাৰ পৰা খেদে। সি গোহালিৰ কাষতে থকা নিম গছ জোপাৰ তলত থকা ছাগলী পোৱালি কিটাৰ সৈতে খেলিবলৈ ল’লে। অলপ পাছত তাৰ আকৌ মনত পৰে গোডাম ঘৰটোলৈ! দুৱাৰ খন সামান্য খুলাই আছিল। সি সোমাই গ’ল। বন্ধ খিৰিকী এখনৰ ভগা অংশ এটাৰে অলপ পোহৰ, বুনুলৈ তাৰ মনত পৰে।
তাৰ লিঙ্গটো টান হৈ গ’ল, সি সেইটো উলিয়ায় তাত অলপ ঠু লগাই হস্ত কৰিবলৈ ল’লে। অলপ কৰোতে সি আকৌ বুনুৰ কথা ভাবি হস্ত বন্ধ কৰে, সাঁচি থব যেন অমৃত খিনি! সি পেন্টটো ওপৰলৈ উঠাই থওঁতেই দুৱাৰ খন খুলি বুনু সোমাই আহে! সঞ্জীৱৰ মুখখন উজ্জ্বল হৈ পৰে।
বুনুৱেও হাঁহি মাৰি তাক ক’লে, ”তুমি কি কৰি আছা অকলে?”
সঞ্জীৱৰ ডাইৰেক্ট উত্তৰ,”অকলে! তুমি অহাই নাই !”
বুনু তাৰ কথা শুনি হাঁহি কয়, ”বাহ আপোনাৰ পৰা তুমি কৰি দিলা যে!”
সঞ্জীৱ :”তোমাক মই তুমি বুলিয়েই মাতিম!”
বুনুয়ে ক’লে,”মোৰো তোমাক এইটো কব বিচাৰিছিলো কিন্তু মা দেউতা হঁতে বেয়া পাব পাৰে!”
বুনুৰ মৰম লগা কথাবিলাকত কেৱল যৌৱনৰ আগ্নেয়গিৰী বিচাৰি পাইছিল সঞ্জীৱে। শুই উঠি অহাৰ বাবে গাল কিখনত আগত পৰি থকা কেইডালমান চুলি, গালত গাৰুৰ দাগ, ফুলি থকা দুচকো আৰু কোচাই থোৱা মেখেলাৰ তলত মোহিত কৰা বগা ধুনীয়া ভৰি, ওহ!
সঞ্জীৱৰ মন ব্যাকুল হৈ পৰে বুনুক তাৰ বুকুৰ মাজত ঠাই দিবলৈ। সঁচাই ধুনীয়া তাই। টপিনাকিটা তাৰ লিঙ্গটোেত ঘঁহনি খোৱাই তাই অলপ ভিতৰলৈ সোমাই আহে, চুকৰ ফালে পোহৰ অলপ কম আছিল। সঞ্জীৱ তাইৰ ওচৰলৈ গৈ তাইলৈ চাই ৰ’ল!
বুনুয়ে তাৰ গালত মৰম কৰি ক’লে,”কোৱা আকৌ কি সহায় কৰিব লাগে তোমাক? সময় নাই।”
সি বিচাৰিছিল তাইক অলপ মৰম কৰিবলৈ, এতিয়া আকৌ পঢ়াৰ কথা! কথাটোৱে আমুৱালে যদিও সি তীক্ষ্ণ বুদ্ধিৰে আৰম্ভকৰিলে তাৰ ক্লাছ,”চোৱা বৌ, তুমি তোমাৰ মেখেলা খন ডাঙি দিলেহে মই বুজাব পাৰিম!”
বুনুয়ে মন্ত্রমুগ্ধ হৈ পৰে আৰু শুনি গ’ল সঞ্জীৱৰ কথাবোৰ চিৰিয়াছ হৈ। বুনুৰ শৰীৰত চুনামিৰ দ্বৰে কামনাৰ ৰস বিয়পি পৰিছিল। তাই বিচাৰিছিল তাইৰ সমগ্ৰ দেহত সঞ্জীৱে বিগ্যান বুজোৱাতো। তাই মেখেলা ডাঙি ধৰি সঞ্জীৱলৈ লাজ লাজকৈ চালে। সঞ্জীৱে দেখা পালে বগা ফুলি থকা কৰঙণ যোৰ। সি তাৰ মুখখন কৰঙণ কিটাৰ ওচৰলৈ নিয়াত গৰম উশাহবোৰে বুনুক শিহঁৰিত কৰি তুলে।
তাই উচ পিচাব ধৰে, তাই ক’লে, “ওহ সঞ্জীৱ মোৰ কিবা দিগদাৰ লাগিছে আহ!”
সঞ্জীৱে বুজি পাইছিল বুনুৰ পানী ওলাবলৈ হৈছে।
সি মুখখন তাইৰ পাহিকিটাত লগাই ক’লে,”বৌ, এইটোকে কয় চেনচেচন বুজিলা ?”
তাই জপিয়াই ক’লে,”ওহ মুখখন লগাই দিছা ওহ মই থাকিব পৰা নাই, কিয় বুজা নাই তুমি?”
সঞ্জীৱে ক’লে, ”ওহ বুনু, তোমাৰ ক’লা নোমবোৰ মোক দিবানে ঘৰলৈ লৈ যাবলৈ? ”
এইবুলি সি তাইৰ পাহিত সি আঙুলি ভৰাই দিলে, পানীৰে চপচপীয়া মৰা তাইৰ গোটেই পাহিকিটা। আঙুলিত লাগি অহা খিনি সি চুপি দিলে, “ওহ বুনু লাভ ইউ!”
বুনুয়ে ক’লে,”তুমি প্রেকটিকেল কৰা সুনু, মই থাকিব পৰা নাই! আহ!”
মই বুজি পাইছিলো সঞ্জীৱৰ মনটোত জাগি উঠা উদণ্ড ষাঁড় গৰুটো, মোৰ যোনীত খুণ্ডিয়াই থকা চুনামীৰ ঢৌক দৰ্জাখন খুলি দিবলৈ মই উত্ৰাৱল হৈ পৰিছিলো। মোৰ উপায় নাছিল এজনী ভৰ যৌৱনা গাভৰু হৈ শৰীৰটোক বিনা কাৰণত সুখৰ ভাগৰ পৰা বঞ্চিত নকৰাকৈ ৰাখিবলৈ।
মোৰ সম্পূৰ্ণ সমর্থনেৰে মোৰ যোনীৰ বাট মেলি তাক আঙুলি ভৰাবলৈ আহ্বান কৰিলো,”ওহ দেহাটো, অ’ মোৰ জান, তুমি মোক ভাল পাওঁ বুলি কিয় কোৱা নাই বেবীটো ওহ! মোৰ লগত আজি শুবানে, ওহ! আহ আহ ও ইমান ভাল লাগিছে অ, দিয়ানা ওও, অ’ গড ওহ ভৰাই দিয়া জন্ডি, আহ মাৰি পেলাবা অ’ মৰিলো আজি!”
মোৰ যোনীৰ পানী বৈ কৰঙণেদি ভৰিলৈ বৈ গৈছিল। সঞ্জীৱে তাৰ জিভাখন মোৰ নোম খিনি চেলেকি চেলেকি জেপজেপীয়া কৰি পেলালে। সি তাৰ জিভাখন পাহিত লগাই ভিতৰলৈ জোঙাকৈ সোমোৱাই সুধিলে, “বুনু ভাল লাগিছেনে?”
মই ক’লো, ”আৰু দিয়ানা! তোমাৰ মালটো মোৰ তাত সোমাব নে, ইমান ডাঙৰ?”
সঞ্জীৱ:”তুমি ক’ত দেখিলা?”
বুনু: “তুমি অকলে হস্ত মৈথুন কৰি থাকোতে মই জুমি চাই আছিলো, ওহ, তোমাৰ ঘিণ লগা নাইনে মোৰ ভেজিনাখন খাই?”
ল’ৰাৰ ছোৱালীৰ ভেজিনা খালে কামটো বেছি ভাল লাগে কৰি আৰু ছোৱালীয়ে ল’ৰাৰ মালখিনি খালে শক্তিশালী হয়,আমমম!” বুনুৱে খোৱালে, সঞ্জীৱে খালে।
বুনু:” তোমাৰ মালটো দেখুওৱা, মোৰ চাব মন গৈছে অ’ মা!”
সঞ্জীৱে পেন্ট খুলিবলৈহে পালে লগে লগে বুনুৱে ধৰি চুপি দিলে তাৰ লিঙ্গটো! তাই একো নুশুনি গললৈ ভৰাই ঘূৰাই ঘূৰাই হেপাহ পলুৱাই খোৱাত লাগে তাৰ বিৰাট কায় মালটো। সঞ্জীৱৰ হাতে বুনুৰ পিহাকিটা হেপিয়াই ধৰিবলৈ ল’লে কিন্তু তাই তলত বহি থকাত ভালকৈ ধৰিবলৈ নাপালে।
বুনু উঠি সঞ্জীৱক উঠত কামুৰি কামুৰি চুমা খাবলৈ ল’লে। সঞ্জীৱ:”ওহ বুনু টপিনাকিটা তোমাৰ আজি চাই বহুত ভাল লাগিলে, গাখীৰ কিটাও ইমান বগা ডাঙৰ ডাঙৰ!”
বুনুয়ে ক’লে,” এতিয়া খোৱা তুমি, ওহ চব খোৱা মোৰ চুডি দিয়া ওহ বেবীটো!”
সঞ্জীৱে বহিলৈ বুনুৰ টপিনাকিটা পিটিকি তাইৰ গিডাৰ পিৰপিৰণী বঢ়াই দিয়ে। বুনু ৰব নোৱাৰি শুই ভৰিকিটা মেলি তাক তাইৰ ওপৰত উঠাই লয়।
তাই তাৰ ৭ ইল্বিৰ ভীম কল যেন বাৰীডাল তাইৰ ভেজিনাত লগাই দি ক’লে,”ওহ কি লাগিছে আহ, ভৰোৱা না ওহ লাহে লাহে!”
সঞ্জীৱে তাইক ওঠৰ পাহিকিটা কামুৰি থকাত সেইকিটা তলৰ বুচ পাহিৰ পাহাৰৰ নিচিনা হৈ যায়!
সঞ্জীৱে ক’লে,”ভৰাই দিওঁনে?”
মই ক’লো,”মোৰ এইটো প্রথম, চাবা ফাটি যাব আক!”
সঞ্জীৱে ক’লে,”তুমি চেপি দিবা বেবী, চাওঁ মেলি দিয়াচোন!”
সঞ্জীৱে মোৰ ভৰিকিটা তাৰ কান্ধত ৰাখিলে। মোৰ ক’লা নোম খিনি এবাৰ হাতখনেৰে মুঠি মাৰি ভেজিনাখনত দুটা আঙুলি ভৰাই জৰায়ুলৈ লৈ খুডুলি দিলে, আআ, বেলেগ লাগি গ’ল,ও!
সঞ্জীৱে তাৰ লিঙ্গটোৰ আগকণ ওলাই থকাৰসেৰে আঙুলিৰে লেটিয়াই ল’লে। মোৰভেজিনাখন মেলি আগটো অলপ থেলি ভৰাই,ওও ইমান বিষাইছে, বিষত চকু মুদি দিলো,আআ ভৰিকিটা নিজে নিজেই মেল খাইগ’ল। ককালটো ওঠাই আৰু লিঙ্গটো ভৰাইমই অলপ ভৰাই ললো, ও। ভৰালেও বিষ,নভৰালেও ভৰাবলৈ মন!
সঞ্জীৱে ক’লে,”এই যে সোমাই যাব মোৰ বাচ্চাৰ মা বনি যাবা তুমি যদি বিচাৰা কিন্তু তুমি তোমাৰ স্বমীক কি ক’বা?”
মোৰ মেন্স হ’বলৈ দুদিন বাকী আছিল গতিকে ক’লো,”তুমি আজি মোক চুডি মা বনাবৈ লাগিব নহ’লে কিন্তু মই চুডিব নিদিওঁ!”
সি ক’লে,”ভালকে চুডিম, কিন্তু এটা কণ্ডিচনত!”
মই ক’লো, “কি কণ্ডিচন?”
সি ক’লে,”তুমি মোক তোমাৰ টপিনাকিটা কামুৰিব দিব লাগিব, সেইকেইটা মোৰ ফেভৰিট, অহাৰ পৰাই মই সেইকেইটা চাই পাগল হৈ গৈছো!”
মই ক’লো, ”হ’ব কিন্তু লাহেকে দেই, আআ,ওওহ দেহা মই মৰি যাম ওও!”
সঞ্জীৱে কথাপাতি পাতি গোটেই বাৰীডাল জৰায়ু লৈ এবাৰতে ভৰাই দিলে ! সি বহু সময় একেৰাহে ঠেলি ভৰাই থৈ দিয়ে, চকু পানী ওলাই যায় মোৰ! লাহে লাহে সি লিঙ্গটো উলিয়াই আনে মুখলৈ আকৌ ভৰাই দিলে, চাফাক এটা বম ফুটাৰ নিচিনা শব্দ হ’ল! সি আকৌ অলপ ঠু মোেৰ বুচখন মেলি ভিতৰত পেলাই দিয়ে, তাৰ পাছত তাৰ লম্বা বাৰীডাল ভৰাই চুডাত লাগে।
মোৰ হাৰ্ট বিট বাঢ়ি আহে, মই ক’লো,”লাহে লাহে,জান!”
ইমান চুডিলে মোক সি হয়তো লাইফত প্রথম চুডন এনেকুৱা সকলোৱে নাপাই,ওওহ বুচখন ৰঙা কৰিহে এৰিলে। লিঙ্গটো উলিয়াই সি মোৰ বুচখনত মুখখন লগাই এবাৰ আকৌ জিভাৰে খাই খাই গিডাৰ সিটো ফুটাত লাহেকৈ কামুৰি মোৰ উত্তেজনা আৰু বৃদ্ধি কৰে।
মই ক’লো, ”কি কৰিছা ওহ, ইমান ধুনু লাগিছে ও,ওও!”
মোৰ বুচখন পুখুৰী বনাই দিলে। সি আকৌ তাৰ উদণ্ড বাৰীডাল ভৰাই মোক থিকছে এচুডন দিলে। মই ভাগৰি পৰিছিলো। সি চুডি থাকোতে মোক উত্তেজক কৰা কথাবোৰ কৈ কৈ মোৰ দুবাৰ স্খলন কৰালে কিন্তু তাৰ জোৰ বাঢ়ি আহে।
মই ক’লো,”ঐ জান মোৰ বিষাই গৈছে অ’ ওলিয়াই দিয়া, আআ!” সি ক’লে মই আৰু চুডিম তোমাক,আআ!
সি মোৰ পিহাকিটা টিপিবলৈ ল’লে। এটা পিহা মুখত ভৰাই চুডি থাকে। পিহাকিটা চুহি দিলত মোৰ বুচত ভাল লগা আকৌ বাঢ়ি আহে, মইও ককাল ওঠাই চুডাব ললো। মোৰ মুখেদি সঁচা কথা ওলাই আহে,”ওওও জান অ’ মোক এৰি নাযাবা দেই তুমি! মোেক চুডি চুডি বহলাই দিব লাগিব মোৰ বুচ! আআ চুডা ভালকে চুডা বাল!”
চুডি থাকোতেই সঞ্জীৱৰ বগা বগা বীৰ্য্য মোৰ ভেজিনাত সোমাই পৰে। কাষেদি অলপ ওলাই বৈ আহে। মই উঠি পেটিকোটেৰে মোহাৰি দিলো। সি মোক ওঁঠকিটাত এবাৰ চুমি দিলে। আবেলি চাহ খাই আমি দুয়োটাই গৰু কিটা আনিবলৈ আগবাঢ়ি আহিলো। ওচৰতে থকা দোকানৰ পৰা চানা ল’লে সঞ্জীৱে। অলপ আগত পথাৰত গৰুকিটা।
গৰুকিটা আনি থাকোতে সি মোেক ক’লে,”বুনু, মোৰ মন কিন্তু ভৰা নাই এতিয়াও, তুমি ৰাতি কৰিবলৈ দিবানে?”
মোৰো যুগ্মজীৱনৰ সম্ভোগৰ আৰম্ভণি মৃণালৰ সৈতে আৰম্ভনহ’লেও সঞ্জীৱৰ সৈতে সৱল ভাৱে আৰম্ভণি হোৱাত আজি মোৰ মনটো যথেষ্ট ফৰকাল। যোনীত প্রথম চুডনত ফাটি তেজ ওলোৱা কথাটো মই সঞ্জীৱক ক’লো।
গৰুকিটা আনি থাকোতে সি মোেক ক’লে,”বুনু, মোৰ মন কিন্তু ভৰা নাই এতিয়াও, তুমি ৰাতি কৰিবলৈ দিবানে?”
মোৰো যুগ্মজীৱনৰ সম্ভোগৰ আৰম্ভণি মৃণালৰ সৈতে আৰম্ভ নহ’লেও সঞ্জীৱৰ সৈতে সৱল ভাৱে আৰম্ভণি হোৱাত আজি মোৰ মনটো যথেষ্ট ফৰকাল। যোনীত প্রথম চুডনত ফাটি তেজ ওলোৱা কথাটো মই সঞ্জীৱক ক’লো।
সি ক’লে যে সি হেনো সেইটো দেখা পাইছিল কিন্তু মই ভয় খাম বুলি নোকোৱাকৈ থলে। এতিয়া বুলে তাৰ লিঙ্গটো মোক দেখিলে তললৈ ননমাই হ’ল!
মই ক’লো, “ৰাতি মোৰ লগত শুবা যেতিয়ালৈ মৃণাল নাহে।”
সি মোৰ কথা শুনি আনন্দত জপিয়াই দিয়ে ৰাস্তাৰ মাজতে।
সি ক’লে, ”আই লাভ ইউ বুনু!’
ময়ো হাঁহিৰে তাক স্বীকাৰ কৰিলো।
Next part tu diba aku pohi Boht vl lagise next part dile aru besi koi sex uthai diba