সৰু খুৰী আৰু মই

বাছ ষ্টেণ্ডৰ পৰা দুশ মিটাৰ মান আহিছিলোঁহে মাথোঁ আছিল নহয় এটা অজ্ঞাত নম্বৰৰ ফোন। ৰিচিভ কৰাত সেইফালৰ পৰা মিঠা মাত এটাৰে হেল্ল বুলি কলে। মাততো বুজি পাই মোৰ মুখত হাঁহি এটা বিৰিঙিলে। সৰু খুৰীয়ে ফোন কৰিছিল। মোৰ তেওঁক নম্বৰতো দিয়া মনত নাই হয়তো ডাঙৰ খুৰীয়ে দিছিল। মই আহিবৰ আধা ঘন্টা নহওঁতে মোলৈ মনত পৰিল নেকি? সৰু খুৰী-ইস। মোৰ আৰু কাম নাই নেকি। তোৰ দৰে কৃপন এটাক মনত কৰিম যে

মই আজিৰ দিনটোত মোৰ বেংকৰ একাউন্ট খালি কৰি দিলোঁ। আৰু এতিয়াও ময়ে কৃপন। ঠিকেই আছে দিয়া। কিয় বা ফোন কৰিলা? সৰু খুৰী ঐ বাবা মোৰ আজি বৰকৈ হাঁহৰ মাংস খাব মন গৈছে। লৈ আহ না হাঁহ এটা।

মই- মই ইমান কৃপন মই কিয় নিম তোমাৰ কাৰণে হাঁহ।

সৰু খুৰী- বাবা লৈ আহ অলপ খুৰীমায়েৰৰ কাৰনে ইমান খিনিও কৰিৰ নোৱাৰ নে তই।

মই হাঁহি হাঁহি কলো মইতো কৃপন বুলি তুমিয়ে কৈ থাকা। মই খুৰীৰ কাৰণে নিব নোৱাৰো একো। তুমি মোৰ খুৰীহে, পত্নী নহয়তো। সৰু খুৰী ইমান বদমাছ তই। ঠিক আছে তেনেহ’লে তোৰ পত্নীয়ে আনিৰ দিছে বুলি ভাবি ল আৰু ডাঙৰ হাঁহ এটা লৈ আহ মোৰ কাৰণে। মই আকৌ হাঁহি হাঁহি কলো নালাগে মোক। এনেকুৱা গাঁৱলীয়া পত্নী।

চহৰত কিমান ধুনীয়া ধুনীয়া ষ্টাইলিচ ছোৱালী মোৰ পাছত পাগল হৈ আছে। সৰু খুৰীয়ে অভি মান কৰি কলে। মোেক গাঁৱলীয়া কৈছ ন। আজি তোেক মোৰ আচল ৰূপ দেখাই আছোঁ ৰ তোৰ চহৰৰ ছোৱালীয়ে পাত্তাই নাপাৰ মোৰ আগত। আৰু তেওঁ ফোনটো কাটি দিলে।

মই হাঁহি হাঁহি ভাবিলোঁ ভাল মজা লাগিব আজি। লগে লগে মই গাড়ী দেইলি ৰজাৰ খনৰ ফালে ঘূৰালোঁ। ৬৫০ টকাত হাঁহ এটা কিনিলোঁ দুজন মানুহে দকচি খাৰ পাৰিম। বিস্কুট, চকলেট, শাক-পাচলি আৰু গেলা মালো কিছু পৰিমাণৰ ললোঁ।

যাতে আৰু ৬/৭ দিন মান ঘৰৰ পৰা কলৈকোযাব লগা নহয়। লগতে ফার্মাচী এখনৰ পৰাঅলপ মেডিচিনো ললোঁ। কাৰণ চেফটি ফার্স্ট।আহি পাওঁতে অলপ গধূলিয়ে হ’ল। মই আহি মোৰ গাওঁৰ ঘৰ পালোঁ। গাড়ী খন পাৰ্ক কৰি চোতাললৈ আহিলোঁ। সক খুৰী হয়তো ভিতৰত আছিল। ফোনৰ কথোেপ কথন খিনি মনত কৰি মই জোৰেৰে মাত লগালো। ঐ কবিতা কত আছা সোনকালে ওলাই আহ। খুৰী বাহিৰলৈ ওলাই আহিল। তেওঁ হয়তো মই তেনেকৈ নাম কাঢ়ি মতাৰ কাৰণে আচৰিত হৈছিল। আৰু মই আচৰিত হৈছিলোঁ তেওঁৰ সৌন্দর্য দেখি।

সঁচাকৈয়ে মই তাইৰ আচল ৰূপ দেখায়ে নাছিলোঁ। হয়তো অলপ আগতে গা ধুইছিল। তেওঁৰ চুলিবোৰ অলপ অলপ ভিতি আছিল। তেওঁ গুলপীয়া নতুন শাৰী এখন পিন্ধি আছিল। দ্বীপ নেকৰ স্লিভলেছ ব্লাউজ এটাৰ লগত ব্রা পিন্ধা নাছিল কিজানি। কিয়নো ব্লাউজটো তাইট হৈ আছিল। আৰু ব্ৰাৰ আন্দাৰলাইন দেখা পোৱা নাছিলো। আচল খন এনেকুৱাকৈ লৈছিল যে তেওঁ গোটেই পেটটো উদং হৈ আছিল শাৰীও নাভিৰ পৰা বহু খিনি তলত পিন্ধিছিল।

ঠিকেই কৈছিল তেওঁ মোৰ লগৰ ছোৱালী কোনো পদ্ধই পাত্তা নাপাই তেওঁৰ লগত। হয়তো মোৰ আচল ঘৈনীজনীও এনেকুৱাই বিচাৰিম। মই ভেবা লাগি তেওঁলৈ চাই থকাৰ মাজত তেওঁ কলে ঐ কি ভাৱি আছ নকৱ কিয়। মোক নাম কাঢ়ি কেলেই মাটিলি মই হাঁহি এটা মাৰি কলো তুমিয়ে পত্নী বুলি ভাবিব কৈছিলা দেখোন। পত্নীক সকলোৱে নাম কাঢ়িয়ে মাতে। খুৰীয়ে মই ধেমালিতেছে কৈছিলোঁ। মই মই কিন্তু ধেমালি কৰা নাই। এইয়া বজাৰ আনিলোঁ ধৰা লৈ যোৱা। তেওঁ ধুনীয়া হাঁহি এটা তেওঁ মোেনাটো এখন হাতেৰে ভিতৰলৈ লৈ গ’ল। মই মোৰ কোঠালৈ গ’লো।

আৰু ভিতৰৰ পৰা মাত লগালো ঐ কবিতা মোৰ কাৰণে পানী এগিলাচ লৈ আহ চোন। অলপ পাছত তেওঁ পানী এগিলাচ লৈ আনিলে। মই বিচনাত বহি আছিলোঁ। তেওঁ সোঁহাতেৰে পানী গ্লাছতো মোলৈ আগ বঢ়াই দিলে। মই এখন হাতেৰে গ্লাছৰ সলনি তেওঁৰ হাতখন ধৰিলোঁ। আৰু আনখন হাতেৰে গ্লাছতো আনি কাষৰ মেজ খনত থলোঁ। তেওঁ হাতত ধৰা বাবে উচপ খাই উঠিল আৰু কলে ঐ কি কৰিছ হাতখন এৰ। মই আজি পাইছোঁ নতুন ঘৈনী এজনী এনেকৈ কিয় এৰি দিম।

বহ মোৰ লগত অলপ অকলে বিৰক্তি লাগিছে। সেইবুলি মই একেটানেই তেওঁক মোৰ কোলাত বহুৱাই ললোঁ। তেতিয়া মই লক্ষ্য কৰিলো। যে তেওঁৰ ব্লাউজটো বেকলেছও আছিল। ১ ইঞ্চি মান বহল মাত্র পিছফালে বাকী গোটেই পিঠি উদং। মোৰ লিংগটো ভনভনিয়া হৈ গ’ল। মই তেওঁক কোলাত বহুৱাই পিছফালৰ পৰা লাহেকৈ সাৱটি ধৰিলোঁ। মুখখন তেওঁৰ কাণৰ কাষলৈ লৈ গৈ লাহেকৈ কলো মালভী খুৰীহঁত কেতিয়া আহিব? সৰু খুৰী-অহা সপ্তাহত। তেওঁ লাহেকৈ কলে। সেই সময়ত তেওঁ দীঘল দীঘল উশাহ লৈ আছিল।

হয়তো খুড়া বহিঃৰাজ্য যোৱাৰ পাছত প্ৰথমবাৰ কোনো পুৰুষক ইমান ওচৰৰ পৰা অনুভৱ কৰিছিল। মই ভাবমানে এইসপ্তাহ আমি দুয়ো ইয়াত অকলে অকলে। সৰু খুৰী-হুম। ভেওঁ লাহেকৈ এটা নিশ্বাস এৰি কলে।

মই- তাৰ অৰ্থ বুজি পোৱানে, মই ভেওঁৰ গালত এটা চুমা খাই আৰু হাতেৰে তেওঁৰ পেটটো মোহাৰি মোহাৰি কলো।

খুৰী-নাজানো।

তেওঁ মুৰটো মোৰফালে হেলনীয়া কৰি কলে।

মই- তাৰমানে এই সপ্তাহটো তুমি মোৰ পত্নী আৰু মই তোমাৰ পতি।

সেইবুলি কৈ মই তেওঁৰ পেটৰ পৰা হাত দুখন নি তেওঁৰ বক্ষ দুটা খামুচি ধৰিলোঁ। তেওঁ মোৰফালে মুৰটো ঘূৰাই দিলে । ইমান ওচৰৰ পৰা অনুভৱ কৰিছিল। মই ভাবমানে এইসপ্তাহ আমি দুয়ো ইয়াত অকলে অকলে।

সৰু খুৰী-হুম। তেওঁ লাহেকৈ এটা নিশ্বাস এৰি কলে।

হয়তো কিবা কব খুজিছিল। কিন্তু মই তেওঁৰ ওঁঠত চুমা খাব ধৰিলোঁ। জিভা খন তেওঁৰ মুখত ভৰাই দিলোঁ। লগতে বক্ষ মর্দনো তীব্ৰতাৰে কৰিব ধৰিলোঁ। তেওঁ মুখেৰে আঃ আঃ কৰি আছিল। যদিও তেওঁৰ ওঁঠ দুটা মোৰ কবলত থকাৰ বাবে শব্দ বাহিৰলৈ আহিব পৰা নাছিল।

মই তেওঁৰ বক্ষ আৰু জোৰে জোৰে মোহাৰিব ধৰিলোঁ। তেওঁ হয়তো বৰ আনন্দ পাইছিল। আৰু গোটেই শৰীৰ ঢিলা এৰি দিছিল। অলপ সময় পাছত তেওঁ নিজৰ হাত দুখন মোৰ হাতৰ ওপৰত ৰাখিলে আৰু মুখ খন মোৰ মুখৰ পৰা অকণমান আঁতৰাই কলে লাহে লাহে কৰা চোন।

দুখ পাইছোঁ মই। সেইবুলি মোৰ হাত দুয়োখন তেওঁৰ ওচৰলৈ লৈ গৈ আঙুলিত চুমা খাবলৈ ধৰিলে। অলপ সময় হাতত চুমা খোৱাৰ পাছত তেওঁ পুনৰ মুখ খন মোৰফালে কৰি ঘূৰালে আৰু চকু দুটা বন্ধ কৰি ওঁঠ জুৰি আগুৱাই দিলে। মোৰ ওঁঠ তেওঁৰ লগত সংলগ্ন হব আৰু এনেতে তেওঁ মোৰ হাত দুখন আজুৰ মাৰি আঁতৰাই দি মোৰ কোলাৰ পৰা উঠি গ’ল। আৰু তাৰ পৰা পলাব খুজিলে। কিন্তু মই সাজু হৈ আছিলোঁ। আৰু তৎক্ষণাত মই তেওঁৰ ব্লাউজটোত পাছফালৰ ফিটাডালত ধৰি তেওঁক ৰখাই দিলোঁ। আৰু জোৰেৰে হাঁহি কলো সিদিনা খুৰী কাৰণে এৰি দিছিলোঁ।

এতিয়া তুমি মোৰ ঘৈনী নেৰোঁ আজি মই। খুৰীৰ বুদ্ধি বিফল হোৱা বাবে তেওঁ কলে। ঐ মোৰ ভুল হৈ গ’ল। এৰি দে চোন মোেক। মই নাযাওঁতো কলেও। মই কিন্তু তেওঁৰ ব্লাউজটো আৰু জোৰেৰে টানি দিলোঁ। তেওঁ মোৰফালে হাউলি আছিল অলপ। ঐ কবিতা এভিয়াতো মই কোনোপধ্যেই যাব নিদিওঁ তোেক। মোৰ ফাণ্ডত পৰি গলি তই আজি। মই জোৰেৰে তেওঁৰ ব্লাউজত ধৰিয়ে আছিলোঁ। কিন্তু হঠাৎ কি হ’ল। মই ধৰিবই নোৱাৰিলোঁ। খুৰী মোৰ পৰা এৰা খাই দৌৰ মাৰিলে।

আচলতে মই কথা কৈ থকাৰ সুযোগ লৈ খুৰীয়ে তেওঁৰ ব্লাউজৰ হুক কেইটা খুলি আছিল। শেষত তেওঁৰ ব্লাউজটো মোৰ হাতত এৰি তেওঁ পলাল মই পাত্তাই নাপালোঁ। তেওঁ আচল খনেৰে নিজৰ বুকুখন ঢাকি দৰ্জাৰ ওচৰৰ পৰা মোলৈ ঘুৰি চাই কলে কবিতাক ফাণ্ডত পেলোৱা ইমান সহজ নহয়। ওঁঠ টিপিলে গাখীৰ ওলাব তাৰ আৰু সি মোৰ মতা হব আছে। মই উঠি যোৱাৰ আগতে তেওঁ পলাল। মোৰ হাতত থাকি গ’ল কেৱল তেওঁৰ ব্লাউজতো। মই ব্লাউজটো হাতত লৈ নিৰীক্ষণ কৰিব ধৰিলোঁ। মোৰ স্তন মর্দনৰ ফলত ধুনীয়া ব্লাউজটো কোচ খাই গৈছিল।

আৰু তেওঁৰ ব্লাউজৰ কাপ দুটা অলপ তিতি আছিল। মই সেইখিনি কি বুলি শুঙি চালোঁ।কেঁচা গাখীৰৰ গোেন্ধ। মই তিপাৰ ফলত তাইৰ গাখীৰ ওলাই আহিছিল। মই আকৌ উত্তেজিত হৈ গলো। মই লগে লগে থিয় হলো আৰু মনতে ভাবিলোঁ যদিহে আজি এইক ছুদিব নোৱাৰোঁ মই পুৰুষেই নহয়।