কামাগ্নিঃ এক যৌন অভিলাষ-৪

✍মৃগৰাজ দাস

 

ৰাহুলৰ ঘৰত: 

          লুনাই নিজৰ অতীত এফালৰ পৰা কৈ যায় গোটেই কেইটাৰ আগত। সিহঁতৰ উত্তেজনাত টোপনি নাইকীয়া হৈ যায়। ৰাহুলৰ মাহীয়েকৰ ঘৰৰ কাহিনী শুনিব আহি লুনাৰ কাহিনী হে শুনিব লগা হৈছে। ভালেই পাইছে আটায়ে, বৰ উত্তেজক কথাবোৰ। তাতে আকৌ লুনাই কাপোৰ নিপিন্ধাকৈ চাৰিজন পুতেকৰ বয়সৰ ল’ৰাৰ লগত আছে, কোনোবাই দুদু তিপিছে, কোনোবাই চুপিছে, কোনোবাই বুচ চেলেকিছে, কোনোবাই বাৰী চুপাইছে। মুঠৰ ওপৰত লুনা আজি ইহঁত কেইটাৰ ফ্ৰী ইউজ মিল্ফ। 

 

          বিকাশে কয়;

    —আপোনাৰ ছোৱালীজনীক ল’গ পোৱা হ’লে গৰু চুদন দিলো হয় আণ্টি।

    —হয়নে? বেলেগ ধান্দা নাই হা বদমাচ?

 

          নিয়ৰে কয়;

    —মোৰ হ’লে আপোনাক চুদি বেছি ভাল লাগিল। আকৌ মন গৈছে।

    —চুদা তেন্তে, বুচ মেলি ৰৈয়েই আছো মই। যি মন কৰি থাকা।

    —এবাৰ ৰান্ধনী আণ্টিজনীক চুদিব পোৱা হ’লে! ইমান ধুনীয়া ফিগাৰ। 

    —যোৱা তাইৰ ৰুমত, গৈ চুদি দিয়া গৈ। তাই একো নকয়। 

    —সঁচাই?

 

          ৰাহুলে তপৰাই উত্তৰ দিয়ে;

    —সঁচাকৈ যা তই চুদি আহ গৈ। 

    —মই যে কাহিনীটো শুনিব নাপাম! 

 

          লুনাই তাৰ গালত চুমা এটা দি কয়;

    —তুমি ওভতি নহালৈ মই নকও নহয়! 

 

          হাঁহি মাৰি গুছি যায় নিয়ৰ। গৈ জোনালীৰ ৰুমৰ দৰ্জাত টুকুৰিয়ালে। জোনালী ওলাই আহিল। তাক দেখি সুধিলে;

    —কিবা লাগিছিল বাবা?

    —নাই আণ্টি, আপোনাৰ লগত তেনেকৈ কথা পতা হোৱাই নাই নহয়, সেয়ে ল’গ পাবলৈ আহিলো। বোলো চা-চিনাকিয়ে হৈ লওঁ, নহ’লে কেতিয়াবা ৰাস্তাই পদূলিয়ে কাজিয়া-মাৰামাৰি লাগি গ’লে দিগদাৰ হৈ যাব দেখোন।

    —হাহাহা, হয় দেই। আহা ভিতৰলৈ।

 

          নিয়ৰ সোমাই যায়, সৰু ৰুমটো। এখন বিচনা, এখন ড্ৰেচিং টেবুল আৰু এখন আলনা আছে। নিয়ৰে বিচনাতেই বহে। কাষত বহি লয় জোনালীও। তাই সোধে নিয়ৰক;

    —তোমাৰ নামটো কি বুলি কৈছিলা তেতিয়া?

    —নিয়ৰ, নিয়ৰ নাথ। 

    —অ’ ধুনীয়া নাম। 

    —পিছে আপোনাৰ পৰিচয়?

    —জোনালী কাকতি, ৰান্ধনী হিচাপে আছো ইয়াত। ঘৰত ল’ৰা-বোৱাৰী থাকে, ছোৱালীক বিয়া দিছো।

    —আৰু হাচবেণ্ড? 

    —আছে, কিন্তু বেলেগ মাইকীৰ লগত। 

    —কি আচৰিত! ইমান ধুনীয়া, হট, চেক্সী মানুহজনীক এৰি সি বেলেগ মাইকীৰ লগত??

    —ওমম। হট, চেক্সী মানে কি নো?

    —দেখাত ধুনীয়া মাইকী মানুহবোৰক কয়। যিবোৰ মাইকীৰ ফিগাৰ ভাল, সেইবোৰ।

    —অ’ চিধাকৈ কোৱা যাৰ দুদু আৰু তপিনা ডাঙৰ বুলি। ইমান ভালকৈ কিয় কব লাগে?

    —সেয়াই বাৰু! 

    —মোৰ কেইটা ডাঙৰ নে?

    —দেখালে হে জানিম।

 

          তলওঁঠ কামুৰি জোনালীয়ে পিন্ধনৰ মেক্সি খুলি পেলাই। ক’লা ব্ৰাৰ সৈতে এযোৰ বিশাল দুদু। নিয়ৰৰ লোভ লাগে। কেনেবাকৈ ব্ৰা টোও খুলি দিয়া হেঁতেন! সি কয়;

    —ব্ৰা থাকিলে গ’ম নাপায় আণ্টি, খুলি দিয়ক। 

    —লাজ লাগে যে?

    —লাজ কৰিলে কি হব নো? আমি দুটা হে আছো ইয়াত।

 

          তাই নিয়ৰলৈ পিঠি দি বহে আৰু ব্ৰাটো খুলিব দিয়ে। নিয়ৰেও খুলি দিয়ে। জোনালীয়ে তাক দেখুৱাই। নিয়ৰে লাৰি চাই কয়;

    —ডাঙৰ আছে বহুত।

 

           উত্তেজনাত চটফটাই থকা নিয়ৰে দুদু দুটা মোহাৰিব ধৰে আৰু চুপিব ধৰে। নিয়ৰলৈ চাই জোনালীয়ে সোধে;

    —চুদিবা?

    —ওমম। আপোনাক দেখাৰ পৰা বাৰীডালে শান্তি পোৱা নাই।

    —চাওঁ দেখুওৱা।

 

           নিয়ৰে দেখাই দিয়ে তাৰ বাৰী। জোনালীয়ে মৰমেৰে চুই চাই কয়!

    —এই বয়সতে ইমান ডাঙৰ?

    —ওমম।

 

          নিয়ৰে জোনালীৰ বিশাল দুদু দুটা চুপিব ধৰে। জোনালীৰ ভাল লাগি যায়। তাই সুখৰ গেঙনি মাৰি কয়;

    —ওমমম আহ্ চচচচচচ… তোমালোকৰ বয়সৰ ল’ৰাবোৰে চুপিলে বৰ ভাল লাগে অ’ বেটা। মোৰ ধনটোক ইংগিত দি থাকিলেও নুবুজে সি। 

 

          নিয়ৰে দুদু চুপা এৰি জোনালীক সোধে;

    —আপোনাৰ ধন মানে? 

    —মোৰ ল’ৰাটোৰ কথা কৈছো অ’। তোমাতকৈ ডাঙৰ হব সি, কলেজত পঢ়ি আছে।

    —আপুনি নিজ পুতেকক চুদিব দিব?

    —অ টো আকৌ, পুতেক হোৱাৰ আগত সি পুৰুষ আৰু মইও তাৰ মাক হোৱাৰ আগত এগৰাকী নাৰী। বাপেক শয্যাশায়ী হোৱাৰ পিছত কিমান চটফটাই আছিলো সেয়া অকল মই জানো। বাপেকে লৰচৰো কৰিব নোৱাৰে, কি চুদিব? না তাৰ বাৰী উঠে না তাৰ কিবা অনুভৱ হয়! ৰাতি বিচনাত পৰাৰ লগে লগে ঘৰ চলোৱাৰ চিন্তাই হেঁচি ধৰে। বাপেকৰ মুখলৈ চালে দুখ আৰু খং দুয়োটাই যুদ্ধ লাগে মোৰ মনত। ইফালে বুচখন পিৰপিৰাই থাকে এডাল বাৰীৰ আশাত। তেতিয়া ধনৰ বয়স মাত্ৰ ৯ বছৰ। ডাঙৰ হোৱা হেঁতেনো মই তাক কেনেকৈ নো ক’লো হয় যে মোৰ চুদাব মন গৈছে, থাকিব পৰা নাই। তাক বুকুৰ মাজত সুমুৱাই শুই থাকো কেৱল। ভাবি থাকো কাৰ পৰা নো চুদন খাওঁ। বুচৰ ৰস খহি পেণ্টি তিতি যায়। তেনেকৈ ধনক ডাঙৰ কৰাৰ চিন্তাই, চুদন খোৱাৰ চিন্তাই মোক ৰাতি শুব নিদিয়ে। তাৰ পিছত মানুহৰ ঘৰে ঘৰে কাম বিচাৰি গ’লো, বাচন ধুৱা, কাপোৰ ধুৱা, ঘৰ চাফা কৰা এইবোৰ কৰো। টকা পাওঁ কিন্তু মোক যিটো বস্তু লাগে সেয়া নাপাওঁ কাৰোপৰা। যিমান বেয়া অৱস্থাৰে কাপোৰ পিন্ধিলেও পোৱা নাছিলো, কোনেও আহি মোক জোৰ কৰি চুদা নাছিল। 

 

          কথাখিনি কৈ জোনোলীয়ে হুমুনিয়াহ এৰে। নিয়ৰে ইমান পৰে মনযোগেৰে শুনি থাকি জোনালীক কয়;

    —কাপোৰত একো নাই আণ্টি, চভাৱ ভাল হ’লে আপুনি উলংগ হৈ দেখালেও আপোনাক নুচুদে। পাৰিলে কাপোৰেৰে আপোনাৰ দেহ ঢাকিবলৈ চেষ্টা কৰিব, কিন্তু চভাৱ বেয়া হ’লে আপুনি সম্পূৰ্ণ দেহ ঢাকি গ’লেও আপোনাক বেয়া নজৰেৰে চাব অথবা চুদিবলৈ বিচাৰিব। কাপোৰৰ ভিতৰৰ শৰীৰ কল্পনা কৰিব। এই যে বেয়া কামবোৰ হয় থাকে সেইবোৰ কি কাপোৰ নিপিন্ধা ছোৱালী দেখি কৰে নেকি পুৰুষবোৰে? নকৰে নহয়, শৰীৰটো ঢাকি থলেও কৰিব সিহঁতে কাৰণ সিহঁতৰ চভাৱেই বেয়া। সৰু ছোৱালীকো দেখোন কৰে, তাহাঁতক কি দেখি নো কৰে? কথা সেয়াই আণ্টি, যাৰ যি চভাৱ। 

 

          জোনালীৰ চকু সেমেকি উঠে নিয়ৰৰ কথাত। নিয়ৰক মৰমেৰে গালত হাত বুলাই সোধে;

    —ইমান ডাঙৰ ডাঙৰ কথা ক’ত শিকিছা বাবা?

    —মোৰ বা আছে নহয়, তাইয়ে শিকাইছিল মোক সৰুতে। তেতিয়া মই ধৰ্ষণ মানে কি বুজাও নাছিলো। বাতৰিত দেখি যেতিয়া মাক সুধিছিলো মায়ে কৈছিল, “সেইবোৰ এতিয়াই জানি কি কৰিবি? ডাঙৰ হ’লে বুজিবি।” কিন্তু বায়ে মোক ওচৰত মাতি বুজাই দিছিল ধুনীয়াকৈ। মায়ে বাক গালি দিয়াত বায়ে মাকো বুজাইছিল যে ল’ৰাবোৰক সৰুতে এইবোৰ শিক্ষা নিদিলে পিছলৈ বেয়া দৃষ্টিৰে চাই ছোৱালীক। 

 

    —আচলতে নাৰী শৰীৰে পুৰুষক আকৰ্ষিত কৰেই কিন্তু সেইবুলি তুমি দৌৰি গৈ চুদিব নোৱাৰা, সকলোৰে নিজস্বতা থাকে। আকৰ্ষণীয় শৰীৰ হ’লেই যে সেইগৰাকী ৰেণ্ডি হব সেয়াওটো নহয়। তোমাৰ দেখি যদি ভাল লাগিছে তুমি মনতে ভাবি হাত মাৰা তাত কাৰো আপত্তি নাথাকিব অথবা কোনেও গম নাপাব আৰু কাৰো ক্ষতিও নহব। মই নিজেই মোৰ ল’ৰাৰ কথা ভাবি আঙুলি মাৰো। 

 

    —ওমম।

 

 

          কিছুসময় নীৰৱে থাকি জোনালীয়ে দুখ লগাৰ দৰে মাতেৰে সোধে নিয়ৰক;

    —পিছে এতিয়া মোৰ লগত একো নকৰা ন তুমি?

 

    —কোনে কৈছে নো নকৰো বুলি?

 

    —পিছে অলপ আগত দেখোন বহুত জ্ঞান দিলা! 

 

    —সেয়া মই সদায় মানি চলা কথা আণ্টি, জোৰ কৰি মই কাকো নুচুদু বা ধৰ্ষণৰ কথাও মনলৈ নানো। যিয়ে চুদিবলৈ দিয়ে তাক চুদিম।

 

          জোনালীয়ে নিয়ৰৰ বাৰীডাল মুখত লৈ চুপিব ধৰে। ইফালে লুনাই তিনিজন পুতেকৰ সম বয়সীয়া ল’ৰাৰ সৈতে জীৱনৰ আনন্দ লোৱাত ব্যস্ত। লুনাৰ লোভনীয় শৰীৰ দেখি বিকাশ, ৰাহুল আৰু গৌৰৱে বাৰী নমাই ৰাখিব পৰা নাই। বিকাশে শুই থকা লুনাৰ মুখৰ আগত বাৰীডাল উলিয়াই দিয়ে, লুনাই বুজি পাই মুখত ভৰাই লৈ চুপি থাকে আৰু গৌৰৱে লুনাৰ বুচখন মেলি লৈ মৰমেৰে চুমা এটা দিয়ে, লুনা শিহঁৰি উঠে। এক বেলেগ অনুভৱত উটি যায় তাই। গৌৰৱে লাহে লাহে মৰমেৰে লুনাৰ বুচ চেলেকি থাকে, সি ইমানেই লাহে লাহে চেলেকি দিয়ে যে লুনাৰ উত্তেজনা তুংগত উঠে। ইফালে বিকাশৰ বাৰীডাল মুখত লৈ চুপিয়েই আছে, তলৰ ফালে গৌৰৱে বুচখন চেলেকি আছে। বুচখন যেন তাৰ প্ৰিয় খাদ্য, তেনেকৈ চেলেকিছে। বিকাশে বাৰী চুপাই চুপাই গৌৰৱলৈ চাইছে, সি কেতিয়াও কোনো পৰ্ণ ভিডিওত তেনেকৈ চেলেকা দেখা নাছিল, ইমান মৰমেৰে.. উফ্…!! ৰাহুলে লুনাৰ দুদু দুটা চুপিছে, জোৰেৰে চুপি দিয়ে, লুনা উত্তেজনাত চকু বন্ধ কৰি দিয়ে, গৌৰৱক বুচখনত হেঁচি ধৰে। এইবাৰ গৌৰৱে লুনাৰ ভৰি দুখন দাঙি লৈ কতিৰ ফুটাটো চেলেকিব খোজে, লুনাই বাধা দিয়ে। বিকাশৰ বাৰীডাল মুখৰ পৰা উলিয়াই গৌৰৱক কয়;

    —নালাগে বাবা কতিৰ ফুটাত লেতেৰা থাকে।

 

          বিকাশে অলপ আচৰিত হৈ লুনালৈ চাই, লুনাই আকৌ তাৰ বাৰীডাল মুখত লৈ চুপি থাকে। গৌৰৱে লুনাৰ কথা নুশুনি কতিৰ ফুটাটো চেলেকিব ধৰে। লুনাই বাধা দিয়াত সি ৰৈ গৈছিল, কিন্তু পিছত সি ৰৈ নাথাকি কতিখন চেলেকি থাকে। লুনাৰ চকুলো বৈ আহে। 

 

          জোনালীক বহু সময় মুখ চুদি নিয়ৰে তাইৰ বুচখন চেলেকে, চপচপাই শুব্দ ওলাই যায়। জোনালীয়ে নিয়ৰক বুচৰ মাজত হেঁচি দিয়ে। সি পিয়াহত আতুৰ হোৱাৰ দৰে বুচখন চেলেকি থাকে। চেলেকি পিছল কৰি লৈ সি তাৰ বাৰীডাল জোনালী আণ্টিৰ বুচত সুমুৱাই দিয়ে। জোনালীয়ে চকু বন্ধ কৰি দিয়ে সুখত। মনতে কল্পনা কৰে পুতেকে চুদিছে তাইক। নিয়ৰে চুদি যায় নিৰন্তৰ। চুদনৰ তালে তালে ঠাপ ঠাপ ঠাপ শব্দ আৰু জোনালীৰ বিশাল দুদু দুটা অগাপিছা হৈ থাকে। নিয়ৰলৈ কামুক দৃষ্টিৰে চাই চাই চুদন খাই থাকে তাই। দহ মিনিট মান চুদি নিয়ৰৰ কঁকাল বিষোৱাৰ দৰে কৰে আৰু সি জোনালীৰ কতিত চুদিবলৈ জোনালীক কুকুৰৰ দৰে কৰি লয়। অৰ্থাৎ Doggy style. নিয়ৰে জোনালীৰ কতিৰে বাৰী সুমুৱাই দিয়ে, এবাৰতে পৰপৰাই সোমাই যায়। সি জোনালীক কতিত চুদি চুদি সোধে;

    —কতিৰে বাঁহ সুমুৱাইছিল নেকি হে আণ্টি?

    —বাঁহ নহয় অ’ বাৰীৰে চুদি চুদিয়ে এনেকোৱা বহল কৰি পেলাইছে। 

    —আহ্ আণ্টি, ইমান মজা লাগিছে আপোনাক চুদি, উফ্…! 

    —চুদা বাবা, চুদি চুদি কতিখন নেফানেফ কৰি দিয়া। 

 

          নিয়ৰে চুদনৰ গতি বঢ়াই দিয়ে, জোনালীৰ ওলমি থকা দুদু দুটা লৰি থাকে চুদনৰ তালে তালে। নিয়ৰে তাৰ বাৰীডাল এবাৰ কতিত সুমুৱাই, উলিয়াই আনি আকৌ বুচত সুমুৱাই, আকৌ কতিত সুমুৱাই, তেনেকৈ এবাৰ কতি এবাৰ বুচত সুমুৱাই সি ভাগৰি গ’ল। এইবাৰ সি জোনালীক তাৰ ওপৰত উঠাই উঠা বহা কৰিব নিৰ্দেশ দিলে, জোনালী কোৱা মতেই নিয়ৰৰ বাৰীডাল বুচত সুমুৱাই উঠা বহা কৰি থাকিল। নিয়ৰে পৰ্ণত দেখাৰ দৰে তলেৰে তলঠাপ দি গ’ল। নিৰন্তৰ চুদন দি সি জোনালীক সুধিল;

    —আণ্টি ক’ত পেলাম পানী?

    —বুচতে উলিয়াই দিয়া বাবা, আহ্ আহ্ মোৰ ওলাব আহ্ কেলা।

 

          নিয়ৰ আৰু জোনালী দুয়ো পানী এৰিলে একেলগেই। নিয়ৰৰ কাষত বাগৰি জোনালীয়ে তাক বুকুৰ মাজত সুমুৱাই ললে, নিয়ৰ যেন তাইৰ নিজৰ পুতেক হে! নিয়ৰে জোনালীৰ বুকুৰ মাজত সোমাই সুধিলে;

    —মানুহৰ ঘৰে ঘৰে কাম কৰি ফুৰাৰ পিছত কি হ’ল নক’লে যে। 

    —এতিয়া নকওঁ দিয়া, পিছত আহিবা এদিন মোক আকৌ চুদিবলৈ, তেতিয়া ক’ম বাকীখিনি। 

 

           আকৌ বেলেগ এদিন চুদিবলৈ মতা বাবে নিয়ৰৰ মনতে ফূৰ্তি লাগিল। সি নিজৰ কাপোৰবোৰ পিন্ধি লৈ ৰাহুলৰ ৰুমলৈ আহিল। জোনালীও দৰ্জা জপাই শুই পৰিল।

 

          নিয়ৰে ৰাহুলৰ ৰুমৰ দৰ্জা টুকুৰিয়াওতে বিকাশে আহি দৰ্জা খুলি দিলে। নিয়ৰে সোমায়ে দেখে ৰাহুলে লুনাক মুখ চুদি আছিল আৰু গৌৰৱে লুনাৰ দুদু দুটা চুপি আছিল। নিয়ৰে গৈ লুনাৰ ৰস বৈ থকা বুচখনত চুমা এটা খায়। কঁপি উঠে লুনা। তাইৰ মন যায় এই চাৰিজন চেঙেলীয়া ল’ৰাক তাইৰ লগত ৰাখিবলৈ। তাই যেন সদায় সিহঁতৰ দাসী হৈ থাকিব। নিয়ৰে লুনাক কয়;

    —বাকী থকা কাহিনীখিনি শুনোৱা সোনকালে।

 

          ৰাহুলে নিয়ৰক অভিমানত কোৱাৰ দৰে কয়;

    —বাহঃ বাহঃ মোৰ কাহিনী শুনিব আহি এতিয়া লুনা আণ্টিৰ কাহিনী হে শুন তই। 

    —নহয় বে, তোক টো স্কুলত ল’গ পায়েই থাকিম কিন্তু লুনা আণ্টিক যে ল’গ নাপাম আকৌ, সেইবাবে। 

    —চুদিৰভাই…। আণ্টি কোৱা হে কাহিনীখিনি। 

 

          লুনাই গোটেইকেইটাক ভালকৈ বহিব দি গৌৰৱৰ মুখৰ আগত মুখ খন পাতি দি কয়;

    —বাবা মোৰ ৰসখিনি খাই চাফা কৰি দিয়াচোন। 

 

          গৌৰৱে ধুনীয়াকৈ লুনাৰ বুচখন চেলেকি চফা কৰি দিয়ে আৰু বুচৰ নিমখীয়া ৰসখিনি খাই গিলি থয়। লুনাইয়ো বহি লৈ নিয়ৰক উদ্দেশ্যি কয়;

    —মোক ল’গ পাই থকাৰ বুদ্ধি এটা আছে, তহঁতে কৰি চাব পাৰ কিন্তু সেইটো কৰিলে তহঁতৰ ভৱিষ্যত নষ্ট হয় বুলি হে ভয় লাগে মোৰ।

 

          ৰাহুলে সোধে;

    —কি বুদ্ধি আণ্টি?

    —তহঁতে ইয়াতে কোনোবা মাষ্টৰ যোগাৰ কৰি টিউচন কৰা আৰম্ভ কৰ, টিউচন শেষ হ’লে মোক ল’গ কৰিবি আৰু ঘৰে ঘৰে যাবি। তেতিয়া ল’গো পাবি আৰু পঢ়াও হব। কিন্তু যদি পঢ়াত গাফিলতি হোৱা গ’ম পাওঁ তেতিয়াহ’লে মই তহঁতক একো নিদিও আৰু তহঁতক চাবলৈয়ো সুবিধা নিদিও। এনেও ৰাহুলৰ গাৰ্জেন মইয়েই। হব নে নাই ক তহঁতে।

 

          আটাইকেইজনে বুদ্ধিটো ভালেই পায়। সিহঁতৰ পঢ়াও হ’ল মজাও হ’ল। লুনা আৰু জোনালী দুজনীকে চুদিব পাৰিব। তাৰপিছতে লুনাই আৰম্ভ কৰে আধৰুৱা কাহিনীখিনি। তাই নিয়ৰক সোধে;

    —ক’ত এৰিছিলো মই?

    —মাঘী বাক দেউতাকে চুদিব গৈছে আৰু তুমি দুৱাৰমুখৰ পৰা চাই আছিলা।

    —তাৰপিছত কি হ’ল শুন………..

 

 

………………………

 

 

মণিৰ ঘৰত:

          মাজৰাতি তেতিয়া ২টা বাজিছে। কুশল, মণি আৰু দুৱৰি এখন বিচনাত। বিচনাখন কঁপি আছে। কেৰ কেৰ কেৰ কেৰ কৈ মাতো ওলাই আছে। মাজে মাজে নাৰীৰ উমম আহ উফ যাতীয় শব্দ আৰু ঠাচ ঠাচ ঠাচ কৈ চৰিওৱাৰ দৰে শব্দ। কঁম্পিত বিচনাত শুই থকা দুৱৰি হঠাৎ জাঁপ মাৰি উঠে আৰু ভূমিকম্প বুলি ভাৱি ভয় খায় তাই। পিছত হে লক্ষ্য কৰে মাক আৰু দেউতাকে যোৰদাৰ চুদা চুদি কৰি আছে। দেউতাকে চুদি চুদি বিচনা কঁপাই আছে আৰু মণিৰ ডাঙৰ দুদু দুটা হিলি আছে। মণিয়ে জীয়েকক সাৰ পোৱা দেখি তাইলৈ চাই হাঁহি দিয়ে আৰু চুদনৰ মজা লৈ থাকে। দুৱৰিৰো মন যায় চুদন খাব। তাই হাওলি গৈ মাকৰ দুদু এটা পিতিকি পিতিকি চুপি থাকে। এইবাৰ তাই গৈ চুদি থাকা বুচখনৰ কাষত চুমা খাই আৰু বুচত জিভাৰে চেলেকি থাকে, ফলত একেলগত মাকৰ বুচখন আৰু দেউতাকৰ বাৰীডাল চেলেকা যায় তাইৰ। তাৰপিছত পজিশ্যন সলনি কৰি কৰি চুদি থাকে কুশলে মণিক। দুৱৰি উত্তেজিত হৈ পৰে কিন্তু উপায়হীন হৈ শুই থাকে আকৌ। কুশলে মণিক চুদি চুদি বাৰীৰ পানী খিনি কাষত শুই থকা জীয়েকৰ মুখৰ ওপৰত পেলাই দিয়ে। গালত গৰম গৰম অনুভৱ কৰি দুৱৰি জাঁপ মাৰি উঠে। তাই লাৰি চাই গম পাই যে সেয়া দেউতাকৰ বীৰ্য। মাকহঁতলৈ চাই তাই, সিহঁতে তাইলৈ চাই হাঁহি থাকে। তাৰপিছত মণি আহি জীয়েকৰ গালত লাগি থকা বীৰ্য্য খিনি চেলেকি নিজৰ মুখত সুমুৱাই লয় আৰু গিলি থয়। দুৱৰি খঙেৰে গুছি যায় মাকহঁতৰ ৰুমৰ পৰা। 

 

লুনাৰ অতীত:

          ৰবিনে মাঘীক চুদা হোৱাৰ পিছত পানী খিনি মাঘীৰ গাত পেলাই ওলাই যায় বাহিৰলৈ। মাঘীৰ ভাল লাগে মনটো, বহু দিনীয়া সপোন এটা যেন পূৰণ হ’ল তাইৰ। তাই মেক্সিটোৰে দেউতাকৰ বীৰ্য্যখিনি মচি মচি ভনীয়েকলৈ চাই, ৰাণী বায়েকলৈ চাই আছে একেথৰে। হঠাৎ মাঘীয়ে তলকিব নোৱাৰাকৈ উঠি আহি ৰাণীয়ে বাপেকৰ বীৰ্য্য পৰা ঠাইডোখৰ চেলেকি দিয়ে আৰু শুই পৰে বায়েকৰ পিনে পিছ দি। মাঘীয়ে ধৰিবই নোৱাৰে হঠাৎ কি হ’ল ৰাণীৰ। তাই সিদিনা কাপোৰ নিপিন্ধাকৈয়ে শুই থাকে। 

 

          পিছদিনা আবেলি ৰবিনে দুজন মানুহ লৈ আহে। বিয়া বাৰু কৰাই ল’ৰা-ছোৱালী ডাঙৰ হোৱা মানুহ সিহঁত দুইটা। মাঘী আহি মাতি লৈ যায় দুয়োকে তাইৰ ৰুমলৈ আৰু দুয়োৰে পৰা চুদন খায়। ইমানেই বেয়াকৈ চুদিছিল যে মাঘী বিচনাৰ পৰ উঠিব নোৱাৰা হৈছিল। তথাপি তাই ৰৈ যোৱা নাছিল। লাহে লাহে মাঘী সহ্য কৰিব পৰা হ’ল, কামটোত মজা লগা হ’ল। কেইমাহমান পিছত এদিন ৰাতি দেউতাকে তাইক চুদি থকা সময়তেই সিফালে লুনাৰ ৬ নম্বৰ সন্তান এটা হ’ল। এইবাৰ ল’ৰা হ’ল। ঘৰখনৰ প্ৰথম ল’ৰা বুলি চবেই মৰম কৰে তাক। 

 

          ল’ৰাটোৰ জন্মৰ কেইমাহমান পিছতেই ব্লিডিং হৈ মাঘী মৰি থাকে। মাঘীয়ে ভায়েকে তাইক বা বুলি মতাও শুনিব নাপালে। তাৰপিছত ৰাণী আৰু লুনা দুয়ো বেশ্যা বৃত্তি আৰম্ভ কৰে। ৰবিনে কামলৈ যোৱা বন্ধ কৰে, ঘৈণীয়েক আৰু জীয়েকে পোৱা পইচাৰে সি মদ খায়। দিনটো সিহঁত দুটা ব্যস্ত হৈয়ে থাকিব লাগে। কেতিয়াবা লুনাই ল’ৰাটোক এফালে গাখীৰ খুৱাই থাকে আৰু আনফালে কাষ্টমাৰক গাখীৰ খুৱাই থাকে। কোনোবা এজনে চুদিও থাকে। 

 

          তেনেকৈ কিছুদিন যোৱাৰ পিছত এদিন বজাৰত এজন মানুহ আহি লুনাক ল’ৰা চম্ভালা কামৰ কথা কয়। লুনাই মান্তি হয়, কিন্তু এটা চৰ্তত। চৰ্তটো হ’ল যে তাইৰ এটা বাট্ছা আছে আৰু তাকো সিহঁতৰ ঘৰতে ৰাখিব দিব লাগিব। লুনাই ভাবে যে কিবাকৈ ভাল কাম এটা গোটাব পাৰিলে বেশ্যা বৃত্তি কৰিব নালাগিব আৰু সৰু ছোৱালীটোৰ লগতে ল’ৰাটোকো ভালকৈ শিক্ষা-দিক্ষা দি ডাঙৰ কৰিব পাৰিব। ডাঙৰ কেইজনীটো নষ্ট হ’লেই। সৰু দুটাক ভাল কৰিব লাগিব। মানুহজনে মান্তি হয় আৰু লুনাক ঘৰৰ এড্ৰেচটো দি থৈ গুছি যায়।

 

          পিছদিনা ৰাতিপুৱাই লুনা উপস্থিত হয় এড্ৰেচ মতে। এড্ৰেচ দি যোৱা মানুহজনে বেলেগ এগৰাকী মানুহ মাতি চিনাকি হবলৈ দিয়ে আৰু অফিচলৈ গুছি যায়। মানুহজনীৰ লগত চা চিনাকি হৈ গ’ম পাই তাইৰ নাম জোনালী। লুনাইয়ো নিজৰ পৰিচয় দিয়ে আৰু ৰাহুলক ৰাহুলৰ মাকৰ পৰা আনি নিচুকাব ধৰে। যমজ সন্তানৰ দৰে দুয়োকে সমানে মৰম কৰে আৰু ৰাহুলৰ মাক-বাপেকে দুয়োৰে বাবে সমান বস্তু আনিব দিয়ে। দুয়োৰো বয়স সমানেই, কেৱল ৰাহুল লুনাৰ ল’ৰাটোতকৈ দুদিন সৰু। ৰাহুল আৰু ল’ৰাটোৰ বৰ মিল, দুয়ো ভাই ভাই হৈ থাকিলেও বন্ধুৰ দৰে থাকি বেছি ভাল পায়। দুয়ো ডাঙৰ হ’ল, স্কুল যাব পৰা হোৱাত স্কুল যাব আৰম্ভ কৰিলে। সময় গৈ থাকিল তেনেকৈ।

 

          কিন্তু লুনাৰ যৌন ক্ষুধাই তাইক পাগলীৰ দৰে কৰি পেলাইছিল। ৪ বছৰলৈ সহ্য কৰিলে তাই কিন্তু সহ্যৰ সীমা বাহিৰ হোৱাত তাই ৰাহুল হঁতৰ ঘৰৰ পৰা যাব ওলাল আকৌ গিৰিয়েকৰ চুদন খাব। ৰাহুলে কন্দা বাবে তাই ৰৈ গ’ল। কিন্তু গিৰিয়েকে ঘৈণীয়েকক মনত পেলোৱাও নাই। পেলাব কিয় মনত? ঘৰখনত তাৰ লগত চাৰিজনীকৈ ছোৱালী আছে। মাঘীৰ তলৰ জনীৰ বয়স ১৯ বছৰ হ’ল, দেউতাকে তাইক সদায় চুদে। ঘৈণীয়েকৰ দৰে ৰাখে তাইক, তাইয়ো ভাল পাই দেউতাকৰ লগত তেনেকৈ থাকি। পইচা নোলোৱাকৈ ফ্ৰীত চুদাই তাই বেছি মজা পাই। দেউতাকে ৰাতি হ’লে ৰাণী আৰু ব’হাগীক সদায় চুদে। ৰাণীয়ে দেউতাকৰ লগত মদো খায়, দেউতাকক সুখী কৰি ৰাখে। মাকে পইচা পঠিয়াই থাকে মাহে মাহে আৰু সেই পইচাৰে সিহঁতৰ মদৰ খানা চলে। স্কুল যোৱা, পঢ়া শুনা কৰাৰ কোনো একো চিন চাবেই নাই। সৰু ছোৱালীজনীয়ে চোতালত বহি পঢ়ে কেতিয়াবা। দেউতাকে দেখিলে গালি দিয়ে। 

 

          লুনা ৰৈ যায় ৰাহুলৰ কান্দোনত। তাৰপিছত থাকি যাব লগা হয় সিহঁতৰ ঘৰতেই। কিন্তু বজাৰ কৰিব যোৱা বা বাহিৰলৈ ওলাই যোৱাৰ সুবিধা পালে লুনাই বাহিৰত চুদন খাই আহে। এদিন দুদিনকৈ ৰাহুলহঁত সপ্তম শ্ৰেণী পাই আৰু সেইবাৰ লুনা অলপ দীঘলীয়াকৈ থকাকৈ ঘৰলৈ যাব বিচাৰে, ৰাহুলে যাব দিয়ে এইবাৰ। লুনা আৰু তাইৰ ল’ৰাটোক লৈ ঘৰলৈ যায় থকাকৈ। ৰাহুলো গুছি যায় তাৰ মাহীয়েক হঁতৰ ঘৰলৈ। লুনা ঘৰত থকা তিনি দিন হৈ যায় আৰু বায়েক হঁতক পাই ভায়েকে ভাল পাই। কিন্তু ৰাণী আৰু ব’হাগীয়ে দুষ্ট খেল এখন ৰচনা কৰিব লাগি যায়। 

 

          লুনা ঘৰলৈ যোৱাৰ তিনি নম্বৰ দিনা ৰাতি লুনা আৰু দেউতাকৰ লগতে সিহঁতৰ ল’ৰাটোও শুৱে। মাজনিশা লুনা আৰু ৰবিনৰ মাজত যৌন কাৰ্য চলি থাকে কিন্তু ল’ৰাটোই টোপনি নোযোৱাকৈ মাক দেউতাকৰ কামটো চাই থাকে। লুনা আৰু ৰবিন দুয়ো ভাগৰি টোপনি যায় কিন্তু ল’ৰাটোৰ টোপনি নাহে, বহুদেৰি সাৰে থাকি সি মাকৰ উলংগ শৰীৰটো চুই চায়। লুনা তেতিয়া উপৰলৈ মুখ কৰি শুই আছে আৰু পুতেকে মাকৰ নাভিটোত আঙুলি সুমুৱাই খেলি আছে। দুয়োকাষে ওলমি যোৱা দুদু দুটা সি চুপিছে, গাখীৰ নাই কিন্তু ভাল লাগিছে। পেণ্টৰ তলত তাৰ চুচু টো টান আৰু দীঘল আনুভৱ কৰি সি মুক্ত কৰি দিয়ে। লাহেকৈ মাকৰ বুচখন চুই চায় সি, পিছল পিছল লাগে। দেউতাকে কৰাৰ দৰে সিও তাৰ চুচুটো মাকৰ বুচত সুমুৱাই চুদি আছে, এক বেলেগ আৰু নতুন অনুভৱে তাক ইমানেই সুখী কৰি তুলিছে যে সি নিৰন্তৰ চুদি গৈছে মাকক। মাকে টোপনিত একো গ’ম নাপায়। তাৰপিছত অজানিতে তাৰ মাকৰ বুচৰ ভিতৰতে পানী পৰি যায়, গাটো দুৰ্বল দুৰ্বল লাগে তাৰ। মাকৰ দুদু দুটা ধৰি গাৰ ওপৰতে শুই থাকে সি। বাৰীডাল সৰু হৈ বুচৰ ভিতৰৰ পৰা ওলাই আহিছে কেতিয়াবাই। তেনেকৈ ৰাতিপুৱা সাৰ পাই লুনাই। পুতেকক তেনেকৈ দেখি গম পাই যে ৰাতি পুতেকে মাকক চুদিছে। বাৰীডাল দাং খাই বুচৰ দুৱাৰমুখতে আছে। মাকে তাক গাৰ পৰা নমাই বাৰীডাল জুখি চাই, দীঘল আৰু মোটা। মুখত লৈ চুপি দিয়ে লুনাই। পুতেকক হাত মাৰি দিয়ে, স্পীডত হাত চলাওতে পুতেকে সাৰ পাই যায় আৰু মাকে তাৰ বাৰীডাল লাৰি থকা দেখি লাজতে বাৰীডাল লুকুৱাব খোজে। মাকলৈ ভালকৈ নাচাইয়ো, কাৰণ লুনাই তেতিয়ালৈ কাপোৰ পিন্ধাই নাই। তাৰ পিছত লুনাই কয়‌ তাক;

    —ৰাতি চুদিবলৈ লাজ লগা নাছিল তোৰ? এতিয়া লাজ কৰি দেখাইছ যে! ভালে ভালে চুদ মোক। 

 

            সি তাৰ উঠি থকা বাৰীডাল মাকৰ মেলি ধৰা বুচত সোমাই দিয়ে, মাকে পুতেকক সাৱটি ধৰে, পুতেকে ৰাতি কৰাৰ দৰে কৰি থাকে আৰু চুদি থাকে বহু সময়। মাকে সুখতে গেঙাই থাকে;

    —আহ্ কেলা ৰেণ্ডা জহৰা চুদা চালা চুদ মাৰক, চুদি চুদি বুচ ফালি দে চেট আহ্। কিমান দিন এনেকুৱা চুদন পোৱা নাই অ চেট। চুদ চেট চুদ আহ। 

 

          মাক পুতেকৰ চুদন চলি থাকে আৰু ঠিক সেই সময়তে ৰাহুল আৰু তাৰ মাহীয়েকৰো ৰাতিপুৱাৰ কামফেৰা চলি থাকে (কামাগ্নিঃ এক যৌন অভিলাষ – ২ ত পঢ়িবলৈ পাব)। একেল’গে ডাঙৰ হোৱা দুয়োজন ল’ৰাই একেল’গে যৌনতাৰ সুখো লাভ কৰিলে। এজনে মাকৰ পৰা আৰু আনজনে মাহীয়েকৰ পৰা। 

 

ৰাহুলৰ ঘৰত:

          লুনাই কাহিনী কৈ কৈ ৰৈ দিয়ে। ইহঁতৰ মন যায় জানিব লুনাৰ পুতেক কোন আৰু নাম কি? ৰাহুলৰ লগত একেল’গে ডাঙৰ হোৱা কোন ল’ৰা? ঘৰখনত দেখোন কাকো দেখা নাই তেনেকুৱা বেলেগ ল’ৰা। লুনাক প্ৰশ্ন কৰাত লুনাই হাঁহে আৰু সিহঁতক কয়;

    —এতিয়াই সকলো ক’লে টিউচন পঢ়িবলৈ আহোতে কি ক’ম তহঁতক? এতিয়া ৰাতিপুৱাবই, শুই যা গোটেইকেইটাই। 

 

          তেনেকৈ কৈ লুনা বুকুত পেটিকোটটো মেৰিয়াই যাব ওলাল বাহিৰলৈ। কিন্তু নিয়ৰে বাধা দি কয়;

    —ক’লৈ যোৱা আমাক এৰি? আমাৰ লগত থাকিব লাগিব তুমি। 

    —মুতি আহো অ বাল। 

    —ব’লা তেন্তে আমিও যাওঁ মুতিব। 

    —বাৰু ব’ল।

 

          বাথৰুমৰ সন্মূখত গৌৰৱে কয়;

    —তোমাৰ মুত খাম, আমাৰ গাত মুতিবা তুমি।

 

          এবাৰতে মান্তি হয় লুনা। গৌৰৱে বাথৰুমত শুই দিয়ে। লুনাই পেটিকোটটো উঠাই গৌৰৱৰ গাত চেৰচেৰকৈ মুতি দিয়ে। পিয়াহত আতুৰ হোৱা প্ৰানীয়ে পানী পোৱাৰ দৰে জিভা উলিয়াই লুনাৰ মুত গিলি খাই সি। শুই থকাৰ পৰা উঠি সি লুনাৰ মুতি থকা বুচ খন পাগলৰ দৰে চেলেকি খায় আৰু এমুখ মুত সি লুনাৰ মুখত ভৰাই দিয়ে। নিজেই নিজৰ মুত গিলি খাই লুনাই। বাথৰুমৰ দুৱাৰ মুখত ৰৈ নিয়ৰ, ৰাহুল আৰু বিকাশে মুখ মেলি চাই থাকে সিহঁতৰ কাণ্ড।  

 

মণিৰ ঘৰত:

          পিছদিনা দুপৰীয়া নিয়ৰ ঘৰলৈ উভতে। পিন্ধনত তাৰ স্কুলৰ ইউনিফৰ্ম, কিন্তু সি সিদিনা স্কুল নগ’লেই। ৰাতিপুৱা লুনাৰ লগত দুবাৰ চেক্স কৰি সময় পাৰ কৰিলে। গোটেইকেইটাই মিলি ৰাতিপুৱা লুনাক গণচুদন দিছিল। নিয়ৰে মাকক মাত লগাই ঘৰত সোমাল। মাকে তাক ফ্ৰেচ হৈ লব কয় আৰু ভাত বাঢ়িব ধৰে। 

 

          ভাত খাই থাকোতে মণিয়ে কাষত বহি পুতেকৰ চুলিখিনি চুই চুই সোধে;

    —বন্ধুৰ ঘৰত কেনে লাগিল বাবা? 

    —খুব ভাল লাগিল মা। সিহঁতৰ ঘৰত এজনী আণ্টি আছে, আমাক বৰ মৰম কৰিছিল।

    —হয়নেকি?

    —ওমম।

 

            ৰাতিপুৱা লুনাক চুদি নিয়ৰৰ যথেষ্ট দুৰ্বল লাগি আছিল গাটো। ভাতকেইটা খাই সি শুব যাব ওলাওতে মাক মাত লগালে;

    —বাবা মোৰ লগতে শুবা আহা। যোৱাকালিৰ পৰা তোমাক দেখা নাই, মনটো বৰ বেয়া লাগি আছে। 

 

          নিয়ৰে ভালেই পালে মাকৰ অফাৰটো। সি মান্তি হ’ল আৰু মণিৰ ৰুমত গৈ শুই পৰিল। কিছুসময় পিছত মাক আহি তাৰ কাষতে শুই দিলে। পিছফালৰ পৰা সাৱটি ধৰিলে পুতেকক। পিঠিত মাকৰ ডাঙৰ দুদু দুটা অনুভৱ হোৱাৰ লগে লগে বাৰী দীঘল হৈ আহিল তাৰ, কিন্তু চেক্স কৰিব মন যোৱা নাই। ভাগৰতে সি টোপনিত ঢলি পৰিল।

 

ৰাহুলৰ ঘৰত:

          লুনা আৰু জোনালী কথা পাতি আছে লুনাৰ ৰুমত। লুনাই জোনালীক সুধিলে;

    —কেনে পালি চুদন খাই?

    —ধুনীয়া চুদন দিব জানে বে সি, কতি, বুচ সকলোতে চুদিছে। 

    —মই সিহঁতক বুদ্ধি এটা দিছো যদি কামত দিয়ে তেতিয়াহ’লে আকৌ ল’গ পাবি সিহঁতক। এইবাৰ একেলগে চুদাম কেলা। 

    —হব দে। পিছে তোৰ ল’ৰাৰ ৰহস্য ভেদ কৰিলি নে নাই?

    —নাই। পিছত ক’ম সিহঁতক। 

 

           সন্ধিয়া ৫ মান বজাত নিয়ৰৰ মাক মণিমালাৰ টোপনি ভাঙিল। সাৰপাই পুতেকলৈ চালে, সি মাকৰ ফালে মুখ কৰি বিন্দাছ টোপনি গৈ আছে। মাকে তাৰ গালখনত হাত বুলাই দি চুমা এটাও দিলে। হঠাৎ মাকৰ মনত পৰিল, কিছুদিন আগত নিয়ৰে মাকৰ পেণ্টিটো মাকে থোৱা জেগাৰ পৰা অলপ বেলেগকৈ থোৱা কথাটো। মাকে নিজৰ পিন্ধি থকা পেণ্টিটো খুলি পুতেকৰ মুখৰ কাষত থৈ দিলে। মণিৰ মূৰত এটাই প্ৰশ্ন, সি বাৰু কি কৰিব মাকৰ পেণ্টিটো? কেৱল লাৰিয়ে চাই নে আন কিবাও কৰে মাকে নাজানে। যৌন গল্প এটাত মণিয়ে পঢ়িছিল য’ত পুতেকে মাকৰ পেণ্টিবোৰত হাতমাৰি মালপানীবোৰ পেলাই থৈ দিয়ে মনে মনে। মণিয়ে আজিলৈ তাইৰ পেণ্টিত তেনে কোনো চিন দেখা নাই গতিকে তাইৰ জানিবলৈ মন যায়। তাই তাইৰ মোবাইলটোৰ কেমেৰা অন কৰি এংগলটো চেট কৰি ল’লে যাতে বিচনাত শুই থকা পুতেকৰ কাণ্ড সম্পূৰ্ণ লক্ষ্য কৰিব পাৰে। বিচনাৰ কাষৰ আলমিৰাটোৰ ওপৰ ভাগৰ বয়-বস্তুৰ মাজত মোবাইলটো থৈ দিলে আৰু লগতে মোবাইলটো ফ্লাইট ম’ডত থবও পাহৰি নগ’ল মাকে। এটা হিডেন(Hidden) কেমেৰাৰ নিচিনাকৈ গোপনে ভিদিঅ’ ৰেকৰ্ডিং কৰি থাকিল মোবাইলটোৱে। মণিয়ে পুতেকৰ গালত আকৌ এটা চুমা দি ওলাই গ’ল বাহিৰলৈ।

 

          কুশল বিজনেছৰ কামৰ বাবে উজনিলৈ গ’ল ৰাতিৰ বাছত। মণি, দুৱৰি আৰু নিয়ৰ থাকিল মাত্ৰ ঘৰত। মণিয়ে শুবলৈ গৈ সন্ধিয়া কৰা ভিডিঅ’টো চাবলৈ মোবাইলটো খুলিলে। নিয়ৰে শুই উঠাৰ পিছতে তাই মোবাইলটো লৈ গৈছিল আহি। ভিডিঅ’টো প্লে কৰি চাই থাকিল তাই।

 

ভিডিঅ’ টোত:

          নিয়ৰে সাৰ পাই এঙামুৰি দি বিচনাত বহিছে। মূৰটো এবাৰ খজুৱাইছে। মাকৰ জেগাটোলৈ চাই সি পেণ্টিটো দেখিলে। দৰ্জাখনলৈ চাই সি পেণ্টিটো হাতত তুলি চালে, লিৰিকি বিদাৰি চাইছে ২ মিনিটমান সময়। তাৰ পিছতে নাকত লৈ শুঙি চাইছে। নিজৰ বাৰীডাল পেণ্টৰ ওপৰতে লাৰি আছে সি। অলপ পিছতে পেণ্টটো খুলি বাৰীডাল উলিয়াই ল’লে, মস্ত এডাল বিশাল বাৰী। সি মোহাৰি থাকিল কিছু সময়। তাৰপিছত পেণ্টিটো আগৰ জেগাত থৈ সি বাহিৰলৈ ওলাই গ’ল।

 

          নিয়ৰৰ বাৰিডাল দেখি মণিৰ মুখ মেল খাই গ’ল। লোভ লাগিল তাইৰ। প্ৰথম দিনা উঠা খংটো এতিয়া ইচ্ছালৈ পৰিবৰ্তন হ’ল। মণিৰ বুচখন পিৰপিৰাই গ’ল। কুশল থকা হ’লে আজি কুশলৰ চুদন খাব পালে হেঁতেন, কিন্তু এতিয়া উপায়হীন। বুচত আঙুলি সঞ্চালন কৰি শুই থাকিল। 

 

          পিছদিনা নিয়ৰ স্কুল গ’ল। ৰাহুলে আজি তাৰ বাকীথকা কাহিনীখিনি কোৱাৰ কথা। কথা মতেই কাম। জিৰণিৰ সময়ৰ আগৰ জেগাত বহি ল’লে চাৰিজনো। ৰাহুলে তিনিওজনক উদ্দেশ্যি প্ৰশ্ন কৰিলে;

    —এতিয়া ক কাৰ কি মনত আছে?

 

          বিকাশে সোধে;

    —ফটুৱামি বন্ধ কৰ আৰু চিধাই ক মাহীয়েৰৰ বুচ চেলেকাৰ পিছত কি হ’ল?

 

          ৰাহুলে হাঁহি মাৰি কবলৈ আৰম্ভ কৰে;

    —মাহীৰ বুচৰ ৰস খোৱা হোৱাৰ পিছত মই চোতালত আহি বহো। বুঢ়া, বুঢ়াৰ ডাঙৰ পুতেক আৰু জিত দা বহি এনেই কথা পাতি থাকে। মোৰ লগতো চিনাকি হয় জিত দাৰ বৰতাকে। সৰুতে দেখিছিল হেনো মোক, তাৰ পিছত বহু বছৰৰ মূৰত সিদিনা দেখিলে।

 

          ৰাহুলে কৈ গৈছে তাৰ মাহীয়েকৰ ঘৰৰ অতীত আৰু ইফালে নিয়ৰ, বিকাশ আৰু গৌৰৱে ৰাহুলৰ কাহিনীৰ মাজত সোমাই গৈছে।

 

Past—(ৰাহুলৰ মাহীয়েকৰ ঘৰত..)

          গায়ত্ৰীয়ে গলেৰে বৈ যোৱা ঘাম মচি মচি পাকঘৰৰ বাহিৰলৈ ওলাই আহিল। ডাঙৰ ডাঙৰ দুদু দুটাৰ লগতে তপিনা দুখন লৰাই লৰাই চোতাললৈ আহিল। চোতালত বহি গোটেইকেইটা প্ৰাণীয়ে তাইলৈ চাইছে একেথৰে। পাতল ব্লাউজ আৰু পেটিকোটেৰে ভীষণ চেক্সি লাগিছিল তাইক। গোটেইকেইটাই গায়ত্ৰীক চুদাৰ কথা মনলৈ আনি চাই থাকিল তাইলৈ। কিছুসময় বহি তাই জিত আৰু ৰাহুলক ভাত খাবলৈ মাতি নিলে। 

 

          ভাত খাই থাকোতে ৰাহুল আৰু জিতে মাকৰ দুদু দুটালৈ চাই আছে বাৰে বাৰে। গায়ত্ৰীয়ে গম পাই হাঁহি মাৰি সোধে দুয়োকে;

    —ইমানকৈ চাই কি পাৱ? 

 

          জিতে উত্তৰ দিয়ে;

    —ভাল লাগে চাই মা। সৰুতে যে কিমান চুপি চুপি খাইছিলো। 

    —এতিয়াও খাব দিও চোন। 

 

          ৰাহুলে মনে মনে থাকি ভাত খাই উঠি যায় বাহিৰলৈ। জিতে খাই থাকে মাকৰ লগত কথা পাতি পাতি। গায়ত্ৰীয়ে কয়;

    —আজি তোৰ লগত নোৱাৰিম বাবা বৰতাৰে আৰু ককাৰেৰ লগত থাকিব লাগিব।

 

          জিতে হব বুলি কৈ নিজৰ ৰুমলৈ উঠি যায়। ব্লাউজটো ঘামত তিতি গোন্ধাই যোৱা বাবে গায়ত্ৰীয়ে সলাবলৈ ৰুমত সোমাই দেখিলে ৰাহুলে মাহীয়েকৰ ব্ৰা এটা লৈ চুমা খাই আছে। গায়ত্ৰীৰ হাঁহি উঠি যায়। তাই তাক মাত লগাই;

    —ঐ দুষ্ট কি কৰিছ?

    —নাই মাহী একো নাই কৰা। 

    —মোৰ ব্লাউজটো তিতি গৈছে, সলাই থওঁ। খুলি দেচোন।

 

          কথাষাৰ শুনাৰ লগে লগে ৰাহুলৰ বাৰী দাং খাই উঠে। সি আগবাঢ়ি আহি মাহীয়েকৰ ব্লাউজৰ পিন খুলিব ধৰে, তেনেতেই পিছফালৰ পৰা অহা কাৰোবাৰ মাতত গায়ত্ৰী আৰু ৰাহুল দুয়ো উচপ খাই উঠে…

    —ঐ ৰহ কি কৰিছ তহঁতে?

 

আগলৈ….