কামাগ্নিঃ এক যৌন অভিলাষ – ৯

✍মৃগৰাজ দাস

.

.

.

.

          বহুসময় ধৰি নিয়ৰে মাকৰ তলপেটটোলৈ চাই থাকে। মাকৰ বুচখন চোৱাৰ বৰ ইচ্ছা যায় তাৰ। কিন্তু সেই ইচ্ছাত পানী পৰি যোৱাৰ দৰে হয়। মণিৰ ফোনটো বাজি উঠে। চাই দেখে কুশলৰ ফোন, ৰিচিভ কৰাৰ লগে লগে সিফালৰ পৰা উচ্চ কণ্ঠস্বৰ ভাহি আহে;

    —ঐ ৰেণ্ডি, তই মোৰ ঘৰৰ পৰা ওলালি নে নাই? সোনকালে ঘৰ খালী কৰ কেলা।

 

          কুশলৰ কথাত মণি মনে মনে থাকে। দুচকুৰে চকুপানী বৈ আহে তাইৰ। নিয়ৰে মাকলৈ চাই থাকে, বেয়া লাগে তাৰ মাকলৈ। মণিয়ে লৰা লৰিকৈ কাপোৰ পিন্ধিব ধৰে। নিয়ৰক বাহিৰলৈ মাতি তাই ওলাই যায়। পিছে পিছে নিয়ৰো ওলাই যায়। ঘৰটো এৰিবলৈ সিহঁত সাজু। এতিয়ালৈ দুৱৰিয়ে একো গমেই পোৱা নাই, মণিয়ে কবলৈ মানা কৰিছে বাবে নিয়ৰে একো কোৱা নাই তাইক। পঢ়িবৰ বাবে গৈছে হে মাত্ৰ, মনটো বেয়া হৈ যাব পাৰে বুলি মণিয়ে কবলৈ মানা কৰিছে। কুশলেও দুৱৰিক একো কোৱা নাই। 

 

          ৰাতিপুৱা ১১ মান বজাত মাক আৰু পুতেক দুয়ো নিজৰ ঘৰ এৰি ভাড়াঘৰলৈ যাব ওলাল। মণিৰ মনটো সেমেকা, নিজৰৰ মনত খং। নিয়ৰে ইচ্ছা কৰা নাছিল ঘৰ এৰিব কিন্তু মাকৰ অশান্তি সি সহ্য কৰিব নোৱাৰে বাবে মাকক লৈ বাহিৰলৈ ওলাই আহিছে।

 

          দহ মিনিটমান বাছ ৰখাৰ পিছত এখন বাছ পালে। মানুহেৰে ভৰ্তি। উপায় নাই বুলি ভাবি ডাঙৰ বেগ কেইটা Dickyত দি মণি আৰু নিয়ৰ দুয়ো উঠিলে বাছখনত। মানুহৰ মাজে মাজে গৈ মাজত থিয় হ’ল দুয়ো। বাছত থকা মতা মানুহবোৰে মণিলৈ লুলুপ দৃষ্টিৰে চাই আছে। তাইৰ শৰীৰৰ ভাজে বহু কেইজনক পাগল কৰি পেলাইছে। বেলেগে বদমাচি কৰিব বুলি নিয়ৰে মাকৰ পিছফালে থিয় হৈ ল’লে। মণিৰ ডাঙৰ ডাঙৰ তপিনা দুখনত নিয়ৰৰ বাৰীৰ অংশটো স্পৰ্শ হৈ থাকিল। মণিৰ ভালেই লাগিছিল, নিয়ৰৰো ভাল লাগিছিল তেনেকৈ থাকি। মাকৰ ডিপকাট ব্লাউজেৰে ওলাই থকা ব’গা পিঠিখন দেখি নিয়ৰৰ বাৰী দাং খাই আছিল, তপিনাত মণিয়ে অনুভৱ কৰিলে পুতেকৰ বাৰীৰ স্পৰ্শ। মনতে কামনা কৰিব ধৰিলে তাই যাত্ৰাটো দীঘলীয়া হওঁক বুলি। নিয়ৰে মাকৰ পিঠি, কঁকাল আৰু তপিনা চাই চাই গৈ থাকিল।

 

          দুপৰীয়া ১ মান বজাত মাক পুতেক দুয়ো ভাড়াৰুম পায়গৈ। বিশ্বজিৎ নামৰ নিয়ৰৰ চিনাকী ল’ৰা এজনৰে আলহী হয় ভাড়াঘৰৰ মালিকজন, সেয়া বৰ সহজেই হৈ গ’ল গোটেই কাম। দুৱৰিৰ ৰুমৰ মালিকো একেজন মানুহেই। গুৱাহাটীৰ বিভিন্ন জেগাত ভাড়াঘৰ আছে মানুহজনৰ। যিখিনি ঠাইত নিয়ৰহঁতে ভাড়া লৈছে, মালিকজন তাতে থাকে। বাকীবোৰ ঠাইত কেৱল ভাড়া সংগ্ৰহ কৰিব যায়। নিয়ৰহঁতৰ ৰুমটো সৰু। এটা ৰুম, এটা পাকঘৰ আৰু লগতে লেট্ৰিন বাথৰুম লাগি আছে। কম টকাত এনেকুৱা সুবিধা বেলেগত পোৱা নাযায়েই বুলি কব পাৰি। ৰুমত বিচনা এখনো আছে, আৰামত দুজন থাকিব পাৰি। এডাল কাঠৰ আলনাও আছে। মণিৰ পছন্দ হয় ৰুমটো। সৰু যদিও সুবিধাজনক।

 

          সকলো ঠিক কৰা হোৱালৈকে আবেলি ৩ মান বাজি যায়। ভাগৰি নিয়ৰ আৰু মণি দুয়ো বিচনাতে বহি লয়। কথাবোৰে মণিৰ মূৰত পাক ঘূৰণিৰ সৃষ্টি কৰে। কি কৰিব কেনেকৈ চলিব তাকেই চিন্তা কৰি বহি থাকে মণি। নিয়ৰেও চিন্তা কৰিছে কিন্তু সি বহুত বেছি পজিটিভ মাইণ্ডেট ল’ৰা। গুৱাহাটীখনত এবাৰ ওলাই গ’লে কিবা নহয় কিবা কাম নিশ্চয় পাবই সি। মাকক যিহেতু বাপেকে এৰি দিছে, এতিয়া সকলো তাৰেই দায়িত্ব। সিয়েই চাব লাগিব মণিক। বায়েকৰ বাৰু চিন্তা নাই, নিজৰ খৰচ তাই নিজেই উলিয়াই লব। কিন্তু মাকৰ বাবে চিন্তা হৈছে তাৰ। দুখত থকা বাবে মানুহজনীৰ সৌন্দৰ্য্যটো নাইকিয়া হৈ গৈছে। তাতে আকৌ আগষ্ট মাহৰ গৰম! মণিলৈ এবাৰ চালে নিয়ৰে, দুগালত শুকাই যোৱা চকুপানীৰ দাগ বহি আছে। ঘামত গোটেই ব্লাউজটো তিতি গৈছে। মাকক চাই থাকোতে কোনোবাই দুৱাৰত টুকুৰিয়াই। মণি উচপ খাই উঠে, নিয়ৰে মাকক বহি থাকিব দি দৰ্জাখন খুলি দিয়ে। সন্মূখত এজনী ধুনীয়া হিজাব আৰু চেলোৱাৰ পৰিহিতা ছোৱালী ৰৈ থাকে। নিয়ৰলৈ চাই তাই হাঁহি মাৰি কয়;

    —হাই।

    —হাই। 

    —আই এম জুহি।

    —মাই ছেল্ফ নিয়ৰ।

    —হুমমম.. মইও ইয়াতেই থাকো। সৌটৌ আমাৰ ৰুম। 

    —আচ্ছা।

    —আপোনালোক নতুনকৈ আহিছে নহয় জানো আজি?

    —ওমম।

    —ওমম, সেইকাৰণে চিনাকি হওঁ বুলি আহিলো। এয়া লওঁক আম্মাই কিবা কিবি দি পঠিয়াইছে। এতিয়া ভাত ৰান্ধি খোৱাৰ সময়োটো নাই, সেয়ে এইখিনি দিছে।

          ছোৱালীজনীয়ে পলিথিন এটা আগবঢ়াই দিয়ে নিয়ৰলৈ। হাত পাতি লয় সি। ছোৱালীজনীক ভিতৰলৈ মাতে যদিও তাই পিছত কেতিয়াবা আহিম বুলি কৈ গুছি যায়। কিছু সময় চাই থাকে নিয়ৰে। ২০ বছৰ মান বয়সৰ এজনী ধুনীয়া মুছলিম ছোৱালী। নিতম্ব যোৰ লৰাই খোজ কাঢ়ি যোৱা ৰ লাগি চাই থাকোতে মণিয়ে পিছফলৰ পৰা মাত দিয়ে তাক;

    —গ’ল তাই, ইমানকৈ কি চাই আছা?

 

          মাকৰ কথাত নিয়ৰে লাজ পাই যায়। মণিয়ে হাঁহে তাৰ ফালে চাই। মাকৰ মুখত হাঁহি দেখি ভাল লাগে তাৰ। পলিথিনটো খুলি চাই দেখে তাত কেইামান ডালিম, কল, পকা আম আৰু এটা আনাৰস দিছে। মণিৰ ভাল লাগে। আমাৰ সমাজত বেয়া মানুহৰ লগতে ভাল মানুহো আছে। নিয়ৰে আম দুটা ধুই আনি কাটি খায়, মাককো দিয়ে। নিয়ৰে আমৰ গুটিটো চুহি খাই থাকোতে মণিয়ে তাৰ সন্মূখত কাপোৰ সলাব ধৰে। নিয়ৰৰ বাৰীডাল ফচফচাই উঠে পেণ্টৰ ভিতৰত। সি আম চুহি চুহি মাকলৈ চাই থাকে। 

 

          মণিয়ে প্ৰথমে চাদৰখন খুলি থ’লে, পিছত মেখেলাখন, ব্লাউজটো। ব্ৰা আৰু পেটিকোটত থাকি পুতেকক কয়;

    —এতিয়া কি পিন্ধিম বাবা? ৰুমত পিন্ধিব কাপোৰ নানিলো দেখোন!

    —মোৰ টি চাৰ্ট পিন্ধি লোৱা এটা। গধুলি ওলাই গ’লে কিনি আনি দিম।

    —নালাগে দিয়া বাবা, এনেকৈ থাকো। নে তুমি বেয়া পাবা?

    —বেয়া কিয় পাম মা? থাকা, এনেও ইমান গৰম। 

    —গা টো ধুই আহো দিয়া মই। তাৰ পিছত তুমি ধুবা।

    —ওমম যোৱা। 

    —ব্ৰা টো খুলি দিয়া চোন। 

 

          নিয়ৰৰ বাৰীডালত কাৰেণ্ট দৌৰিব ধৰে। মাকৰ বহল পিঠিখন দেখি তাৰ চুমা খাব মন যায়। লৰালৰিকৈ হাত দুখন ধুই আহি সি মাকৰ ব্ৰা টো খুলি দিয়ে আৰু পিঠিত চুমা এটা দিয়ে। মণিয়ে চকুহাল জপাই দিয়ে। পেটিকোটটো বুকুত বান্ধি লৈ পুতেকৰ গালত চুমা দিয়ে আৰু পেণ্টিটো খুলি নিয়ৰক দি কয়;

    —বাবা এইটো থৈ দিয়াচোন। 

 

           নিয়ৰৰ বাৰী ফাটি যাওঁ যেন কৰে। মাকৰ পেণ্টিটো হাতত লৈ থৈ দিয়ে বিচনাত। মণিয়ে বাথৰুমত সোমাই গা ধুব ধৰে। পুতেকক চিডিউজ কৰা উচিত হয় নে নহয় ভাবিবলৈ ধৰে। পুতেকক নিজৰ কৰি নাৰাখিলে তাইৰ কোনো নাথাকিব লগত, সেয়াও এক ডাঙৰ চিন্তা। নিজৰ যৌন ক্ষুধা পূৰাবলৈ তাই পুতেকৰ লগত সেইখিনি কৰিবই লাগিব। গিৰিয়েকেটো তাইক এৰিলেই, এতিয়া যদি পুতেকেও এৰি দিয়ে কি হব? 

 

          গা ধুই বুকুত তিতা পেটিকোটটো পিন্ধিয়েই ওলাই আহে বাহিৰলৈ। নিয়ৰে একান্তমনে মাকৰ পেণ্টি শুঙি থাকে। মণিয়ে দেখি হাঁহি মাৰে মনতে। নিয়ৰে গম নাপায় মাকে গা ধুই ওলাই আহা। পেণ্টৰ ভিতৰতে বাৰীডাল মোহাৰি সি পেণ্টি শুঙি থাকে। মণিয়ে নিয়ৰক মাত লগাই;

    —কেনে পাইছা বাবা মাৰাৰ পেণ্টিৰ গোন্ধ?

 

          নিয়ৰে চক খাই উঠে। মাকৰ আগত তলমূৰ কৰে। মণিয়ে হাঁহি মাৰি কয়;

    —যোৱা তুমিএ গা টো ধুই লোৱা গৈ।

 

          নিয়ৰে দৌৰা দৌৰিকৈ বাথৰুমত সোমাই। মাকক তিতা পেটিকোটত চোৱাৰ ইচ্ছাৰে সি লৰালৰিকৈ গা টো ধুই ওলাই আহে। মণিয়ে ইতিমধ্যে তিতা পেটিকোট খুলি বুকুত শুকান পেটিকোট এটা পিন্ধি বিচনাত বাগৰি আছে। নিয়ৰো কাপোৰ সলাই মাকৰ কাষত শুই দিয়ে। মণিয়ে তাক কাণৰ কাষত ফপচফুচাই সোধে;

    —মোৰ পেণ্টি শুঙি ভাল পোৱা সোণ?

 

          নিয়ৰে লাজ লাজকৈ উত্তৰ দিলে;

    —ওমম।

    —কেনে লাগে?

    —ভাল লাগে বহুত।

    —সঁচাই?

    —ওমম। 

    —কেতিয়াৰ পৰা কৰি আছা এইবোৰ?

    —ক্লাছ ৮ ৰ পৰা।

    —বদমাচটো কৰবাৰ।

 

          মণিয়ে মৰমেৰে নিয়ৰৰ গালত চুমা এটা দিয়ে। নিয়ৰৰ ভাল লাগে। লাহে লাহে লাজ কমিব ধৰে তাৰ। কিছুসময় দুয়ো তেনেকৈ শুই থাকোতে টোপনি আহি যায়। নিয়ৰে সাৰ পাই মাকলৈ চায়। বুকুত গাঠি লোৱা পেটিকোটটো খোল খাই আছে। ডাঙৰ ডাঙৰ দুদু দুটা ঢাক খাই আছে যদিও বুকুত গাঠি নাই। তলফালেও উৰুলৈকে কোচ খাই আছে পেটিকোটটো। সি বুকুৰ পৰা আঁতৰ কৰি মাকৰ ডাঙৰ দুদু চাই। সেপ ধোকে সি দেখি। ইমান অপূৰ্ব সৌন্দৰ্য্য সি কেতিয়াও দেখা নাই। চুই চাই লাহেকৈ। মণি টোপনিত লাল কাল হৈ পৰি আছে। দুদু দুটাৰ গোটা দুটাত চুমা খাই সি বাহিৰলৈ যাবলৈ কাপোৰ পিন্ধে। মাকে সাৰ নোপোৱা দেখি মণিক জগাই দিয়ে সি। মণিয়ে সাৰ পাই বিচনাত উঠি বহে। পেটিকোটটো খুলি পেটত থাকে। জানিও তাই ঠিক কৰি লোৱা নাই। নিয়ৰে চাই থাকে মণিৰ বুকুখনলৈ। পুতেকক সোধে;

    —কেৱল চাইয়ে থাকিবা নে কিবা কৰিবা? মাৰাৰ দুদু দুটা খাবলৈ মন যোৱা নাই নে তোমাৰ?

    —গৈছে মা।

    —পিছে আহা আকৌ। তোমাৰ বাবেই মুকলি কৰি থৈছো, তুমিয়েই ইগনোৰ কৰিছা ন?

 

          নিয়ৰে মাকৰ কাষত বহি দুদু দুটা পিতিকি দিয়ে। মণিয়ে ওঁঠ কামুৰি পুতেকক দুদু চুপিবলৈ আদেশ দিয়ে। নিয়ৰে পাগলৰ দৰে চুপে মাকৰ দুদু দুটা। মণিয়ে পুতেকৰ মূৰটো বুকুত হেচি ধৰে। নিয়ৰে পিয়াহত পানী পোৱাৰ দৰে চুপে মাকৰ দুদু দুটা। মণিয়ে গেঙাই গেঙাই কয়;

    —উফ্ বাবা, কিমান দিনৰ পৰা ৰৈ আছিলো মই জানানে? মাৰাৰ এই দুটা চুপিবানে সদায়?

    —সদায় চুপিম মা। সদায় পিতিকি দিম। দেউতাই দিব নোৱাৰা সুখখিনি মই তোমাক দিম।

    —আহ্ বাবা, কামুৰি কামুৰি ৰঙা কৰি দিয়া না। 

 

          নিয়ৰে মাকৰ বগা দুদু দুটা কামুৰি কামুৰি ৰঙা কৰি পেলায়। মণিয়ো উপভোগ কৰে পুতেকৰ অত্যাচাৰ। তাৰপিছত দুয়ো লিপ কিছ কৰিব আৰম্ভ কৰে। নিয়ৰৰ বাৰীডাল পাগলৰ দৰে জপিয়াই আছে পেণ্টৰ ভিতৰত। এতিয়াই যেন মালপানী এৰি দিব মাকৰ মুখত। মণিয়ে নিয়ৰক সুধিলে;

    —মাৰাৰ এই দুটাৰ চাইজ জানানে নাজানা তুমি?

    —৩৬ মান হব চাগে!

    —ৱাহ! জানা দেখুন বাবা।

 

          নিয়ৰে মাকৰ দুদু দুটা পিতিকি পিতিকি সোধে;

    —মা মোক চুদিব দিবা নে?

    —সকলো দিম বাবা, এতিয়া তুমিয়েই মোৰ স্বামী হব লাগিব।

    —চুদি চুদি খাল বনাই দিম মা।

    —হব দিয়া বাবা। এতিয়া যোৱা বজাৰ কৰা গৈ।

    —এবাৰ তোমাৰ বুচখন দেখুৱা না মা।

    —এতিয়া নালাগে বাবা, ৰাতি দেখাম।

 

          নিয়ৰে মাকৰ ওঁঠত চুমা দি ওলাই যাষ বাহিৰলৈ। দৰ্জাখন বন্ধ কৰি মণিয়ে নিজৰ বুচখন চুই চায়। তিতি চেপ চেপিয়া হৈ আছে। পুতেকৰ চোদন খাই কেনেকুৱা লাগিব তাকেই ভাবি ভাবি বিচনাত পৰি থাকে তাই। কিন্তু খন্তেক পিছতেই নিয়ৰ আকৌ ঘূৰি আহে। দৰ্জাৰ বাহিৰৰ পৰা মা মা বুলি মাতিব ধৰে। উঠি গৈ মণিয়ে দৰ্জাখন খুলি দিয়ে। নিয়ৰক কি হ’ল বুলি সোধাত সি কয়;

    —পেণ্টটো কিবা তিতা তিতা লাগিছে মা।

 

          মণিয়ে হাঁহে পুতেকৰ কথাত। নিয়ৰৰ Pre cum ওলাই পেণ্টটো তিতিছে বুলি মণিয়ে বুজি পায়। মাকৰ সন্মূখতে সি পেণ্টটো সলাই লয়। পুতেকলৈ চাই মণিয়ে কয়;

    —মাৰাৰ আগত লাজ নাইকিয়া হ’ল ন তোমাৰ?

    —ইমান চেক্সি মা জনীৰ আগত লাজ কৰি থাকিলে নহব নহয় মা।

    —বাহঃ ইমান ডাঙৰ ডাঙৰ কথা কবলৈ ক’ত শিকিছা নো?

    —শিকিছো আৰু!

 

          পুতেকৰ কথাত মণিয়ে হাঁহে। নিয়ৰে তাৰ খুলি লোৱা আণ্ডাৰ পেণ্ট টো মাকক দি শুঙিব কয়। মণিয়ে শুঙি চাই আৰু চেলেকি চাই পুতেকলৈ চকু টিপ মাৰে। নিয়ৰে মাকৰ দুয়োখন গালত হাতেৰে চুই কয়;

    —তুমি ইমান চেক্সি কিয় মা?

    —তোমাৰ আইতাৰাই শিকাইছে মোক।

    —হুমমম, বায়ে কৈছিল তোমাৰ কথা। কিন্তু সম্পূৰ্ণকৈ তোমাক সুধিব দিছিল।

    —ক’ম দিয়া দেহা। 

    —অ’কে মা, মই য়াওঁ এতিয়া।

    —যোৱা, সোনকালে আহিবা।

    —হব দিয়া।

 

          নিয়ৰে মাকৰ গালত চুমা এটা খাই ওলাই যায় বজাৰ কৰিবলৈ। বেছি দূৰ যাব নালাগে বাবে মাকে তাক অকলে যাব দিছে। কেম্পাছটোৰ পৰা অলপ আগুৱাই গ’লেই বজাৰ পোৱা যায়। দুই এখন শ্বপিং মল আছে তাত। ৰুমৰ পৰা ওলাই দুখোজমান যাওঁতেই দুপৰীয়া ফল দিব অহা ছোৱালীজনীক ল’গ পায়। তাইয়ো বজাৰলৈ যাব। নিয়ৰে ভালকৈয়ে চাই তাইলৈ। ব’গা ক্ৰপ টপ আৰু চৰ্টছ পেণ্ট এটা পিন্ধিছে তাই। মুখত মেকআপ নাই। একেবাৰে ৰঙা বগা ছোৱালীজনীক সেইযোৰ কাপোৰত বৰ ধুনীয়া লাগিছিল। নিয়ৰে আগেয়ে মাত লগাই তাইক;

    —হাই জুহি, কৰবালে যোৱা?

    —আৰে নিয়ৰ, অলপ ওলাই যাওঁ ৰবা। তুমি ক’ত যোৱা?

    —মাৰ্কেট যাওঁ, মাৰ বাবে দুটামান কাপোৰ কিনি আনো।

    —আচ্ছা। পিছে মোৰ লগতেই যাব পাৰিবা তুমিও।

    —নালাগে দিয়া মই পাৰিম।

    —আৰে ব’লা না মোৰ লগত, অকলে কিয় যাব লাগে নো?

    —বাৰু।

 

          জুহিয়ে কেম্পাছৰ পাৰ্কিঙৰ পৰা স্কুটিখন উলিয়াই আনে। নিয়ৰৰ কাষত ৰৈ সোধে;

    —চলাব জানা?

    —জানো।

    —লোৱা পিছে তুমিয়ে চলোৱা।

 

           নিয়ৰে স্কুটিখনত বহি বাহিৰলৈ উলিয়াই নিয়ে। নিয়ৰৰ গাত ধৰি জুহি পিছফালে বহি লয়। নিয়ৰৰ কান্ধত হাত ৰাখি লয় তাই। কঁপি উঠে নিয়ৰ। জুহি আৰু অলপ ওচৰ চাপি যায় নিয়ৰৰ, তাৰ পিঠিত জুহিৰ ৩৪ চাইজৰ দুদু দুটা লগাই দিয়ে। নিয়ৰৰ ভাল লাগে। বাৰী উঠি ফচফচাই থাকে পেণ্টৰ ভিতৰত।

 

          নিয়ৰ ওলাই যোৱাৰ পিছত মণিয়ে বিচনাত পৰি পুতেকৰ আণ্ডাৰপেণ্ট টো শুঙি শুঙি বুচখন চুব ধৰে। পানীৰে চেপচেপিয়া হৈ পৰে তাইৰ বুচখন। পুতেকৰ কথা ভাবি আঙুলি মাৰিব ধৰে তাই। এই মূহুৰ্ততে তাইক এডাল বাৰীৰ প্ৰয়োজন হয় কিন্তু চুদিবলৈ কোনো নাই। নিয়ৰৰ অপেক্ষাত শুই থাকে তাই তেনেকৈ। বুচখন চুই চুই পুতেকৰ কথা ভাবি থাকে, পাহৰি যায় কুশল নামৰ মানুহজনৰ কথা।

 

          জুহি নিয়ৰৰ গাত লাগি যোৱা বাবে বহুতে চাগে সিহঁতক প্ৰেমিক প্ৰেমিকা বুলিয়েই ভাৱিছে। নিয়ৰ ১৬ বছৰীয়া ল’ৰা হ’লেও উখ আৰু সুঠাম শৰীৰৰ ল’ৰা, এনেও তাক দেখাত ২০ বছৰীয়া যেন লাগে। দুগালত পাতলকৈ দাড়িও আছে। নিয়ৰৰ মন যায় আজি ৰাতিটো এনেকৈয়ে গোটেই গুৱাহাটী ঘূৰিব কিন্তু নোৱাৰে যে! জুহিয়ে ডাঙৰ মল এটাৰ সন্মূখত নিয়ৰক ৰব ক’লে, তাত হেনো বিভিন্ন বস্তু পোৱা যায় আৰু লেডিচৰ বিভিন্ন ধৰণৰ ভাল ভাল কাপোৰ পোৱা যায়। স্কুটীখন মলৰ পাৰ্কিঙত থৈ দুয়ো লিফ্টেৰে উঠি গ’ল ওপৰলৈ। ৮ টা মহলা আছে বিল্ডিংটোত, তাৰে ৭ নং মহলালৈ যাব দুয়ো। লিফ্টত বাজি থকা গানটোই নিয়ৰক আৰু অধিক Horny কৰি তুলিছিল। বাৰীডাল উঠিয়েই আছিল ইমান পৰে। আণ্ডাৰপেণ্ট আৰু জিন্স লং পেণ্টৰ বাবে সকলো নিমন্ত্ৰণত আছে।

 

          লিফ্টৰ পৰা ওলাই দেখিলে কাপোৰেৰ ভৰ্তি এটা ফ্লোৰ। মহিলাৰ সকলো ধৰণৰ কাপোৰ আছে তাত। জুহি আগে আগে আৰু নিয়ৰ তাইৰ পিছে পিছে আগবাঢ়িল। প্ৰথমে মাকৰ বাবে আহল বহল কটনৰ টি চাৰ্ট তিনিটামান ল’লে, চাৰিটামান চৰ্ট হাফপেণ্ট, পেণ্টিতকৈ অলপহে ডাঙৰ হব সেইকেইটা। লগতে দুটা কটনৰ নাইটীও ল’লে। জুহিয়ে নিয়ৰৰ লগত কেৱল ঘূৰি আছে আৰু তাৰ কাপোৰৰ Choice কেনেকুৱা তাকেই লক্ষ্য কৰি আছে। বহু সময় মনে মনে থকা জুহিয়ে নিয়ৰৰ কাণৰ কাষত ফপচফুচাই সুধিলে;

    —মাৰাৰ কাৰণে অকল আউটাৰ ড্ৰেছ হে লৈছা, ইনাৰ ড্ৰেচ নোলোৱা?

    —ল’ম। কোনফালে আছে?

    —আহা মোৰ লগত।

 

          জুহিয়ে নিয়ৰক লৈ গ’ল Undergarments section টোলৈ। নিয়ৰে ব্ৰাবোৰ চালে এবাৰ। তেতিয়াই জুহিয়ে সুধিলে;

    —চাইজ জানা?

    —৩৬!

    —ৱাহ! মাক পুতেক ক’ম চেক্সি নহয় দেই। দুটামান চেক্সি ব্ৰা Select কৰি দিও তোমাক।

    —হুমম দিয়া।

 

          জুহিয়ে ৩৬ চাইজৰ কেইবাটাও ব্ৰা লৈ আনিলে। নিয়ৰে তাৰে ভিতৰত ৫ টা লৈ ল’লে। লগতে জুহিয়ে আৰু এটা চৰ্ট বগা নাইটি আনি নিয়ৰক দিলে। নাইটীটো চৰ্ট আৰু বৰ পাতল। নিয়ৰে বিলিং কাউণ্টাৰলৈ আগবাঢ়িল। পিছে পিছে গৈ থকা জুহিয়ে ভাবি গৈ থাকিল মাক-পুতেকহালৰ মাজত নিশ্চয় কিবা গোপন সম্পৰ্ক আছে, নহ’লে পুতেকে ইমান চেক্সি ড্ৰেচ দিব নে মাকক? ৪ হাজাৰ টকাৰ বিল হয় গোটেই মিলি। দেউতাকৰ লকাৰটোৰ পৰা কেইটামান পইচাৰ বান্দোল চোৰ কৰি লৈ অনা বাবে নিয়ৰে আজি মাকক কাপোৰ কিনি দিব পাৰিছে, নহ’লে সিহঁত ৰাস্তাত থাকিব লাগিল হেঁতেন।

 

          মলৰ পৰা ওলাই জুহিয়ে নিজৰ বজাৰ কৰে কিবা কিবি। নিয়ৰেও ৰুমৰ বাবে কিবা কিবি অলপ বজাৰ কৰি ল’লে। তাৰপিছত নিয়ৰ আৰু জুহি দুয়ো ভাড়াঘৰলৈ আহিব ওলাল। আকৌ নিয়ৰৰ পিছফালে জুহি বহি ল’লে। দুদু দুটাৰ হেচাত নিয়ৰৰ অৱস্থা তথৈবচ। 

 

          কেম্পাচ আহি পোৱাৰ পিছত গাড়ীখন থৈ নিয়ৰে জুহিক সুধিলে;

    —সকলো ল’ৰাৰ লগত এনেকৈ বহা নে অকল মোৰ লগত বহিলা?

    —যিজন মোৰ পচন্দ হয় তাৰ লগত বহো এনেকৈ। কেনে লাগিল?

    —কেনে লাগিব! ৰুমত গৈ হাতমাৰিব লাগিব এতিয়া।

    —মাৰাৰ আগত মাৰিবা?

    —মায়ে মাৰি দিব আকৌ।

    —সঁচাই?

    —ওমম। পিছে তোমাৰ আম্মাৰ লগত চিনাকি হোৱাই নাই। নিদিয়া চিনাকি কৰি?

    —দিব পাৰো, কিন্তু মোৰ আম্মাক দেখিলেই তোমাৰ কৰিব মন যাব।

    —কিয়?

    —আহা ৰুমত, দেখিলে গ’ম পাবা।

 

          জুহি হঁতৰ ৰুমত সোমাই নিয়ৰৰ মুখ মেল খাই যায়। কি আচৰিত দৃশ্য এইয়া! সি দুৱাৰমুখতে থৰ লাগি ৰয়। 

 

      আগলৈ…