কামাগ্নিঃ এক যৌন অভিলাষ – ৭

✍মৃগৰাজ দাস

          চুমিহঁতৰ ঘৰৰ পৰা আহিয়েই নিয়ৰৰ সন্মূখত প্ৰকট হৈ পৰে এটা বিপদ। সি বিন্দাছ ঘৰ সোমাই কিন্তু দুৱাৰমুখতে দুৱৰিয়ে ৰখাই তাক আৰু প্ৰচণ্ড চৰ এটা মাৰে। সি আচৰিত হয় বায়েকে চৰটো মৰাত, প্ৰশ্নবোধক চাৱনিৰে বায়েকলৈ চাই সি, দুৱৰিয়ে কিবা কিবি গালি পাৰিব ধৰে তাক। তাইৰ খং নিয়ৰে চুমিক লগ কৰিবলৈ তাইৰ ঘৰলৈ যোৱা বাবে। কাৰণ দুৱৰিয়ে চুমিৰ ঘৰখনৰ কথা ভালকৈয়ে জানে। চুমিৰ বায়েক কেইজনী, মাক সকলো যে বেশ্যা সেয়া দুৱৰিয়ে জানে। চুমিয়েই কৈছিল। তাই নিয়ৰক তেনেকুৱা জেগালৈ যোৱাটো কেতিয়াও নিবিচাৰে। মণিও নিয়ৰক কিবা কিবি গালি দিলে। দুচকুৰে চকুপানী বৈ আহিল তাৰ। কান্দি কান্দি গৈ ৰুমত সোমাই থাকিল সি। মণিৰ বেয়াও লাগিছিল তাৰ বাবে কিন্তু তেনেকুৱা এখন ঘৰত যোৱা বাবে খঙো উঠিছিল। মণিৰ মতে পুতেকে যি কৰে ঘৰত কৰক কিন্তু বজাৰৰ বেশ্যাৰ লগত কৰিব নালাগে। 

          সন্ধিয়াৰ চাহ খাবৰ বাবে মণিয়ে নিয়ৰক মাতিবলৈ তাৰ ৰুমত সোমাল। মন মাৰি বিচনাত বাগৰি আছে সি। মণিয়ে কাষত বহি ক’লে তাক;

    —বাবা, আহা চাহ খাব লাগে।

    —নাখাও মই, তোমালোকে খোৱাগৈ।

    —তেনেকুৱা কৰিব নাপাই নহয় দেহা। চাওঁ মোৰ কাষলৈ আহাচোন।

          নিয়ৰে মাকৰ বুকুৰ মাজত সোমাই উচুপি উঠে। মণিয়ে মৰমেৰে তাৰ মূৰত হাত বুলাই দি কয়;

    —বাই তোমাক ভালৰ কাৰণে হে কৈছিল।

    —তুমিও টো কৈছিলা।

    —আৰে বাবা I m so sorry. তুমি নষ্ট হবা বুলিহে কৈছিলো।

    —মই চুমি বাক লগ কৰিব হে গৈছিলো। 

    —হব দিয়া বাবা যি হ’ল হ’ল। এতিয়া ব’লা তললৈ।

‌ —নাহঃ নাযাওঁ মই সেইজনীৰ ওচৰলৈ। 

    —ঠিকআছে মই ইয়ালৈ লৈ আহো তেন্তে চাহ দুকাপ।

          মণি উঠি যায় চাহ আনিব। নিয়ৰে আকৌ বিচনাত বাগৰি দিয়ে গাৰুটো সাৱটি। কিছুসময় পিছত মণিৰ ঠাইত দুৱৰিয়ে চাহ একাপ লৈ আহে নিয়ৰৰ ৰুমলৈ। নিয়ৰে দৰ্জাৰ ফালে পিছ দি শুই থকা বাবে গম নাপায় মাক আহিছে নে বায়েক। দুৱৰি কাপটো টেবুলত থৈ ঢাকনিৰে ঢাকি দিয়ে আৰু বিচনাত বাগৰি নিয়ৰক পিছফালৰ পৰা সাৱটি ধৰে। তাই তাইৰ বিশাল দুদু দুটা নিয়ৰৰ পিঠিত হেঁচি দিয়ে আৰু নিয়ৰৰ ডিঙিত চুমা দিয়ে। নিয়ৰ কঁপি উঠে উত্তেজনাত। দুৱৰিয়ে কামুক মাতেৰে ভায়েকক সোধে;

    —মোক বেয়া পাই আছ তই?

          নিয়ৰ উচপ খাই উঠে। দুৱৰিয়ে খিলখিলাই হাঁহি দিয়ে ভায়েকক দেখি। নিয়ৰে খঙেৰে চাই থাকে তাইলৈ। তাই তলওঁঠ কামুৰি পিন্ধনৰ টি-চাৰ্ট খুলি দিয়ে নিয়ৰৰ আগত। নিয়ৰৰ চকু ডাঙৰ হৈ যায় বায়েকৰ কাণ্ড দেখি। বাৰীডাললৈ বিজুলী বৈ যায় তাৰ। বায়েকৰ দুদু দুটালৈ চাই থাকে সি। পেডেড ব্ৰা পিন্ধিছে দুৱৰিয়ে। ক্লীভেজ দেখিয়েই নিয়ৰৰ লোভ লাগে, চেলেকি দিব মন যায়। দুৱৰিয়ে তাক কাষলৈ মাতে, নিয়ৰ ওচৰ চাপি আহে বায়েককৰ। দুৱৰিয়ে নিয়ৰৰ গালত চিকুটি সোধে;

    —মোৰ বেছি ডাঙৰ নে চুমিৰ অ’? 

    —তোৰ……..

          উত্তেজনাত সি কি বকিছে নিয়ৰে নিজেও নাজানে। দুৱৰিয়ে নিয়ৰক দুদু এটাত হাত দি চাবলৈ কয়, সি লাহেকৈ চুই চাই বায়েকৰ স্তন এটা। দুৱৰিয়ে টিপিব কয়, সি টিপি দিয়ে লাহেকৈ। এইবাৰ দুৱৰিয়ে তাক স্তন এটাত চুমা খাব কয়, নিয়ৰে ব্ৰাৰ ওপৰত এটা চুমা খাই আৰু এটা ব্ৰাৰ বাহিৰত ওলাই থকা দুদুৰ অংশ খিনিত। দুৱৰিয়ে চকু বন্ধ কৰি দিয়ে, কঁপি উঠে তাই, দুভৰি চেপি ধৰে। নিয়ৰে বুজি পাই বায়েকৰ ৰস খহিছে। নিয়ৰে বায়েকক লাহেকৈ কয়;

    —মোক কিয় চৰ মাৰিছিলি বা?

    —তইয়ো মাৰ মোক এতিয়া। 

    —মুখ মেল চোন।

    —চৰ গালত হে মাৰে।

    —তই মেলচোন মুখখন।

          দুৱৰিয়ে আ কৰি মুখখন মেলি দিয়ে। নিয়ৰে এসোপা থু বায়েকৰ মুখত মাৰি দিয়ে। দুৱৰিয়ে চক্ খাই উঠে ভায়েকৰ কাণ্ডত, ইমান ব্যভিচাৰ? থু খিনি গিলি থয় তাই। তলওঁঠ কামুৰি হাঁহি মাৰি দিয়ে তাই। নিয়ৰে দুৱৰিৰ দুয়োটা দুদুটে এটা এটা চুমা খায় আৰু লগতে বুকু, ডিঙি সকলো অংশ চেলেকি দিয়ে। উত্তেজনাত দুৱৰিৰ বুচ চেপচেপিয়া হৈ যায়। তাই নিয়ৰক বুকুত সাৱটি কয়;

    —সিহঁতৰ ঘৰলৈ নাযাবি। তোক কিবা লাগিলে মই দিম নহয়।

    —হব দে।

          নিয়ৰে দুৱৰিৰ সন্মূখত আঁঠুকাঢ়ি বহি তাইৰ ধকধকীয়া পেটটোত চুমা খাই দিয়ে। নাভিটোও চেলেকি দিয়ে। বায়েকৰ মুখলৈ চাই নিয়ৰে, চকু বন্ধ কৰি জুতি লৈ আছে তাই। নিয়ৰে এইবাৰ দুৱৰিৰ বুচৰ এলেকাটোত নাকটো গুজি দীঘলকৈ উশাহ এটা লয়। দুৱৰিয়ে হেঁচি ধৰে নিয়ৰক তাইৰ বুচখনৰ ঠাইখিনিত। তাইৰ মন যায়, এতিয়াই যেন গোটেই কাপোৰ খুলি ভায়েকৰ সন্মূখত বুচ মেলি বহি দিব। নিয়ৰৰ বাৰী ফাটি যাওঁ যেন কৰে। সি বহাৰ পৰা উঠি দুৱৰিক কয়;

    —তই সদায় এনেকৈ থাকিলে মই চুমিৰ কাষত নাযাওঁ বা।

    —হব ডাৰ্লিং, কিন্তু এতিয়াই সকলো নাপাৱ। আগতে ডাঙৰ হৈ ল, তাৰপিছত দিম বাকী।

          দুৱৰিয়ে নিয়ৰৰ তলওঁঠটো তাইৰ ওঁঠেৰে চেপি দীঘল কৈ টানি এৰি দিয়ে। নিয়ৰৰ ভাল লাগে বায়েকৰ ষ্টাইলটো। দুৱৰিয়ে নিয়ৰলৈ চাই হাঁহি এটা মাৰে আৰে আৰু টি-চাৰ্টটো পিন্ধি ওলাই যায়। নিয়ৰে দেখে একাপ চাহ ঢাকি থোৱা আছে টেবুলত। কিন্তু ঠাণ্ডাই হ’ল। নোখোৱাকৈ তললৈ নামি যায় সি।

          মাক টিভি চোৱাত ব্যস্ত। ক’লা ব্লাউজৰ লগত পাতল হালধীয়া ৰঙৰ শাৰী এখন পিন্ধিছে মাকে। নিয়ৰৰ মৰম লাগি গ’ল মাকলৈ। মাকক বৰ ধুনীয়া দেখা হৈছিল শাৰীখনত। সি মাকৰ কাষত বহি ল’লে। মণিয়ে তাৰ কোলাত মূৰটো থৈ টিভি চাই থাকিল। নিয়ৰে ভবা নাছিল মাকে যে এনেকৈ তাৰ কোলাত মূৰ থৈ শুব। নিয়ৰে মাকৰ চুলিখিনি চুই চুই ক’লে;

    —আজি তোমাক বৰ ধুনীয়া লাগিছে মা।

    —হয় নেকি বাবা? থ্যেংক ইউ।

          কিছুসময় ৰৈ নিয়ৰে আকৌ সুধিলে;

    —শাৰীখন নতুন নেকি মা?

    —নাই নহয়, বহুদিনেই হ’ল কিনা।

    —দেখা নাছিলো যে?

    —অ, পিন্ধাই নাছিলো এইখন।

    —পিন্ধিবা, শাৰী পিন্ধিলে তোমাক বেছি মৰম লাগে।

    —সঁচাকৈ? 

    —ওমম। একেবাৰে হট এণ্ড চেক্সী।

    —যাহ দুষ্টটো কৰবাৰ। 

    —আৰে, সঁচাকৈ কৈছো মা। তোমাৰ যে পাতল গোলপীয়া শাৰী এখন আছে, সেইখনত বৰ চেক্সী লাগে তোমাক।

    —কোন পুতেকে বাৰু মাকক এনেকৈ কথা কয় বাবা?

    —মই কওঁ। মোৰ মাৰ নিচিনা হট আৰু চেক্সী মহিলা এই দুনীয়াতেই নাই। 

    —হব আৰু।

    —সঁচা কৈছো মা, তোমাৰ যি শৰীৰৰ গঠন, ভাঁজ, ফিগাৰ তেনে আন কাৰোৱেই নাই। দেখিলেই চুমা খাব মন যায়।

    —ক’ত চুমা খাব মন যায়? 

    —তোমাৰ গালত, কঁপালত, ওঁঠত, গলত, বুকুত, পেটত, ভৰিত, হাতত আৰু…

          নিয়ৰ ৰৈ গ’ল। মাকে তালৈ চাই সুধিলে;

    —আৰু ক’ত?

    —তোমাৰ তপিনা দুখনত।

    —ধেৎ বদমাচ।

          মণিৰ কথাষাৰত খং নাছিল। ভিতৰি ভিতৰি ভাল লাগিছিল তাইৰ। পুতেকৰ মুখত তাইৰ কথা শুনি তাইৰ বুচ চেপচেপিয়া হৈ গৈছিল। মণিয়ে ভাবিবলৈ ধৰিলে, কেনেকুৱা লাগিব পুতেকে তাইৰ তপিনা দুখনত মৰমেৰে চুমা দিলে! কেনেকুৱা লাগিব মাকৰ গোটেই দেহটো পুতেকে চেলেকি চেলেকি চুমা খালে? পুতেকে বাৰু মাকৰ কতিখন ঘিণ কৰিব নেকি? আৰু বুচ খন? তাত চুমা খাব মন নাযায় নে তাৰ?  

     —কি ভাবিছা মা?

          মণিৰ ভাবনাত যতি পেলাই নিয়ৰে মাকক মাত লগাই। মণিয়ে ভাৱনাৰ পৰা ওলাই আহি নিয়ৰক নিজৰ কোলাত শুৱাই লয়। নিয়ৰৰ মূৰটোত হাত বুলাই মণিয়ে কয়;

    —এইবোৰ কৰিব নাপায় নহয় বাবা। মোক কৈছা একো নাই, কিন্তু আনৰ আগত নক’বা দেই, বেয়া কথা এইবোৰ।

    —নকওঁ দিয়া।

          নিয়ৰক পঢ়িবলৈ যাবলৈ দি মণি নিজৰ ৰুমত সোমাল। ৰুমত সোমায়ে তাই নিজৰ পিন্ধি থকা পেণ্টিটো খুলিলে। বুচৰ ৰস লাগি তিতি গৈছে। ধুবলৈ বুলি বাথৰুমলৈ যাওঁতে নিয়ৰৰ লগত মুখা মুখি হ’ল তাই। নিয়ৰে মাকক সুধিলে;

    —কি হ’ল মা?

    —একো নাই, মোৰ সৰু পেণ্টটো ধুই দিও ৰবা।

    —পেণ্টি ধুবা?

          পুতেকৰ মুখত পেণ্টি শব্দটো শুনি মণিয়ে তলওঁঠ কামুৰি দিয়ে। কিবা এটা ভাল লাগি যায় তাইৰ। তাই ওমম বুলি কয় বাথৰুমত সোমাই নিজৰ পেণ্টিটো শুঙি চায়। মন যায় নিয়ৰক তাইৰ পেণ্টিটো শুঙিব দিব, মুখত গুজি দিব। হাঁহি মাৰি তাই পেণ্টিটো ধুই দিয়ে আৰু পাকঘৰলৈ আহি ভাত বনাই থাকে। হঠাৎ নিয়ৰৰ কথা বতৰা সলনি হোৱা যেন লাগিছে মণিৰ। মাকৰ আগত সি পেণ্টি শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছে, মাকক চেক্সি বুলি কৈছে। কি হ’ল নিয়ৰৰ হঠাৎ? সি আগতে মাকৰ ব্ৰা নাইবা পেণ্টি লাৰিবও লাজ কৰিছিল। কেতিয়াবা ৰ’দত শুকুৱাব দিয়া কাপোৰ আনিব দিলেও সি মাকৰ ব্ৰা আৰু পেণ্টি এৰি বাকীখিনি আনে। মণিয়ে এইবোৰ ভাবি থাকোতে পিছফালৰ পৰা নিয়ৰে হঠাৎ আহি মাকক সাৱটি ধৰিলে। নিয়ৰৰ বাৰীডাল মণীৰ কতিত খুন্দা লগাত মণি উচপ খাই উঠিল। নিয়ৰে মাকক সাৱটি ক’লে;

    —আই লাভ ইউ মা।

    —হঠাৎ কি হ’ল আকৌ তোমাৰ?

    —একো হোৱা নাই।

    —যোৱা পঢ়াগৈ। পঢ়িব লাগে নে মোৰ লগত এনেকৈ থাকিব লাগে?

          নিয়ৰে মুখখন ক’লাকৈ বায়েকৰ ৰুমত গৈ সোমাল। দুৱৰিয়ে তালৈ চাই সোধে;

    —কোনে কি ক’লে অ’ তোক?

    —নাইকোৱা কোনো একো।

    —হব এতিয়া যা মোক পঢ়িবলৈ দে।

‌‌‌ নিয়ৰ ওলাই গ’ল বায়েকৰ ৰুমৰ পৰা। বহি থাকিল গৈ ডাইনিং ৰুমত। পাকঘৰৰ পৰা মণি আহি কাষত বহিল তাৰ। মনটো বেয়া কৰি বহি আছে সি। মণিয়ে পুতেকৰ গালত চিকুটি দি মাত লগালে;

    —কি হ’ল অ দেহা?

    —হোৱানাই একো।

    —ইছ্ ল’ৰাই মাকক একোৱে নকয়।

    —নাই দিয়া একো হোৱা নাই। 

           মণিয়ে নিয়ৰৰ গালত লাহেকৈ চুমা এটা দিলে। মাকৰ স্তনযোৰ নিয়ৰৰ বাহুত হেচা লাগি যোৱাত তাৰ গোটেই গাত বিজুলী দৌৰাৰ দৰে লাগিল। মাকৰ বুকুৰ গৰম পৰশ পাই তাৰ বাৰীডালেও পেণ্টৰ ভিতৰতে ফচফচাই উঠিল। মণিয়ে ইচ্ছা কৰিয়ে অলপ বেছি ওচৰ চাপি গৈছে পুতেকৰ। নিয়ৰে মাকলৈ চাই ক’লে;

    —তুমিও মোক আঁতৰাই পঠিওৱা, বায়েও আঁতৰাই পঠায়।

    —হয়নে মোৰ সোণটো? আই এম চৰী। তোমাৰ হট এণ্ড চেক্সী মাৰাক মাফ কৰি নিদিয়া নে?

    —হব দিয়া চৰী কব নালাগে, মোক চুমা এটা দিয়া।

‌‌‌‌ মণিয়ে আকৌ নিয়ৰৰ গালত চুমা দিলে। গালত মানে ঠিক ওঁঠৰ কাষতেই। স্তন দুটাৰ পৰশত নিয়ৰৰ গাত বিজুলী দৌৰে। বাৰীডাল পেণ্টৰ ভিতৰতে জপিয়াব ধৰিলে। মণিৰো বুচৰ বিজলুৱা পানী ওলাই বুচখন চেপচেপিয়া হৈ পৰিছে। তল ওঁঠ কামুৰি ভাবিব ধৰিলে- এই মূহুৰ্ততে যদি পুতেকে মাকৰ শাৰীৰ তলত সোমাই বুচখন চেলেকি চফা কৰি দিলে হয়, কিমান যে ভাল লাগিল হয়। নিয়ৰক তাতেই বহিব দি মণি বাথৰুমলৈ গ’ল। বাথৰুমত শাৰী আৰু পেটিকোট কঁকাললৈ তুলি বুচখন লাহেকৈ চুই চায়। বুচখন তিতি চেপচেপিয়া হৈ আছে। আঙুলি দুটা সুমুৱাই দি চাই তাই, গা টো সিৰ সিৰাই উঠে। বুচৰ পৰা আঙুলি দুটা উলিয়াই আনি চেলেকি চায়। নিজৰ ৰস নিজে খায় তাই। এক নিমখীয়া সোৱাদ লাগে তাইৰ জিভাত। আঙুলি দুটা ভাল দৰে চুপি লৈ তাই ওলাই আহে বাথৰুমৰ বাহিৰলৈ।  

          সময়বোৰ সাধাৰণ ভাৱেই পাৰ হয়। নিয়ৰে টিউচনত গৈ লুনা, জোনালী আৰু অচিনাকি মহিলাজনীক চুদে, ঘৰত আহি মাকৰ পেণ্টি শুঙে নাইবা মাকৰ কথা ভাবি হাতমাৰে। মণি আৰু কুশলৰ নিতৌ কাজিয়া, দুৱৰি আৰু কুশলৰ মাজৰ যৌন সম্পৰ্ক, সকলো নিয়মিত চলি গৈ থাকে। তেনেকৈয়ে দুৱৰিৰ হায়াৰ চেকেণ্ডাৰী পৰীক্ষাও পাৰ হ’ল, ৰিজাল্টো দিলে।

          দুৱৰিয়ে হায়াৰ চেকেণ্ডাৰীৰ পিছত ইন্টিগ্ৰেটেড ডিগ্ৰীৰ বাবে গৌহাটী ইউনিভাৰ্ছিটি যাবলৈ ওলাল। ইংৰাজী বিষয়ত অনাৰ্চ লৈ পঢ়িব তাই। হোষ্টেল নাপালে, সেয়ে ৰুম লৈছে। অকলেই থাকিব আৰু নিজ ইচ্ছা মতে থাকিব পাৰিব ৰুমত। এডমিশ্যনৰ কাম, ৰুম থিক কৰা কাম আদি সকলো হৈছেই কেতিয়াবাতে। মাক-দেউতাকক মাত দি যাবলৈ ওলাল তাই। নিয়ৰে দূৰৰ পৰাই চাই আছে তাইক। পিন্ধনত পাতল নীলা ৰঙৰ কুৰ্তী পিন্ধিছে আৰু বগা লেগিংছ। নিয়ৰক কাষলৈ মাতিলে দুৱৰিয়ে। সি আহি ৰোৱাৰ লগে লগে দুৱৰিয়ে তাক সাৱটি ধৰিলে। তাৰ বুকুত বায়েকৰ ৰবাব টেঙা যোৰৰ হেচা লাগিল। লগে লগে তাৰ বাৰী দাং খাই গ’ল, ভাগ্য ভাল আছিল সি বায়েকক থবলৈ যাব কাৰণে লং পেণ্টৰ তলত জাঙ্গিয়া পিন্ধিছিল। ঘৰুৱা ড্ৰেচত থকা হেঁতেন হয়তো আজি তাৰ অস্ৰডালে বায়েকৰ গুহাত চুমা দিলেহেঁতেন। দুৱৰিয়ে তাক সাৱটি ধৰা মূহুৰ্ত খিনিক যেন সি চিৰকাল জীয়াই ৰাখিব, যিমান দীঘলীয়া হ’লেও যেন সেই অনুভৱ চুটি। বায়েকে তাক বাহুবন্ধনৰ পৰা মুক্ত কৰি দিলে। ভাল লগা স্বৰ্গীয় মূহুৰ্তখিনি শেষ হৈ গ’ল। নিয়ৰে মনতে ভাৱিলে, “আকৌ কেতিয়া বা পাওঁ এই ৰবাব টেঙা যোৰৰ হেচা?” বায়েকে তাৰ গালত চুমা এটা দি বাহিৰলৈ ওলাই গ’ল। পিছে পিছে নিয়ৰে বেগটো লৈ আগবাঢ়িল। ইতিমধ্যে গাড়ী আহি ৰৈ আছিলেই।

          ৰুম পাওঁতে আবেলিয়ে হ’ল। দেউতাকে নিয়ৰক আজি ৰাতিটো বায়েকৰ লগতে থাকিব দি গুছি গ’ল। নিয়ৰে ভালেই পালে বাপেকে তাক থাকিব কোৱাত। এজনীয়া বিচনা এখনত দুজন শুৱ লাগিলে কেনেকৈ শুৱ ভাবি ভাবি তাৰ বাৰী দাং খাই গ’ল। সিহঁতক ৰুমত থৈ দেউতাক বিজনেজৰ কামত দুদিনৰ বাবে শ্বিলং গুছি গ’ল। দুৱৰিয়ে ভাড়াৰুমটো এনেকৈ বাচনি কৰি লৈছে যাতে কাৰোবাক আনি ৰাখিলেও কাৰো একো ফৰক নপৰে। ৰুমৰ মালিকো প্ৰায় বাহিৰতেই থাকে, মহিলাৰ মাহেকীয়াৰ দৰে মাহে মাহে আহি দেখা দিয়ে। মাহৰ শেষত ভাড়া লব আহে আৰু গুছি যায়। আজি ৰুমত ভায়েকৰ ঠাইত কোনোবা ল’ৰাক লৈ আহিলেও তাত কাৰো একো ফৰক নপৰে। বহু কেইজনী ছোৱালী-বোৱাৰী তেনেকৈয়ে চলি আছে আৰু নিজৰ বুচৰ খজুৱতি মৰাৰ লগতে টকাৰ পাহাৰ গঢ়ি আছে। দুৱৰিৰ বেষ্টফ্ৰেইণ্ড তৰালিৰ বায়েকো সেই একেটা কেম্পাছতে আছিল আৰু নিজৰ হাত খৰচৰ বাবে নিতৌ কলেজৰ ল’ৰাবোৰক লগত লৈ আনিছিল, মাতাল নিশা পাৰ কৰিছিল, চুদন খাইছিল। কথাবোৰ দুৱৰিয়ে তৰালিৰ পৰাই জানিব পাৰিছিল। 

          ইফালে ঘৰত মণিমালা আজি অকলেই আছে। তিনিজনকৈ মানুহ ঘৰখনৰ পৰা ওলাই যোৱাত একেবাৰে শুদা শুদা লাগিছে তাইৰ। সন্ধিয়াৰ চাহ বনাই লৈ দ্ৰয়িং ৰুমতে এনেই বহিল তাই। মনটো ভাল লাগি থকা নাই, একো খাবও মন যোৱা নাই তাইৰ। চাহ খাই খাই কিবা কিবি ভাবি থাকিল তাই। তেনেতে ঘৰৰ কলিং বেলটো বাজিল, মণি গৈ দুৱাৰখন খুলি দিলে, কুশল আৰু গাভৰু ছোৱালী এজনী সোমাই আহিল ঘৰটোলৈ। মণিয়ে ছোৱালীজনীক চিনি নোপোৱা বাবে কুশলক কোন বুলি প্ৰশ্ন কৰাত কুশলে মণিক গালত চুমা এটা দি ভিতৰলৈ সোমাই যায়, পিছে পিছে ছোৱালীজনীও সোমাই যায়। মণিয়ে চিঞৰি চিঞৰি কুশলক প্ৰশ্ন কৰি থাকে কিন্তু কুশলে একো উত্তৰ নিদিয়ে, ছোৱালীজনীও একো নকয়। দুয়ো ৰুম এটাত সোমাই যায় আৰু দৰ্জা বন্ধ কৰি লয়। মণিয়ে দৰ্জা ধকিয়াই ধকিয়াই কুশলক মাতে কিন্তু কুশলে একো নকয়, ভিতৰত কি চলিছে মণিৰ জানিব মন গৈছে কিন্তু তাই পৰা নাই। দৰ্জাৰ বাহিৰতে কান্দি কান্দি ৰৈ থাকিল তাই। 

          আবেলিৰ পৰা ৰুমটো থানথিত লগাই নিয়ৰ আৰু দুৱৰি দুয়ো ভাগৰি পৰিছিল বাবে দুৱৰিয়ে সোনকালে ভাতৰ যোগাৰ কৰিব ধৰিলে। পিছফালৰ পৰা বায়েকৰ নিতম্বযোৰলৈ চাই আছে সি, কি আকৰ্ষণীয় সেইহাল তপিনা! এই বয়সতেই মস্ত মস্ত তপিনা, বুকু গঢ়িছে বায়েকে। ভাবিলেই বাৰী উঠি যায় তাৰ। 

          দুৱৰিয়ে ভাত কেইটা কুকাৰত দি নিয়ৰৰ কাষত আহি বহিল বিচনা খনতে। নিয়ৰে মোবাইল চোৱাত ব্যস্ত দেখাইছে, যেন মোবাইলৰ বাহিৰে সি আন ক’তো মন দিয়া নাই। দুৱৰিয়ে তালৈ চাই সুধিলে;

    —তোৰ অসুবিধা হব নেকি অ এনেকৈ সৰু বিচনাখনত?

    —নাই দে নহয়, কিবাকৈ ৰাতিটো পাৰ হ়’লে পুৱাতে ঘৰলৈ যাম।

    —কাইলৈ যাবিগৈ নেকি? 

    —ওমম। ঘৰত মা অকলে নাই জানো! 

    —হুমম।

          মাক অকলে থকা বাবে নিয়ৰৰ যে চিন্তা হৈছে সেই কথা দুৱৰিৰ বিশ্বাস নহয়, মাকৰ পেণ্টি শুঙিব নোপোৱা বাবেহে তাৰ মন বেয়া। দুৱৰিয়ে ভায়েকৰ আগত চিগাৰেট এটা জ্বলাই ল’লে, নিয়ৰে একো তলকিবই নোৱাৰিলে হঠাতে কি হ’ল। সি বায়েকক আগতে কেতিয়াও চিগাৰেট খোৱা দেখা নাই, সেয়ে অলপ আচৰিত হ’ল সি। বায়েকক একো সোধা নাই যদিও সি বায়েকৰ মুখ খনলৈ চাই আছে। মুখ খনত অলপ অলপ ঘাম বিৰিঙি আছে, পিন্ধি থকা চোলাটোৰো পিঠিখন ঘামত তিতি গৈছে দুৱৰিৰ। নিয়ৰে তাইলৈ চাই থকা বাবে দুৱৰিয়ে নিয়ৰক সুধিলে;

    —কি চাইছ?

    —তই চিগাৰেট কেতিয়াৰ পৰা খোৱা হলি?

    —বহুত আগৰ পৰা।

          কিছু সময় নীৰৱে থাকি আকৌ কবলৈ আৰম্ভ কৰে;

    —আজি তোক কেইটামান কথা শ্বেয়াৰ কৰিম। বহুদিনৰ পৰাই কব খুজিও কব পৰা নাছিলো, আজি ক’ম।

    —কি কথা বা?

    —ক’ম লাহেকৈ।

    —হব দে। 

    —চিগাৰেট খাবি?

    —না নাখাওঁ।

    —হব দে নালাগে, এনেই সুধিছো।

          মণিয়ে বাহিৰত কান্দি থাকিল আৰু ভিতৰত কুশল আৰু অচিনাকি ছোৱালীজনীৰ চোদন লীলা চলি থাকিল। মণিয়ে নাজানে কি হৈছে ভিতৰত, কিন্তু ছোৱালীজনীয়ে উহ্ আহ্ শব্দ কৰাত বুজিলে যে ভিতৰত দুয়োৰে মাজত চোদন লীলা চলি আছে। মণি আঁতৰি আহিল ৰুমটোৰ কাষৰ পৰা। নিজৰ ৰুমৰ বিচনাখনত পৰি কান্দি থাকিল তাই।

          কুশলে ছোৱালীজনীক কতিৰে চুদি আছে, ছোৱালীজনীও মজা লৈ লৈ চুদাই আছে। তাইৰ নাম ৰুনিমা। কুশলৰ বন্ধুৰ ছোৱালী, ৰেণ্ডিতকৈ কোনো গুণে কম নহয় তাই। তাই নিজৰ দেউতাক আৰু কুশলৰ লগত একেলগে চেক্স কৰে, তাৰ বাবদ টকা লয় আৰু বাপেক জীয়েক দুয়ো ভগাই লয়। কুশলে মাজে মাজে সিহঁতৰ ঘৰত গৈ তাইক চুদে। 

          কুশলে চোদনৰ গতি বঢ়াই দিয়ে, ফলত তাইৰ ডাঙৰ ডাঙৰ স্তন যুগল দোলিব ধৰে। কুশলৰ ভাল লাগে সেই দৃশ্যটো, আগতে মণিক চুদোতেও তেনেকৈ দুদু দুটা লৰিছিল তাইৰ। ৰুনিমাই চুদনৰ তালে তালে আহ্ উহ্ কৰি কৰি চোদন খাই আছে আৰু কুশলে পাৰে মানে চুদিছে। কিছু সময় পিছতে কুশলৰ বাৰীৰ পানী ওলাব হোৱাত ৰুনিমাই বাৰীডাল মুখত ভৰাই লয়, কুশলে হাতমাৰি এসোপা বীৰ্য ৰুনিমাৰ মুখত এৰি দিয়ে। তাইয়ো কম ৰেণ্ডি নে? মুখত লৈ থকা গোটেই বীৰ্যখিনি মণিৰ ব্ৰা এটাত পেলাই দিয়ে তাই। ব্ৰাটো কুশলে জোগাৰ কৰি দিছিল তাইক। এঘণ্টামান দুয়ো কথা বতৰা পতাৰ পিছত ৰুনিমা আৰু কুশল দুয়ো ওলাই যায় ঘৰৰ পৰা। মণিয়ে কান্দি কান্দি পৰি থাকে তাইৰ শোৱা বিচনাত।

          গুৱাহাটীৰ নৱ বাসিন্দা দুৱৰি আৰু ভায়েক নিয়ৰ দুয়ো ভাত পানী খাই বিচনাত উঠিছে। ঘৰত কি হৈছে একো খবৰ পোৱা নাই সিহঁতে। এবাৰ মাকক ফোন কৰিছিল কিন্তু মাকে ৰিচিভ নকৰা বাবে মাকক শোৱা বুলি ভাবি দুনাই ফোন নকৰিলে। শুই থাকোতে দুৱৰিয়ে তাইৰ চোলাটোৰ তলেৰে হাত সুমুৱাই দি ব্ৰাটো খুলি দিলে, নিয়ৰে বায়েকৰ কাণ্ডটো চাই ভালেই পালে। তাৰ বাৰীডাল দাঁ খাই দুৱৰিৰ ককালত খোচিব ধৰিলে। দুৱৰিয়ে গ’ম পাইছে যদিও একো প্ৰতিক্ৰিয়া দিয়া নাই। নিয়ৰে বায়েকৰ পেটত হাতখন ৰাখি সুধিলে;

    —কিবা কব খুজিছিলি যে, কেতিয়া কবি?

    —এতিয়াই ক’ম। তই প্ৰমিচ কৰ কথাবোৰ যাতে আমাৰ মাজতে থাকে।

    —প্ৰমিচ।

   ‌ —তেনেহ’লে শুন….

          দুৱৰিয়ে কবলৈ আৰম্ভ কৰে.. বহু কথাই তই নাজান, এইবোৰ কথা এতিয়াই তোক কোৱা উচিত নে নাই মই নাজানো, কিন্তু কব খুজিছো। প্ৰথমে মোৰ পৰা আৰম্ভ কৰো, তাৰপিছত মা, পাপা সকলোৰে কথা ক’ম। 

          নিয়ৰে একান্তমনে শুনি যায় বায়েকৰ কথাবোৰ।

     আগলৈ….

Please wait while you are redirected...or Click Here if you do not want to wait.